هر كسي حق داره براي زندگي خودش تصميم بگيره ،اين اصليه كه همه قبول دارن ، يعني هيچ كس تو اين دنيا وصي و قيم لازم نداره . اما يه چيزاي ديگه ام هست ، آدم تنها واسه خودش زندگي نمي كنه ، اگه غير اين بود كه حرفي نداشتيم ، اما ديگرونم هسن ، اونايي كه آدم به اون دل بسته س ، يا اونايي كه به آدم دل بسته ن ، به هر صورت ديگرونم بايد در نظر گرفت ، بي اعتنايي به ديگران ، فكر نمي كنم تنها وسيله راحتي و رهايي باشه .
واهمه هاي بي نام و نشان _ غلام حسين ساعدي
نشریات زرد را که ورق بزنید، میبینید که اکثر آنها ستون یا صفحهای را اختصاص دادهاند به فهرست کردن خصوصیات خلقی و رفتاری و عملکردی، متولدین ماههای مختلف سال.
مثلا:
طالع بینی مرد متولد اسفند:
به هیچ عنوان حد وسط ندارد، یا منفی کامل است یا مثبت کامل، از کم کاری و خونسردی او نرنجید، هفتهای دو سه بار به او بگوئید دوستش دارید. متعصب نیست و هرگز به قضاوت نمینشیند و تا زمانیکه به مطلبی پی نبرده باشد نظریهای ابراز نمیدارد.
طالع بینی زن متولد اسفند:
ظرف عسلی است که قدری فلفل به داخل آن ریخته شده است. از بسیاری جهات بینظیر است. ناراحتترین مردها در جوار زن اسفند احساس آرامش میکنند. سخت رویائی و خیالباف است، به کودکان خویش عشق میورزد.
این مطالب به ظاهر خیلی بیربط میآیند و آدم با خودش فکر میکند، آیا واقعا از نظر علمی دلیلی برای ایجاد تفاوت بین یک آدم متولد ماه مهر با یک متولد ماه بهمن وجود دارد؟
جالب است بدانید که دانشمندان روی این قضیه تحقیقاتی انجام دادهاند.
مدتهاست که ما با بررسی آمار بیماران میدانیم که نوزادان متولد شده در فصل بهار، بیشتر احتمال دارد که دچار روانپریشی یا شیزوفرنی بشوند، در حالی که متولدین تابستان، آدمهای حساستری هستند.
ما چه دلیلی برای این تفاوت از نظر علمی میتوانیم، بتراشیم؟!
یک توجیه میتواند این باشد که در فصل زمستان میزان مواجهه با ویروسها در مادر و جنین او بیشتر هستند، طول مدت روز هم کمتر است و این دو میتوانند در مراحل حساس تکامل نوزاد، میزان بروز صفات ژنتیکی را تحتتأثیر قرار بدهند.
به تازگی یا دانشمند علوم اعصاب که در مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا کار میکند، روی این مسئله کار کرده است، او «اسپیرو پنتازاتوس» نام دارد. پژوهش او دقیقا روی این موضوع بود که مشخص شود آیا فصل تولد باعث ایجاد تغییری در ساختارهای مغز میشود یا نه.
مطابق تحقیقات او، آن دسته از مردانی که در فصل پاییز و زمستان به دنیا میآیند، در قسمتی از مغز به نام شیار گیجگاهی فوقانی، میزان ماده خاکستری بیشتری نسبت به متولدین فصلها بهار و تابستان دارند.
جالب است که بر اساس پژوهشهای قبلی مشخص شده بود که میزان ماده خاکستری در همین قسمت، با شیزوفرنی ارتباط دارد و هر قدر میزان ماده خاکستری در این قسمت کمتر باشد، احتمال پیدایش شیزوفرنی بیشتر است.
به عبارت دیگر تئوری فعلی این است که میزان نوری که یک جنین در حوالی تولد به چشمانش میخورد، با تأثیر بر ژنهایی که تحتتأثیر ریتم شبانهروزی قرار میگیرند، باعث تغییر در بروز و تعامل ژنهای مهم در تکامل میشوند.
جالب است که در مورد زنان، قضیه معکوس است، یعنی در زنان، آن دستهای که در تابستان به دنیا میآیند، ماده خاکستری بیشتر در شیار گیجگاهی فوقانی دارند. این امر هم منطبق با تحقیقات آماری است که بر اساس آنها زنانی که در فصل زمستان به دنیا میآیند، کمتر عاطفیتر و حساسترند.
در گام بعدی پنتازاتوس، کار جالبتری کرد، این بار او تلاش کرد که ماه تولد یک شخص را با توجه به میزان ماده خاکستری در بخشهای مختلف مغز حدس بزند. الگوریتم او در زنان میتوانست در ۳۵ درصد موارد، فصل تولد یک زن را درست حدس بزند. این درصد، البته قابل توجه نیست، اما نسبت به یک حدس تصادفی، دقیقتر است.
یک نقطه ضعف این مطالعه، عدم توجه به مکان تولد سوژههای آزمایش بود. بدیهی است که اگر کسی در نیمکره جنوبی متولد شده باشد، همه چیز در مورد او متفاوت است و این امر باعث مخدوش شدن نتایج مطالعه میشود.
