Mohammad Shams Javi

همه دلخوشی بعضی از ماها که کارمان مستلزم ساعت‌ها نشستن پشت میزها و انجام کارها بدون ذره‌ای تحرک است این است که با ورزش و دویدن جبران این سکون و بی‌تحرکی را بکنیم.

خب، هر کسی که برنامه منظمی برای دویدن روزانه داشته باشد و روزانه چند کیلومتر بدود، سود زیادی می‌برد، وضعیت سیستم قلبی عروقی‌اش بهتر می‌شود، اندامش متناسب می‌شود و احتمال ابتلا به پرفشاری خون و دیابت در او کمتر می‌شود.

اما چنین عادت روزانه خوبی، در عین حال که بسیار خوب است، ممکن است باعث غرور بی‌جای این دسته از افراد بشود و آنها را از یک نکته غافل کند؟

چه چیز؟

من پیش‌تر هم در یک پزشک برای شما نوشته بودم که دوره‌های طولانی سکون و حرکت  نکردن، باعث مشکلاتی در بدن می‌شود که حتی با ورزش هم ممکن است نتوان آنها را برطرف یا جبران کرد.

بر طبق پژوهش جدیدی که توسط مرکز پزشکی Texas Southwest انجام شده است، هر ساعت نشستن، حدود ۸ درصد از اثرات مفید یک ساعت ورزش سنگین را خنثی می‌کند (یعنی چیزی حدود ۵ دقیقه)

به عبارت دیگر اگر شما روزانه ۱۰ ساعت تمام هیچ حرکت بدنی نداشته باشید و دلتان را خوش کنید که روزی یک ساعت می‌دوید، باید بدانید که آن ۱۰ ساعت بی‌حرکتی، ۸۰ درصد اثرات مفید ورزش را از بین می‌برد!

نکته افسرده‌کننده‌تر: اگر عادت به فعالیت ورزشی سنگین ندارید و حرکات ورزشی با شدت ملایم مثل پیاده‌روی انجام می‌دهید، باید بدانید که هر ساعت نشستن ۱۶ درصد اثر فعالیت ورزشی را از بین می‌‌برد.

مطالعات قبلی بیشتر رابطه بین ورزش و آمادگی و تناسب اندام را بررسی می‌کردند، اما در این تحقیق جدید که روی بیش از ۲۲۰۰ نفر انجام شده، برای اولین برا ساعات بی‌تحرکی هم به عنوان یک شاخص در نظر گرفته شده است.

با توجه به این تحقیق برنامه‌ریزی خیلی از ماها باید تغییر کند. بنابراین اگر هر روز ساعات زیادی بی‌تحرک هستید:

۱- یا باید مدت ورزش خود را بیشتر کنید.

۲- یا اینکه خودتان را عادت بدهید، فعالیت‌های هر چند مختصری در طول ساعات کاری انجام بدهید. مثلا در حالت ایستاده، جواب تلفن‌ها را بدهید، از آسانسور پرهیز کنید، اگر می‌توانید میزهایی تهیه کنید که بشود پشت آنها ایستاده کار کرد.

اگر در خانه هستید و می‌خواهید یکی دو ساعتی وب‌گردی کنید، چه اشکالی دارد که از تبلت به دست بگیرید و در اتاق آرام قدم بزنید.

به جای صندلی هم می‌توانید از توپ‌های بدنسازی استفاده کنید.