همه اینها نشان میدهند که تأثیر فصل تولد روی صفات و خلق و خوی آدمها، به کلی خرافی نیست، ولی مسلما نمیتواند به هیچ عنوان تأییدکننده انبوه صفات و خصوصیات محتومی باشد که طلعبینها برای ما بر اساس ماه تولد ردیف میکنند!
فید یک پزشک محل مناسبی برای تبلیغات شما: محل تبلیغات متنی و بنری شما
نمی دانم آنها که ساکن ایرانند اصلا دسترسی به سایت زیر دارند یا نه :
https://www.coursera.org/
این یک وب سایت بی نظیر است که از بسیاری از معتبرترین دانشگاههای جهان به صورت کاملا مجانی واحدهای درسی ارائه میشود. تقریبا انگار دیگر دلیلی برای نداستن دانشی وجود نداشته باشد! وقتی در کلاسی ثبت نام می کنید تنها کاری که باید بکنید این است که ویدئو های هر هفته را ببینید تکالیف را انجام دهید و بفرستید و کوییزها را هم حل کنید. معمولا در انتهای واحد درسی (که بسته به نوع درس بین دو تا پنج ماه طول می کشد) اگر همه این کارها را کرده باشید یک پول کمی (در حد ۴۰ یا ۵۰ دلار)می پردازید و مدرک آن کلاس را می گیرید . ولی شما می توانید پول ندهید اصلا هیچ کدام از تکالیف را هم انجام ندهید خب طبیعی است که مدرکی برایتان نمی فرستند ولی شما می توانید ویدئوها را ببینید و حتی با استاد و هم کلاسیها و دانشجوهای حل تمرین چت کنید .... بهترین جا برای یادگیری است .... برای آدمهایی که درگیر کارهای روزانه اند ...دنبال مدرک نیستند و دوست دارند یاد بگیرند...
کلاسهایی که ارائه می شود بسیار متنوع است ... در بیشتر زمینه ها شما کلاس خیلی تخصصی نمی توانید توش پیدا کنید (به جز برنامه نویسی کامپیوتر که واقعا کلاسهای خوبی دارد) ولی کلاسهای دیگر گرچه خیلی تخصصی نیست ولی بی نظیر است برای آنهایی که دلشان می خواهد از موضوعی سر در بیاورند... من تا به حال کلاسهای زیادی را اینحا گذرانده ام ... تاریخ هنر- اصول نوشتن- اصول تفکر- پایه های نورولوژی - غذای سالم- نانو تکنولوژی-قانون اساسی آمریکا- اصول و پایه های حقوق و دوست داشتنی ترینشان : اخلاقیات در زندگی روزمره .
این درسها همه در بهترین دانشگاههای دنیا و توسط بهترین اساتید تدریس می شود. کلاسهای بالا که من برداشته ام در دانشگاههای ییل - استنفورد- میشیگان- لندن - ادینتبرگ و شیکاگو بوده است .
شاید بهتر از خود کلاسها و منابعی که معرفی می کنند برای خواندن آشنا شدن با آدمهایی مثل خودم بوده در فورومهای کلاس... آنهایی که از نقاط مختلف دنیا یک کلاس آنلاین مجانی برداشته اند مثل خودم فقط و فقط به این دلیل که دوست دارند در این باره بیشتر بدانند.
درباره آخرین کلاسهایی که برداشته ام (اخلاقیات در زندگی روزمره )و (قانون اساسی آمریکا) - هر دو از دانشگاه ییل -در روزهای بعد بیشتر خواهم نوشت ... فکر می کنم نکات بسیار زیاد و آموزنده ای از هر دو کلاس یاد گرفته ام که شاید بازگو کردنشان دیگران را هم به این نکات علاقه مند کند ...
ولی به همه توصیه می کنم سری به این وب سایت بزنند.... در دنیای این روزهای اطلاعات دیگر بهانه ای برای ندانستن و فکر نکردن وجود ندارد ... مطئن باشید کلاسهایی پیدا می کنید که خیلی خیلی جذاب تر از همه سریالهای ترکی خواهد بود ...
سال 76 بود و ما هم پشت کنکور گیر کرده بودیم! یکی از علایقم در این سالها ول گشتن در خیابان های اطراف دانشگاه تهران بود. از در دانشکده دندان پزشکی میشد راحت وارد شد. بدون کارت و فلان. میگفتی دندونم لت و پاره راهت میدادن بری تو!
یکی از دوستان پزشکی قبول شده بود، یکبار که رفتیم داخل دانشگاه دست مارا گرفت و گفت بیا بریم سر کلاس بشینیم. فضای درس و دانشگاه هم دستت بیاد! گفتم من که ریاضی ام تو پزشکی چه دخلی داره به هم؟ گفت : به هر حال تو فضای کلاس درس دانشگاه بودن خودش کلی هیجان داره(بدبخت ننه مرده تازه ترم یک بود و کلی ذوق و شوق داشت)
رفتیم نشستیم در یکی از این کلاس های شلوع که طبقه طبقه هم بود. درس چه بود نمیدانم ولی استاد درباره نوزاد و جنین صحبت میکرد. عاقله زنی بود استاد که عکس هائی را هم کشیده بود روی تخته.
نمیدانم جو کلاس مرا گرفته بود یا هرچه دست بلند کردم که سوالی بپرسم] این رفیق ما هم سیاه و کبود شده بود که چکار میکنی تو؟ بفهمن ضایع میشه وفلان که تو دانشجو نیستی و من تورو آوردن و ...
سوالم این بود : وقتی جنین در داخل رحم مادر شکل می گیره و شروع میکنه به دست و پا در آوردن گاهی دچار چرخشهائی میشه که به علت کم بودن اصطکاک ممکنه این چرخشها با سرعت انجام بگیره و با چرخش های بیشتر نوزاد دچار سرگیجه میشه! این چرخشها گاهی باعث میشه که روی آیرودینامیک جنین ایراداتی بوجود بیاد!
(حالا من دارم مزخرف تفت میدم!)
استاد نگاهی کرد. رفت نشست. کمی کلنجار رفت و گفت : سوال خوبیه بعدن جواب میدم بهت! بیاد اتاق من ...
همان جلسه آخرین باری بود که حول و حوش دانشکده پزشکی پیدایم شد!! بعدها دوستمان میگفت که استاد از بچه ها سراغ مرا میگرفته و هیچ کس هم نمی دانسته من کی بودم از کجا افتاده بودم وسط آن کلاس! میگفت چندتائی مقاله پیدا کرده بود درباره مزخرفی که گفته بودی! البته نه همان، یک چیزی شبیه آن!
+ از میان همینطوری های روزانه
مشاور کودک مرکز بعد از مصاحبه ی بالینی با بچه و مادرش ، مادر رو به من ارجاع داده و من پرونده ی بچه رو می خونم و به نظر میاد مادر با انجام تمامممممممممممممممممممممممم کارای بچه ، عملا اونو فلج و بی عرضه و ناتوان بار آورده . شروع می کنم به پرسش هایی که اصولا وقتی مراجع کودک یا ارتباط با کودک ه ، از جمله این که خواسته بوده یا ناخواسته و دوران بارداری و ... و پاسخ ایشون :
دخترعمو پسر عمو هستیم ، رفتیم آزمایش خون برای عقد ، گفتن هر دو تالاسمی مینور هستیم ، اجازه ی ازدواج ندادن ، بعد یه مدت فامیل شور گذاشتن و علی رغم میلم مجبور به ازدواج شدم ، تو فامیل ما نمیشه رو حرف بزرگترها حرف زد ، سه سال بچه دار نشدم و بالاخره باز باید حرف گوش می دادم ، پسرم به دنیا اومد ، الان یازده سالشه ، آسم ، صرع و تالاسمی داره ، دائم باید مراقبش باشم ، خودم به خاطر کم خونی همیشه ضعف دارم و حالم بده ، شوهرم تنها کاری که می کنه اینه که سرکار می ره ، حقوقش رو میذاره رو اوپن و اصلا نمی دونه دکتر یعنی چی ؟ خرید یعنی چی ؟ نمی دونه وقتی تو خونه یه میز خریداری شده از کجا ؟ کی ؟ چند ؟ همه چیز و همه چیز با منه ، من تا جوراب های بچه ام رو می پوشونم ، همه کارای شوهرم رو هم باید بکنم ، قبلا می رفت حموم و من باید می شستمش ، یه بار گفتم خسته ام نمی تونم بشورمت ، اونقدر زد به در حموم که شکست ، منم لج کردم دیگه از اون وقت نرفتم که بشورمش ، خرید کردن بلد نیست تا به حال یه میوه درست حسابی نخریده ، خیلی خیلی خسته ام ، فقط اینجا نیست ، هفت تا خواهر برادریم هر وقت می ریم خونه ی مادرم همه ی بچه ها میان ، من غذا درست می کنم ، من جمع و جور می کنم و ... خیلی به من لطف کنن شاید ظرف بشورن ، مثلا بچه ی خواهر یا برادرم با وجود این که مادرشون هست از من آب می خوان ، میوه می خوان و ... وقتی بهشون می گم خسته شدم می گن مگه چی کار کردی ؟! هر سال عید مجبوریم بریم شهرستان خونه ی مادرشوهرم ، تمام سیزده روز سرپا هستم ، خونه ی برادرشوهرم چسبیده به خونه ی مادرشوهرم ، بارها شده که اومده و گفته یه صبحونه درست کن منم اینجا بخورم ، ناهار و شام هم تمام عید رو با هم هستن ، پدرشوهرم می گه این چند روز رو می خواهیم غذا بخوریم ، حتی اونجا هم شوهرم کمک نمی کنه ، تا دور هم می شینن می گه یه دور چایی بریز بخوریم .... بهشون گفتم من امسال نمیام ، مگه شوهرم رضایت می ده ؟ از حالا دعوا راه انداخته من سالی یکی دوبار می رم خونه ی بابام حالا تو ادا درآر ... دنبال یه جایی می گردم هیچ کسی رو نبینم ، صدای هیچ کسی رو نشنوم ، برم جایی کسی پیدام نکنه ، تصمیم جدیدی که فامیل اعلام کرده اینه که بچه ی دوم بیاری حواست از پسرت پرت می شه اینقدر لوسش نمی کنی !!!!!
شما قصه ی زندگی تونو چطور نوشتید ؟!