منبع

 

---

فید یک پزشک محل مناسبی برای تبلیغات شما: محل تبلیغات متنی و بنری شما

برای سفارش تبلیغ تماس بگیرید

Sublight is popular Windows application for searching and downloading subtitles for movies and TV Series. ... [License: Freeware | Requires: Win 8 / Win 7 / Vista/ XP | Size: 566 KB ]

A lightweight and easy to use application that was created in order to help you customize your Windows installation... [License: Freeware | Requires: Win 8/Win 7 | Size: 3.3 MB ]

WinHTTrack is a easy-to-use offline browser utility. It allows you to download a site from the Internet to a local directory.... [License: Freeware | Requires: Win 8 / Win 7 / Vista/ XP | Size: 4.0 MB ]

لینک به منبع اصلی

و نیز این لینک

با تشکر از دکتر بهروز پرهامی

پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام
پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام -

بدنیست بدانید که برای استفاده از این جیلبریک به دستگاهی مجهز به سیستم‌عامل ویندوز نیاز خواهید داشت. این هک توسط Pangu، یک تیم نرم‌افزاری چینی توسعه یافته و برای همه دستگاه‌های مجهز به IOS 7.1.1 قابل استفاده است.

جیلبریک iOS 7.1.1 از راه رسید

به گزارش پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام و به نقل از فارنت، در حالیکه خبرهای انتشار یافته بیشتر حول عرضه IOS 8 منتشر می‌شوند، جیلبریک نسخه ۷٫۱٫۱ سیستم‌عامل IOS نیز در دسترس قرار گرفته است.

بدنیست بدانید که برای استفاده از این جیلبریک به دستگاهی مجهز به سیستم‌عامل ویندوز نیاز خواهید داشت. این هک توسط Pangu، یک تیم نرم‌افزاری چینی توسعه یافته و برای همه دستگاه‌های مجهز به IOS 7.1.1 قابل استفاده است.

تلاش برای توسعه ابزارهای جیلبریک مدت‌هاست در حال انجام بوده اما هیچ‌یک به مرحله انتشار نرسیده‌اند. لازم به ذکر است که این اولین ابزار جیلبریکی است که از سوی تیم Pangu انتشار یافته و به همین جهت شاید بد نباشد پس از بررسی همه جوانب، به استفاده از این ابزار اقدام کنید. برای دانلود این جیلبریک، از این لینک استفاده کنید.

جیلبریک iOS 7.1.1 از راه رسید
برسام

تا چند روز دیگر موزه ی هنر آتلانتا (High Museum of Art) در آمریکا نمایشگاه جالبی از ۱۷ ماشین مفهومی که مابین سال های ۱۹۳۰ تا قرن ۲۱ میلادی طراحی شده بودند، برپا می کند. این ماشین ها طرح های مفهومی و خیالی از اتومبیل های آینده ی زمان خود بودند. با اینکه هیچ یک از این ماشین ها به تولید انبوه نرسیدند ولی الهام بخش تعداد زیادی از طراحان و مشتاقان اتومبیل سازی بوده اند.

بسیاری از این ماشین ها توسط طراحان بزرگ زمان خود طراحی شده اند. در ادامه نگاهی به این ماشین ها می اندازیم:

 

Norman Timbs Special, 1947

طراح: Norman Timbs (آمریکایی، ۱۹۱۷-۱۹۹۳)

سازنده: Emil Diedt

Tasco, 1948

طراح: Gordon M. Buehrig (آمریکایی، ۱۹۰۴-۱۹۹۰)

سازنده: شرکت آمریکایی Derham Body

Stout Scarab, 1936

طراح: William Stout (آمریکایی، ۱۸۸۰-۱۹۵۶)

سازنده: شرکت آمریکایی Stout Motor Car

Edsel Ford Model 40 Special Speedster, 1934

طراحان: Edsel Ford (آمریکایی، ۱۸۹۳-۱۹۴۳) و Eugene T. “Bob” Gregorie (آمریکایی، ۱۹۰۸-۲۰۰۲)

سازنده: Ford Aircraft Division

Voisin C-25 Aérodyne, 1934

طراح: Gabriel Voisin (فرانسوی، ۱۸۸۰-۱۹۷۳)

سازنده: Avions Voisin فرانسه

Chrysler Thunderbolt, 1941

طراحان: Ralph Roberts (آمریکایی، تاریخ حیات نامعلوم) و Alex Tremulis (آمریکایی، ۱۹۱۴-۱۹۹۱)