«میما» دختری 28 ساله است، ساکن صوفیه؛ کارمند پشتیبانی فنی ماکروسافت، و برهنهگرا یا به قول خودش، «نودیست». او حاضر شد تجربه شخصی خود را درباره برهنگی برای «ایرانوایر» بازگو کند. اواخر تابستان با هم در کافهای در صوفیه، پایتخت بلغارستان دیدار میکنیم:«نیود یعنی برهنه و نیودیستها کسانی هستند که با تکیه بر دیدگاههای طبیعتگرایانه، برهنه میشوند.»
«نودیسم» (برهنهگرایی) و «نیچریسم/ناتوریسم» (طبیعتگرایی) در بسیاری از منابع، مترادف هم آمدهاند. بر خلاف امریکای شمالی و انگلستان که کلوپها و تورهای «تعطیلات طبیعتگرایانه» با قیمتهای آن چنانی، محیط ویژهای برای اعضای خود فراهم میآورند در حالی که در خارج از آن محیط برهنه شدن میتواند به دستگیری و مجازات بیانجامد، ولی در برخی کشورها، دست کم در بسیاری از کرانههای دنج شمالی و غربی دریای سیاه، فضای آزادتری در سواحل عمومی حکمفرما است.
برهنگی، چه در بلغارستان و چه در اوکراین یا رومانی، مسالهای غیرعادی به شمار نمیرود اما جهانگردان برهنهگرا، زمستانها چه میکنند؟
میما با خنده میگوید :«بسیاری از آنها صبر میکنند تابستان شود. تنها زمانی برهنه میشوند که برهنههای زیادی در اطراف خود ببینند وگرنه برای برهنه شدن، احساس امنیت نمیکنند. ولی در کل، نودیستها خیلی مختلف هستند. نودیستهای تابستانی کنار ساحل و نودیستهای چهار فصل. من اما فقط تابستان برهنه میشوم.»
پیش از این هم او را دیده بودم؛ هر بار به همراه دوستانی مشترک ولی در حد سلام و عیلک و گذرا. رنگیتر، گل گلیتر و چهارخانهتر از بقیه لباس میپوشد و در قید و بندِ همخوان کردن رنگ لباسهایش نیست. به گفته خودش، هر بار خودش را در یک لباس، یا بیلباسی «پیدا» میکند.
میگوید: «پوشش، عادت است؛ عادت دشواری که "خرق" آن جرات میخواهد. برای لحظهای باید تصمیم بگیری که آیا با برهنه شدن در برابر خودت، موجود ارزشمندی باقی خواهی ماند یا آن که پس از در آوردن همه چیز، پیش خودت شرمنده میشوی. یک جور محک است که ببینی تا چه اندازه ارزشهایت به لباس وابستهاند. ما همیشه خود را با لباس آراستهتر از آن چه هستیم، عرضه میکنیم ولی بدون لباس و آرایش، دروغی باقی نمیماند. همه، انسانهایی شبیه هم میشویم.»
اولین تجربه میما از برهنگی کامل، از درگیری شخصی و مرور چندباره ارزشهایش حکایت دارد؛ تجربهای شبیه مرگ:«بارها با خودم دوره کردم که آیا کار درستی میکنم یا نه. بعد دیدم که این همان میمایی است که این گونه به دنیا آمده. مثل مرگ یا تولد دوباره بود. ما همیشه در حمام لختیم. من گاهی در بالکن خانهام آفتاب میگرفتم و کم کم این امنیت را احساس کردم که بیرون از خانه هم کاملا برهنه شوم. ولی هنگام لخت شدن در ساحل، این امنیت دیرتر میآید. ببینید، برهنگی مثل دوچرخه سواری است؛ تمرین میخواهد. به محض تجربه برهنگی، ناگهان تمام قضاوتها اهمیت خود را از دست دادند و کمی بعد دیدم که بدون لباس احساس برهنگی نمیکنم؛ تنها من بودم و طبیعت.»
میما مردم را هم بخشی از طبیعت اطراف میداند: «البته محیط میتواند شما را در این تجربه یاری کند یا جلوی انجام آن را بگیرد.»
او عضو هیچ باشگاه برهنهگرایی نیست: «به نظر من، کسی نباید قانون بگذارد که این جا یا فلان جا باید برهنه شوی، وگرنه این ماجرا به جای آزاد کردن قید و بندها و ترسهای سرکوب شده، بیشتر روی روان آدم فشار میآورد.»
از دید او، «ساحل ایراکلی» بلغارستان برای نودیستهای طبیعتگرا، مکان امنی است: «آن جا به نسبت بقیه ساحلها، هنرمندان، گیاهخواران و طبیعت گراهای زیادتری دارد و مردم آزادی بیشتری حس میکنند. کسی به شما چشم نمیدوزد، کسی از مرز تنهایی شما عبور نمی کند و کسی نمیآید از شما بپرسد چرا لباس پوشیدهاید یا نپوشیدهاید.»
توضیح میدهد: «ساحل "ایراکلی"، یکی از ساحلهای معروف بلغارستان است که طبیعتگراها از سال 2007 با تجمع جلوی بولدوزرها و برهنه شدن، از پیشروی پروژههای هتل سازی و شخصی سازی در آن جلوگیری کردند. اعتراضها در پایتخت ادامه پیدا کرد و کار به مراجع قضایی کشید و سرانجام ما پرونده را برنده شدیم. همه دست به دست هم دادند تا این ساحل، برعکس بیشتر ساحلهای بلغارستان، به هیچ بخش خصوصی واگذار نشود و طبیعت دست نخورده و بکر برای مردم باقی بماند. مردم برای خودشان "چپر" میسازند، دوربین، تلفن و لپتاپ خود را در ساحل رها میکنند و از آب که بر میگردند، میدانند هیچ چیز دست نخورده است. وقتی هم که میروند، چتر و چپر و سایه بان و هر چیزی که می توانند، به نفر بعدی میدهند و تلاش میکنند که ساحل بدون متصدی، آرام و تمیز باقی بماند. چنین چیزی در بلغارستان نادر است.»
میما در واکنش به گفته معروف «اگر برهنگی تمدن است، پس حیوانات متمدنترند»، میگوید:«من بستر فرهنگی کشور شما (ایران) را نمیشناسم ولی برهنگی همه جا تابو است، کمتر یا بیشتر. این که جامعهای برای همه، حتی برهنهها، امنیت فراهم کند، یعنی جامعه متمدنی است. تمدن باید به شما اجازه دهد که شخصا خودتان را پیدا کنید. نمیدانم چه میشود که انسان خودش را برتر از بقیه موجودات فرض میکند. حیوانات شیوههای بیکلام خود را برای برقراری ارتباط دارند که ما نمیفهمیم؛ به تلفن و اینترنت نیاز ندارند و با تمدن بیشتری نسبت به دیگر موجودات رفتار میکنند. یک گربه، زنده ماندن در این سیاره را در ژنتیک خود پرورش میدهد و یک گله مورچه بدون این که در دانشگاه، معماری خوانده باشد زیرِ زمین برج میسازد. حیوانات قوانین خود را به دیگران تحمیل نمیکنند. ما برهنهگراها به جامعه آسیبی نمیزنیم. کسی مجبور نیست ما را تماشا کند. نودیسم، تلنگری به باورهای قطعی و مطلق است، نه فرصتی برای منفعتطلبی.»
دکتر «حسین قاضیان»، جامعهشناس در گفتوگوی اسکایپی به «ایرانوایر» میگوید: «نودیسم یا برهنهگرایی یک سبک زندگی است، حتی به مفهوم موقت و موضعی. هر نوع برهنه شدنی لزوما نودیسم نامیده نمیشود؛ مثلا ما ممکن است کنار دریا تقریبا برهنه شویم یا در برخی کشورها، هنگام دوش گرفتن در استخر، افرادی کاملا برهنه میشوند ولی این به مفهوم نودیسم یا برهنهگرایی نیست. نودیسم با فرهنگی همراه است که به آن نیچریسم (ناتوریسم) گفته میشود و اساس آن بر میگردد به مفهم پیوند خوردن با طبیعت و لخت شدن از تمدن. همان گونه که انسان لباس "فرهنگ" را به تن میکند، نودیستها لباس تمدن را از تن به درمیآورند چون انسانها به مرور طبیعت را فرهنگی کردهاند، به آن معنا بخشیده و آن را در ارتباط با انسان تفسیر کردهاند.»
دکتر قاضیان عقیده دارد که پرداختن به بحث نودیسم در رسانههای فارسی زبان، نه تنها فضا را برای مقایسه و تحلیل پوشش اجباری در ایران بازتر نمیکند که برعکس، بهانهای به دست مقامات و تریبونهای داخلی میدهد که بگویند هدف از چانهزنی برای آزادی انتخاب پوشش، ترویج برهنگی است.
تابستان به ساحل ایراکلی نرفتم ولی سر از ساحل دیگری در آوردم؛ در ساحل «مرجان»-کورال بیچ که ساحلی دنج و ارزان در شهر «لوزنتس» بلغارستان است، هنرمندان تجمع نکردهاند. ساحل در اجاره کسانی است که به قمیت ارزان، امکانات اندک اولیه را برای مسافران تابستانی فراهم میکنند. با شبی دو و نیم یورو، میتوانید ماشین خود را پارک کنید، چادر بزنید، یک انشعاب آب بگیرید و با حصیر یا شاخ و برگ دم دست خود، حمام موقت بسازید. حتی به شرط سرعت در شستوشو و کوتاه بودن اتراق، میتوانید از حمام دیگران هم استفاده کنید بی آن که آنها را بشناسید. کابوس دستشوییهای سیار، بزرگترین چالش است ولی اگر صبحانه را در قهوهخانه موقت ساحلی صرف کنید، میتوانید از سرویس بهداشتی آنجا بهره ببرید.
کافیشاپ ساحلی، ساختاری است چوبی که هنوز بوی صمغ درخت میدهد؛ ترکیبی از چند دست نیمکت و صندلی چوبی کمرنگ به همراه چند دست بالشت گنده رنگی برای لم دادن. از چند نفر درباره نودیستها میپرسم، میگویند که نمیدانند و نمیخواهند بدانند. چند پسر جوان هم با شیطنت میگویند که «دختر هر چه لختتر، بهتر.» چند نفری هم میخندند و میگویند که نمیدانند ساحل لختیها کجا است.
دختر جوانی با مایو دو تکه رنگین کمانی از راه میرسد و توضیح میدهد: «لخت شدن شرمآور است و تمام اینها ادعاهای پوچ برای نشان دادن این است که بگویند ما با بقیه فرق داریم، مدرن فکر میکنیم و هیچ چیز آرامش ما را به هم نمیریزد. اما اینها ادا است. اگر قرار است دو تکه لباس زیر در یگانگی شما با طبیعت خللی وارد آورد، در واقع با طبیعت یگانه نیستید.»