سازنده: Briggs Body Works آمریکا

Chrysler (Ghia) Streamline X “Gilda,” 1955

طراحان: Giovanni Savonuzzi (ایتالیایی، ۱۹۱۱-۱۹۸۷) و Virgil M. Exner, Sr. (آمریکایی، ۱۹۰۹-۱۹۷۳)

سازنده: Carrozzeria Ghia S.p.A. ایتالیا و بعدها در همکاری با گروه آمریکایی Chrysler Corporation

Paul Arzens L’Œuf électrique, 1942

طراح و سازنده: Paul Arzens (فرانسوی، ۱۹۰۳-۱۹۹۰)

General Motors Le Sabre XP-8, 1951

طراحان: Harley J. Earl (آمریکایی، ۱۸۹۳-۱۹۶۹) و گروه طراحان جنرال موتورز

سازنده: General Motors Corporation آمریکا

Buick Centurion XP-301, 1956

طراحان: Harley J. Earl (آمریکایی، ۱۸۹۳-۱۹۶۹) و Charles “Chuck” Jordan (آمریکایی، ۱۹۲۷-۲۰۱۰)

سازنده: General Motors Corporation آمریکا

Cadillac Cyclone XP-74, 1959

طراحان: Harley J. Earl (آمریکایی، ۱۸۹۳-۱۹۶۹) و Carl Renner (آمریکایی، ۱۹۲۳-۲۰۰۱)

سازنده: General Motors Corporation آمریکا

Carl Renner

طرح: آمریکایی، ۱۹۲۳-۲۰۰۱

طرح مفهومی قابل تغییر Cadillac

BMW GINA Light Visionary Model, 2001

طراح: Christopher Bangle (آمریکایی، متولد ۱۹۵۶)

سازنده: Bayerische Motoren Werke (BMW) آلمان

Syd Mead

طراح: آمریکایی، متواد ۱۹۳۳

Porsche 918 Spyder Concept Car, 2010

طراحان: Michael Mauer (آلمانی، متولد ۱۹۶۲) و استدیو طراحی پورشه

سازنده: Porsche Automobil Holding SE آلمان

Ferrari (Pininfarina) 512 S Modulo, 1970

طراح: Paolo Martin (ایتالیایی، متولد ۱۹۴۳)

سازنده: Pininfarina S.p.A. ایتالیا و بعدها در همکاری با Ferrari S.p.A. ایتالیا

Lancia (Bertone) Stratos HF Zero, 1970

طراح: Marcello Gandini (ایتالیایی، متولد ۱۹۳۸)

سازنده: Gruppo Bertone ایتالیا و Lancia Automobiles S.p.A. ایتالیا

Bugatti Type 57S Compétition Coupé Aerolithe, 1935 (2007 re-creation)

طراحان: Jean Bugatti (فرانسوی، متولد ایتالیا، ۱۹۰۹-۱۹۳۹) و Joseph Walter

سازنده: The Guild of Automotive Restorers کانادا

General Motors Firebird XP-21, 1953

طراحان: Harley J. Earl (آمریکایی، ۱۸۹۳-۱۹۶۹) و Robert F. “Bob” McLean (آمریکایی، تاریخ حیات نامعلوم) و گروه طراحان جنرال موتورز

سازنده: General Motors Corporation آمریکا

منابع: ۱، ۲ 

---

پذیرش آگهی متنی و تصویری در نشریه خوارزمی

گوگل و اپل در ماه گذشته کنفرانس‌هایی برگزار کردند و نشان دادند که محدودهٔ فعالیتشان از گوشی، تبلت و رایانه فراتر رفته و می‌خواهند به خانه، خودرو، ساعت و عینک مردم وارد شوند. هردو محصولات مشابهی تولید می‌کنند و اهداف نزدیک به هم دارند. ولی کدام‌یک پیروز این رقابت خواهد شد؟

البته راه طولانی در پیش روی هردو است و نمی‌توان به این زودی در مورد موفقیت این دو شرکت در آینده قضاوت کرد. ولی در این مقاله می‌خواهیم اقدامات و محصولات اپل و گوگل را مقایسه کنیم و بررسی کنیم کدام‌یک شانس بیشتری برای وارد شدن به دیگر بخش‌های زندگی مردم‌دارند.