دختر دیگری در پاسخ به این که نودیستها را چگونه میبیند، میگوید: «من به آنها کاری ندارم ولی خودم لخت نمیشوم.»
او در پاسخ به این که نگران نیست نامزدش را در اینجا از دست دهد، میگوید نمیترسد نامزدش با دختر نودیست دیگری همراه شود زیرا لخت بودن یک زن، ترغیب کننده شروع رابطه، هر چند یک رابطه موقت، نیست. میگوید: «اتفاقا نودیستها حاشیه امنی برای بقیه فراهم میکنند و آستانه تحمل مردم، امنیت فضا و راحتی را برای دیگران بالا میبرند. وقتی یک آدم برهنه این جا لمیده باشد، من دیگر نگران سایه انداختن لباس شنای خودم نیستم. ولی من خودم از اجرای ایده برهنگی خوشم نمیآید. دوستانم هم نیود نیستند و فکر میکنم برهنه شدن در ملاء عام، مسخره است. واقعا چه چیزی را میخواهند ثابت کنند؟ در ضمن، دوست ندارم اگر بچهای داشته باشم، چنین صحنههایی را ببیند.»
روز دوم، ساحل آن هیاهو و ازدحام روز قبل را ندارد. شاید زیر چترهای آفتابی، نقطههای رنگی تند و شاد لباسهای شنا، لخت بودن آدمها به چشم نیاید، ولی بعد که میبینید چیزی بر تن ندارند، شاید کمی دستپاچه شوید. به هر حال، شما خواسته یا ناخواسته به ساحل برهنهها قدم گذاشتهاید. کودکانی ناآگاه از برهنگی خود، قلعه شنی میسازند و زوجهایی از همه سن، در کنار هم سکوت و خلوت گزیدهاند. بر هیچ تابلویی هشدار ورود به ساحل برهنهها دیده نمیشود. سخت میشود سر گفتوگو را باز کرد. خانم و آقای سالخوردهای، سلام و وجود تو را نادیده میگیرند یعنی حق نداری حریمشان را به هم بریزی. پسر جوانی به نیم نگاهی، سر از کتاب الکترونیکی خود بلند میکند و همان طور که مشغول خواندن است، برای ایست دادن، تنها انگشت اشارهاش را با کمترین تلاش بلند میکند و نگه میدارد.
«آنی»، زنی 45 ساله در کنار همسر خود دراز کشیده و کتاب میخواند. پسر کوچکی آن اطراف با بیلچه، ماسهها را زیر و رو میکند. هیچ کدام کمترین لباسی به تن ندارند. محتاطانه با سر سلام میکنم. «ایلیان»، همسرش، مرد درشت قامتی است که با سر سلام کوتاهی میکند و دوباره صورتش را روی حولهاش به زمین میگذارد.
آنی میگوید که اول کودکشان را از قید لباس رها کردند، بعد همسرش مشوق او بوده است. با شعار معروف نودیستها شروع می کند: «لخت یعنی آزاد.» و ادامه میدهد: «شوهرم به من یاد داد که نباید نگران نگاههای قضاوتگر باشم چون ما برای افکار مردم مالیات نمیدهیم! اول لباس نگرانیها را در میآوریم، بعد لباس خودمان را. اصولا نگرانیها بیرون آدم هستند.»
او با دست، نیم دایره کوچکی به سمت خودش میکشد و میگوید: «ما در آرامش خود ساکن میشویم.»
دوربینم متقاعد می شود که جای بیرون آمدن نیست.
میگوید: «ما به نسبت پدر و مادرهای خود، قضایا را متفاوت میبینیم. ایده اخلاق آنها هیچ حقیقت نداشت، دو رویی، دستاورد کمونیسم بود و حکومتها برای ما تصمیم میگرفتند که چه بپوشیم. وقتی مادربزرگ من در زمان کمونیسم از فرانسه دامن کوتاه آورده و این جا پوشیده بود، مردم در خیابان گمان کرده بودند تن فروش است و حتی به او قیمت پیشنهاد داده بودند. در آن زمان، هر کسی نمیتوانست از کشور خارج شود. مردم به نوعی قرنطینه بودند. حتی خانه هر کسی که می رفتی، همه وسایل یکسانی داشتند. وقتی آن سیستم از هم پاشید، دو دهه طول کشید تا از اشتیاق مردم برای برهنه دیدن دیگران کم شود و فضا امنیت را برای سلیقههای مختلف فراهم کند. جامعه سال به سال چشمان گرسنه خود را سیرتر دید. فرزند من امروز یاد میگیرد که برهنه، وقیح نیست، برهنگی سادگی است و برهنه بودن یا لباس پوشیدن، مسالهای شخصی است. ما با لباس به دنیا نمیآییم. باید بدانیم برای چه لباس میپوشیم.»