ساعت هوشمند

سامسونگ، LG و موتورولا در کنفرانس Google I/O از جدیدترین ساعت‌های هوشمندشان رونمایی کردند. این ساعت‌ها دارای سیستم‌َعامل Android Wear هستند و با بلوتوث به گوشی اندروید متصل می‌شوند. بدین‌صورت پیامک‌ها، ایمیل‌ها، یادآوری‌ها و دیگر نوتیفیکیشن‌ها بر روی ساعت مشاهده می‌شود. ساعت‌های هوشمند در سال‌های گذشته از طرف شرکت‌های مختلف مثل سونی، سامسونگ و Pebble عرضه‌شده‌اند، ولی هیچ‌کدام تاکنون موفق به جذب نظر عموم مردم نبوده‌اند. اپل نیز احتمالاً در پاییز ساعت هوشمند خود را معرفی می‌کند.

یکی از نقاط قوت گوگل، نفوذی است که هم‌اکنون در میان مردم جهان دارد. بیشتر بازار گوشی‌های هوشمند در اختیار اندروید است. یعنی اکثر کاربران احتیاج ندارند کار با دستگاه کاملاً جدیدی را یاد بگیرند. ساعت هوشمند با سیستم‌عامل Android Wear دارای ظاهری شبیه Google Now است. لذا برای اکثر کاربران عجیب و پیچیده نخواهد بود و فقط برخی کارهای روزمرهٔ آن‌ها را سریع‌تر انجام می‌دهد.

Richard Doherty تحلیلگر گروه Envisioneering می‌گوید نقطهٔ ضعف سیستم‌عامل گوگل برای ساعت‌های هوشمند، وابستگی آن به جدیدترین نسخهٔ اندروید بر روی گوشی است. درصورتی‌که بسیاری از کاربران بر روی گوشی‌هایشان از نسخه‌های قدیمی اندروید استفاده می‌کنند. این نقطهٔ ضعف، پاشنهٔ آشیل Android Wear محسوب می‌شود و می‌تواند مانع از اقبال عمومی به آن شود. همان‌طور که یک زنجیر به‌اندازهٔ ضعیف‌ترین دانه‌اش ضعیف است.

Greg Sterling تحلیلگر گروه Opus Research معتقد است تنها Motorola Moto 360 که دارای صفحهٔ گرد است، شانس پذیرش عمومی را دارد. این ساعت (البته اگر از ضخامت نسبتاً زیاد آن بگذریم) شباهت بیشتری به ساعت‌های معمولی دارد. اگر اپل بتواند ساعتی با طراحی زیباتر و قیمت مناسب‌تر بسازد، ممکن است بتواند در این رقابت از گوگل جلو بزند.

گوشی تلفن همراه

بااینکه آیفون اولین گوشی هوشمند بوده، ولی گوگل توانسته گوی رقابت را باعرضهٔ انواع و اقسام گوشی‌های اندروید از اپل برباید.

گفته می‌شود در حدود ۱ میلیارد نفر در سراسر جهان از دستگاه‌های اندروید استفاده می‌کنند. ولی بسیاری از برنامه‌نویسان ترجیح می‌دهند برای iOS‌ برنامه بنویسند تا برای اندروید. Cody Walker یک برنامه‌نویس حاضر در کنفرانس Google I/O می‌گوید همه در ابتدا برای iOS برنامه می‌نویسند چون کاربران iOS بیشتر حاضر هستند برای برنامه‌ها پول بپردازند.

درامد گوگل از اندروید مستقیم نیست. این سیستم‌عامل به‌صورت رایگان به سازندگان تلفن همراه عرضه می‌شود تا مردم بیشتر از خدمات گوگل استفاده کنند. گوگل جدیداً در امکانات نوآورانه قوی‌تر از اپل ظاهرشده است. سیستم دستور صوتی گوگل که از موتور جستجوگر قدرتمند آن بهره می‌گیرد آن‌قدر قوی است که باوجودآن، Siri (دستیار صوتی اپل در iOS) شبیه تکنولوژی‌های قرن بیستم به نظر می‌رسد.

ازنظر سخت‌افزاری نیز در iOS محدودیت وجود دارد. در پاییز احتمالاً یک گوشی آیفون با صفحهٔ بزرگ معرفی خواهد شد. Sterling می‌گوید جالب خواهد که ببینیم آیا عرضهٔ گوشی آیفون با صفحهٔ بزرگ‌تر می‌تواند کاربران اندروید (که هم‌اکنون از این گوشی‌ها استفاده می‌کنند) را جذب اپل کند یا نه. محدود بودن تعداد گوشی‌های اپل و تنوع بسیار زیاد گوشی‌های اندروید، همواره یکی از مهم‌ترین دلایل پرطرفدار بودن اندروید بوده است.

خودرو

اپل و گوگل هردو در رقابت هستند تا وارد داشبورد خودروها شوند. اپل پیش‌ازاین CarPlay را معرفی کرد. CarPlay به‌وسیلهٔ Siri برخی امکانات iOS را از طریق نمایشگری بر روی داشبورد در اختیار راننده می‌گذارد. برخی خودروهای ۲۰۱۴ از شرکت‌های فراری، هوندا، هیوندا، ولوو و مرسدس بنز و خودروهای ساخت سال‌های آینده از ۱۵ خودروساز مثل BMW و Audi قرار است به CarPlay مجهز شوند.

Google Auto نیز عملکردی مشابه CarPlay دارد. کافی است گوشی اندروید را به آن وصل کنید تا برخی برنامه‌های اندروید بر روی داشبورد ظاهر شوند. نقشه GPS‌ باقابلیت فرمان‌برداری صوتی، پخش موسیقی، تماس گرفتن و پیامک صوتی، ازجمله امکاناتی است که هم Google Auto و هم CarPlay در اختیار راننده می‌گذارند. گوگل گفته در خودروهای جدید سال ۲۰۱۵ از ۲۵ خودروساز، شاهد Android Auto خواهیم بود.

Richard Doherty معتقد است دارندگان محصولات اپل، ازنظر مالی در سطح بالاتری هستند و حاضرند پول بیشتری برای خودرو بپردازند. لذا پیش‌بینی می‌شود خودروسازان تمایل بیشتری برای به‌کارگیری CarPlay در خودروهایشان داشته باشند.

تلویزیون

Apple TV که تاکنون حدود ۲۰ میلیون دستگاه آن به فروش رفته، گوی رقابت را از دیگر ست تاپ باکس‌ها (دستگاه پخش محتوای صوتی و تصویری دیجیتالی بر روی تلویزیون) ربوده است. اپل تاکنون یک میلیارد دلار از فروش Apple TV، برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌ها سود کرده. شایعات بسیاری مبنی بر ساخت تلویزیون از سوی اپل بوده‌است ولی تاکنون این اتفاق نیفتاده.

گوگل در سال ۲۰۱۰ با تولید یک ست تاپ باکس ۲۹۹ دلاری به نام Google TV سعی کرد وارد بازار تلویزیون‌ها شود. ولی این دستگاه عملکرد خوبی نداشت و خریداران از آن استقبال نکردند. اکنون گوگل توانسته با Chromecast مقداری از شکست گذشته‌اش را جبران کند. این دستگاه کوچک ۳۵ دلاری همانند یک فلش مموری به پشت تلویزیون متصل می‌شود و می‌تواند از طریق گوشی، تبلت و یا لپ‌تاپ، فیلم‌ها و عکس‌های ذخیره‌شده بر روی دستگاه و یا سرویس‌های ویدئویی آنلاین (مثل YouTube) را بر روی تلویزیون پخش کند.