آنی میگوید که اگر چاق و یا سن بالا هم بود، باز برایش فرقی نمیکرد: «وقتی آدم قرار است برهنه شود تا با خودش و طبیعت اطرافش خلوت کند، دیگر فرقی نمیکند چه شکل و سنی داشته باشد. مگر کم هستند آدمهای چاق، مسن و زوجهای پیری که بیخیال از قضاوتهای احتمالی نسبت به اندام و یا اخلاقیات خود، برهنه میشوند؟»
در قوانین کنونی بلغارستان قید شده که آزادی و مصونیت هر فرد تضمین شده است و جز در موارد نقض قوانین، نمیتوان کسی را مورد بازرسی قرار داد. اما پورنوگرافی و هر گونه عملی که با شان انسانی مغایرت داشته باشد...، از جمله تظاهرات شهوتانگیز از اندامهای تناسلی یک فرد و نمایش و یا شبیه سازی اعمال جنسی، ممنوع است.
بلغارستان پس از فروپاشی کمونیسم، در کنار دیگر کشورهای بلوک شرقی، چندین سال آمار بالایی از صادرات کارگر جنسی و ولنگاری از خود به ثبت رسانده بود. تصاویر زنان برهنه بر تابلوهای تبلیغاتی و تقویمها عجله داشتند که چندین سال کنترل حکومتی پوشش و نبود سیاستهای بازاریابی را یک جا جبران کنند.
تا سال 2010، بر در سکسشاپها، تصاویر برهنه در ژستهای وقیح و اندازههای غول آسا، از عقده عجیبی حکایت میکرد. تقویم 2007 دیواری بزرگ اتاق مرکزی تحویل سفارشات گمرک، شش سال تمام زن بالاتنه برهنهای را نمایش میداد با دستکشهای کار ساختمانی.
این تقویم تا آخر سال 2013 همان جا بود! کم کم تصویر زن برهنه بر در سکسشاپ زنجیرهای، دامن پارچهای کوتاه چهارخانه پلیسهای بر تن کرد تا لباس زیرِ بندی او پیدا نباشد و تقویم 2014 گمرک، همان مانکن را با وسایل ساختمانی در پیراهن مردانه چهارخانه و کلاه ایمنی نشان میدهد.
امروز تنها در شهرستانهای دور، تقویم های کهنه و تصاویری رنگ و رو رفته با زنان برهنه برای بازاریابی ابزار ساختمانی، گاهی بر و در و دیوارها باقی مانده است.
«نیکلای» 27 ساله، کارتونیست و ورزشکار بلغاری کم حرفی است. «نورا» دوست دخترش، کارتونیست و مشاور املاک، میگوید که مسیحیاند ولی متعصب نیستند و برداشت خودشان را از دین دارند. ادای انگلیسی صحبت کردن خودشان را در میآورند و میخندند. تعطیلات آخر هفته، چند روز پشت سر هم برف باریده است. در خانهای کوهستانی جمع شدهایم. نیکلای و دوست دخترش اعتقادات عجیبی دارند؛ از وسایل گرمایشی و شامپو استفاده نمیکنند و خام گیاه خوارند.
شاید شما هم کمتر کارتونیستی را دیده باشید که رو به آفتاب بایستد و چشمانش را ببندد. فکر کردم احساس شاعرانهای است ولی آنها میگویند که دارند بخشی از صبحانه خود را به صورت نور جذب میکنند. اصرار میکنند که گروهی را در بلغار میشناسند که به جز نور آفتاب، تقریبا هیچ چیز نمیخورند و با کنترل فعالیتهای فیزیکی خود، به نیازشان بر آب و غذا چیره شدهاند. این دو نیز چنین رویایی دارند. دیروقت شب، ناگهان از جمع خارج میشوند. درون خانه گرم است ولی آنها به جای آن که برای بیرون رفتن لباس گرم بپوشند، تیشرتهای خود را در میآورند، بر روی نردهها میگذارند و کاملا برهنه میشوند. اول به خود برف میمالند و بعد از روی بالکن با جیغ کوتاهی روی برفها می پرند و غلت میخورند. لیوان چای دوم را تمام کردهایم که برهنه بر میگردند و دوش آب سرد میگیرند. فردا همان آدمهای همیشگیاند. از آنها میپرسم که آیا نودیست هستند؟ میگویند:«هر چه میخواهی اسمش را بگذار. ما هر وقت هر کجا دلمان بخواهد لخت میشویم.»
بالاخرررررره! عید داره میرسه و همه کم کم میخوایم به مناسبت رسیدن بهار و خوشحالی و دور هم بودن، بهترین ها رو تدارک ببینیم. اولین چیزی که به ذهنمون میرسه، چیدن یک سفره هفت سین خوشگله! یکی از سرگرم کننده ترین اعضای سفره هفت سین، تخم مرغ های رنگی هستن که درست کردنشون همیشه لذت بخش و هیجان انگیزه. اگه همیشه عادت داشتین که تخم مرغ هاتون رو بخرین، پیشنهاد ما اینه که یک نگاهی به این ایده های راحت و ساده بندازین، و سعی کنید امسال به جای خرید، خلق کنید!
قسمت اول از ایده های تخم مرغ رنگی رو با هم ببینیم:
ایده ۱: ساده ترین ایده، نقاشی روی تخم مرغ هاست! هر جور نقاشی ای که دوست دارید!
ایده ۲: شابلون درست کنید و روی تخم مرغ ها طرح بندازید.
ایده ۳: تخم مرغ های سیاه و سفید
ایده ۴: استفاده از پولک، نگین یا منجوق
ایده ۵: دور تخم مرغ ها نخ بافتنی یا کنف بپیچید.
The post عکس های رنگی: ۵ ایده تخم مرغ های رنگی (قسمت اول) appeared first on رنگی رنگی.
وقتي مي گويم :
ديگر به سراغم نيا
فکر نکن که فراموشت کرده ام
يا ديگر دوستت ندارم ، نه
من فقط فهميدم :
وقتي دلت با من نيست
بودنت مشکلي را حل نمي کند
تنها دلتنگ ترم ميکند
رومن گاري
گفتند
شعرهاي من
جوشش درياست
خروش رود
بيشک
کمي بالاتر
به چشمهاي ميرسند
که تو هستي
گروس عبدالملكيان
هرانسان سرنوشتي دارد
سرنوشت يکي زندگي ست
سرنوشت ديگري عاشقي ست
وسرنوشتي مرگ است
همه انسانها مي توانند عاشق شوند
اما کسي نمي تواند عاشقانه زندگي کند
تنها عاشقانه مي ميرد
فاصله عشق وزندگي مرگ است
اين سرنوشت انساني ست
انسي الحاج شاعر لبناني
ترجمه : بابک شاکر
پاي هر نامه هنوز
مينويسم روي ماهت را
از دور ميبوسم
اما تو هيچ شباهتي
به ماه نداري
از سيب که بگذريم
فقط شبيه آخرين عکسي هستي
که از تو دريافت کردهام
زني نسبتن بالابلند
با چهل و اندي سال
که ميپوشاند هر بامداد
کِرِم کمرنگي
خطوط ريز کنار چشمانش را
عکس پنهانکارت بيش از اين
نم پس نميدهد
و رو نميکند غمي را
که پشت آرايشي ملايم
پنهان کردهاي
اما نگاه بي پردهات به من
که سالها مشق چشمهاي تو را نوشتهام
ميگويد در آن سوي دنيا
و دور از دستهاي من
رسيدهتر از سيبي شدهاي
که حوا
به دست آدم داد
عباس صفاري
عاشقي بد اقبالم
بخواب تا رويايت را ادامه دهم
بخواب تا فراموشت کنم
بخواب تا جايگاهم را در ابتداي گندم
در سرآغاز کشتزار و آغاز زمين از ياد ببرم
بخواب تا بدانم بيش از آنچه دوستت دارم دوستت مي دارم
بخواب تا در ميان بيشهّ انبوهي از لطيف ترين موها
بر تن آواز کبوتر گام بگذارم
بخواب تا بدانم در کدامين نمک مي ميرم
ودر کدامين عسل برانگيخته خواهم شد
بخواب تا دستانم را شماره کنم
تا آسمانها و شکل گياهان را در تو بشمارم
بخواب تا گذرگاهي براي روحم حفر کنم
روحي که از سخنم گريخته و بر زانوانت فرو افتاده است
بخواب تا بر من بگريي
محمود درويش
واي چه روزهاي خوبي ست
که تو ميآيي
و من لابلاي مسافران تشنه
دنبال تو ميگردم
ميداني ؟
مسافران جهان
هميشه تشنهاند
مسافران همه آب ميخواهند
و من تو را
چرا از بين اين همه مسافر
يکيش تو نيستي ؟
چي پوشيدهاي که نشناسم ؟
چرا چهرهي آدمهاي دنيا
غريب شده براي من ؟
چرا از بين اينهمه آدم
تو
فقط تو
نميخندي
چرا انتظارم تمام نميشود ؟
چرا تمام نميشوم ؟
کي ميآيي ؟
ميداني چي ؟
اصلاً نيا
همين که به دنيا آمدهاي
براي من کافي ست
فقط باش
عباس معروفي
من هميشه حرفهايم اشکهايي بود
که بهانه ي بغض تو بود
نمي توانستم سخني بگويم
پشت اين روزهاي تنهايي
تو مرا ياد زن بودنم انداختي
ومن را با عشق خود به آسماني بردي
که ابرها احاطه اش کرده بودند براي باريدن
نه من باريدم نه تو
زيرا که ما حرفهايمان را هميشه باريده بوديم
به من مرد بودنت را اثبات کن
من که زن بودنم را هرشب به تو هديه داده بودم
به من سقفي نشان بده
من که هميشه خودم را سايبان تو کرده بودم
غادة السمان
مترجم : بابک شاکر
برای یادگیری و فهم درست یک زبان لازم است که آدم با فرهنگ مردمانی که به آن زبان حرف میزنند نیز آشنایی داشته باشد. انتشارات Spotlight در یک قدم هر دو کار را ممکن ساخته. این انتشاراتی نشریاتی به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، اسپانیایی و ایتالیایی منتشر میکند و سعی دارد علاوه بر آموزش زبان، خواننده را با تاریخ، فرهنگ، هنر و فضای سیاسی و اجتماعی کشورهای مربوطه نیز آشنا سازد. مطالب این نشریات درجات دشواری گوناگون دارند و بالای هر مطلب درجه دشواری آن ذکر شده (ساده، متوسط، سخت). چندی پیش یکی از شماره های نشریه آلمانی Spotlight را ورق می زدم و باید اقرار کنم که با اینکه حدود سه دهه است در آلمان زندگی می کنم، بسیاری از اطلاعات آن برایم جدید بود.
.
در سایت Spotlight امکان آموزش زبان از طریق ویدئو نیز وجود دارد.
.