اکنون گوگل سعی دارد باعرضهٔ Android TV سیستم‌عامل اندروید را به درون تلویزیون ببرد. تا کاربر بدون استفاده از ست تاپ باکس از سرویس‌های مختلف ویدئویی اینترنتی بهره ببرد.

Android TV علاوه بر نمایش برنامه‌های تلویزیونی، انواع و اقسام برنامه‌ها و خدمات را به کاربر عرضه می‌کند که سیستم قدرتمند دستور صوتی گوگل ازجملهٔ آن است.

طبق آنچه گوگل اعلام کرده Android TV از پاییز امسال همراه با تلویزیون‌های ساخت شرکت‌های مختلف مثل سونی عرضه خواهد شد.

نکتهٔ قابل‌توجه اینجا است که لازم نیست بین Android TV و Apple TV یکی را انتخاب کنید. چون Android TV درون تلویزیون و Apple TV یک دستگاه بیرون تلویزیون است. اگر از Android TV راضی نبودید می‌توانید هر ست تاپ باکسی که دوست دارید بگیرید و به تلویزیون وصل کنید.

نتیجه‌گیری

در دستگاه‌های اپل محدودیت‌هایی است که در دستگاه‌های اندروید وجود ندارد و مانع همه‌گیر شدن محصولات اپل می‌شود. برای مثال Apple TV‌ خیلی عالی است، درصورتی‌که آیفون و یا آیپد داشته باشید. ولی Chromecast هم با دستگاه‌های اندروید و هم با دستگاه‌های اپل هم‌خوانی دارد. با هوشمند شدن هرچه بیشتر خانه‌ها و دستگاه‌های روزمرهٔ ما، آن شرکتی موفق‌تر خواهد بود که محصولاتش بیشترین همخوانی را با دیگر دستگاه‌ها داشته باشد. ازاین‌جهت پیش‌بینی می‌کنیم که گوگل بتواند در این رقابت از اپل جلو بزند و اندروید را تبدیل به پرطرفدارترین سیستم‌عامل ساعت‌های هوشمند، خودروها و تلویزیون‌ها بکند. هرچند اپل بتواند محصولات بسیار با کیفیتی تولید کند و موفقیت‌های بسیار زیادی بدست آورد ولی احتمالاً نمی‌تواند به اندازه‌ی گوگل نفوذ پیدا کند و همه‌گیر شود.

منبع

---

فید یک پزشک محل مناسبی برای تبلیغات شما: محل تبلیغات متنی و بنری شما

برای سفارش تبلیغ تماس بگیرید

In ActionScript 3, memory is managed through the help of a garbage collector that allocates and deallocate objects through the application lifecycle. The garbage collector (GC) allocates memory when a new object is created, scans the objects graph periodically, detects unreferenced objects and deallocated them, pretty useful. AS3 is not the only language that relies on garbage collection, C# with Mono, JavaScript or Java all rely on garbage collection. On paper, it sounds great, but any developer who has developed more complex content on a GC based platform will tell you that it's not all so blue. Even though GC makes the developer's life easy at first, ActionScript 3 developers worst enemy today is actually the GC, so why is that?

Unpredictability

First, garbage collection is completely unpredictable, I remember when teaching ActionScript 3 to students, the idea that objects would be deallocated "at some point" in time, but nobody knows when, was something pretty hard to grasp. Actually, it was even possible that objects would never get deallocated if the garbage-collector never decided to kick-in. So how do you test this? In ActionScript 3, to test/profile an application, it is possible to trigger the GC from the Flash Builder profiler, but also from AS3 with the System.gc() API or even better with Adobe Scout, that also provides information on who is eligible or who just got deallocated.

In the code below, we set the sprite reference to null, note that this does not trigger anything, our sprite is still alive:

import flash.display.Sprite;

var mySprite:Sprite = new Sprite();

mySprite.addEventListener ( Event.ENTER_FRAME, onFrame );

function onFrame ( e: Event ):void
{
	trace ('I am alive!');
}

// we dereference the object
// collection is not triggered, sprite is still alive and talking
mySprite = null;

At this point, our sprite is eligible garbage collection, but still remains in memory and still dispatches the Event.ENTER_FRAME. To test if our sprite will eventually be garbage collected, we can trigger the GC using the System.gc() API:

import flash.display.Sprite;

var mySprite:Sprite = new Sprite();

mySprite.addEventListener ( Event.ENTER_FRAME, onFrame );

function onFrame ( e: Event ):void
{
	trace ('I am alive!');
}

// we dereference the object
// collection is not triggered, sprite is still alive and talking
mySprite = null;

// collection is triggered, object is killed
System.gc()

Remember that the System.gc() API is a debug-only feature, so you cannot rely on it in production. This GC unpredictability can be pretty sneaky. Typically, you don't want the garbage collection to happen in the middle of something, in a game, where best performance is crucial, you don't want garbage collection to happen right in the middle of the game, bur rather before the new level gets loaded. In other words, at a time where the experience/performance is not impacted.

In Flash Player 11, we introduced a new API System.pauseForGCIfCollectionImminent() which helped developers influence when the garbage collection would kick-in. You still could not control the GC directly, but it is was an improvement.

Synchronous (UI lock)

The reason why you don't want garbage collection to happen at moments you don't control is because GC in Flash happens on the UI thread, therefore locks the UI when collection happens. The more complex your scene becomes, and the bigger the graphs are, the longer the pause will be. In a game, this is a showstopper, because UI lock ruins the experience and frustrates users.

That's why AS3 developers have developed workarounds over the years to prevent the GC from being triggered, object pools being one of the strategy. The idea behind object pooling is that instead of allocating new objects constantly and pressure the GC, a set of objects are allocated during app initialization and once objects are done doing their tasks, they are placed back inside a pool for later reuse. Keep in mind that this will do the job, but will consume more memory, as objects never get deallocated, you win on the performance side, but lose on memory footprint. You can find more details about object pooling here.

With Swift?

In Swift, thanks to ARC (Automatic reference counting) you also don't need to manage memory manually by allocating memory and releasing objects like with Objective-C before ARC was introduced. ARC counts the number of references pointing to objects and when the number of references reaches zero, it kills them. Pretty similar to ActionScript 3 you may say, but with a few notable differences.

Compile time vs runtime

In AS3, all this GC work happens at runtime, the bytecode generated by the ActionScript 3 compiler does not emit any specific calls to allocate or release memory. If you were to decompile the assembly code generated by the Swift compiler, you would see the calls to allocate and release objects, like if you had done it manually, in Swift, the compiler does all the work for you.

Synchronous deallocation

In AS3, like we have seen before, setting the last remaining reference to an object to null, won't kill the object. It will make it eligible for garbage collection. In Swift, it will immediately deallocate the object synchronously, and that is a big difference. You can track initialization and de-initialization through the use of the init and deinit methods:

class Hero {
    
    let name: String
    
    init ( name: String ) {
        self.name = name
        println ("\(self.name) got initialized")
    }
    
    deinit {
        println ("\(self.name) got deinitialized")
    }
}

// we create our hero
// note the use of the optional (?) operator
// using this operator allows the var bob to be set to nil
var bob: Hero? = Hero(name: "Bob")
        
// we set the only reference to nil (equivalent of null)
// the object is immediately destroyed and the deinit method is called
bob = nil

If we run our application, we see in the output window:

Bob got initialized
Bob got deinitialized

Because the developer has full control over when the objects are deallocated, objects are killed sooner, optimizing for memory consumption (there is no pool of eligible objects in memory waiting to be disposed). It is also a more incremental approach that prevents the UI from locking. Most GC, on most platforms, as beautiful and complex as they are, will always impact the UI thread.

Circular references (retain cycles)

In AS3, if two objects were unreachable from the roots of the application (Stage, Loader), but were still referencing each other, they would still be garbage collected.

In Swift, if two objects are unreachable from the roots of your application, but are still referencing each other, you have what is called a circular reference or retain cycle and these two objects will never get deallocated and probably cause a memory leak. The GC in Flash Player/AIR solved this through the combination of deferred reference counting and conservative mark-and-sweep. The mark and sweep piece is what handles circular references (retain cycles) and that is a big advantage of garbage collection in Flash Player/AIR.

To deal with this in Swift, you would use weak references to express that if the last reference to an object is weak, the object should still be deallocated. Swift also introduces the concept of unowned references, which are non optional. This brings more granularity in object dependencies, you can read more about it here.

I hope you enjoyed this quick overview of differences between the Flash memory model (GC) and Swift (ARC).

تا همین اواخر، برنامه نویسان نرم افزار انیمیشن کامپیوتر مجبور بودند با استفاده از موس با کشیدن اندام های مجازی به دستکاری کاراکترها بپردازند، که خسته کننده به شمار می آید، فریم کلیدی در یک زمان بسیار وقت گیراست. در حال حاضر محققان در آزمایشگاه هندسه تعاملی (IGL) در ETH زوریخ راه های جدیدی را برای ایجاد حرکت در کاراکترهای مجازی با استفاده از “جوی استیک” مدل  ۳D که به طور مستقیم داده های شکل و حرکت را ایجاد میکنند، توسعه داده اند.

با همکاری آزمایشگاه سیستم خودگردان (ALS)، تیم آزمایشگاه هندسه به سرپرستی استاد ETH اولگا سورکین هورنانگ با استفاده از مجموعه ای از بلوک های سازه ای ماژولاری بصورت ۳D چاپ شده که می توانند برای تخمین سازی هر گونه شخصیت مجازی به هم متصل شوند “داده های پاپت ها(عروسک های نمایشی)” را بسط دادند. با حسگرهای یکپارچه در هر مفصل، زاویه خم کردن یا درجه چرخش حرکت اندازه گیری می شود، مدل مونتاژ را می توان مورد استفاده قرار داد تا به طور مستقیم این اطلاعات که نحوه ای که شخصیت های مجازی باید حرکت کند محاسبه می کند، را به نرم افزار انتقال داد.

استاد سورکین هورنانگ  توضیح داد که “این نرم افزار به هنرمند در ثبت دستگاه به تازگی مونتاژ شده، برای شکل دادن کاراکتر کمک می کند. بنابراین، هنرمند می تواند هر مفصل واقعی از دستگاه ورودی با مفصل مجازی مربوط به شخصیت های انیمیشنی مطابقت داد.این روش، هم اگر داده پاپت دارای ویژگی یک گردن نسبتا کوتاه است، اسفاده می شود و هم می توان آن را برای گردن بلند زرافه متحرک بکار برد.” گام جدید در تولید لنز های تماسی دید در شب بیانگر واقعیاتی در دنیای هوشمند است

یک دستگاه ورودی مستقیم تنها، هدف محققان زوریخ نیست. محققان مختلف دیگر در موسسات مختلف نیز بر روی دستگاه های ورودی شخصیت مجازی مختلف کار می کنند، مانند عروسک هایی که می توانند دستکاری شوند و گیره ها تغییرداده شود، با استفاده از حرکت-ضبط (موشن کپچر) و یا از طریق یکپارچه سازی حسگرهایی که به طور مستقیم به مفاصل پاپتها به کاررفته است. با این حال، این دستگاه ها که ادعا می شود کمتر چند منظوره هستند مانند نسخه IGL / ALS که معمولا تنها یک شکل استاندارد- مانند انسان- دراد که اگر بخواهید ، فرضا، یک سگ را انیمیشن سازی کنید نامناسب است. اگر به دنیای گجت های هوشمند علاقه دارید می توانید گجت های فوق العاده برای آشپزخانه ای حرفه ای را مورد مطالعه قرار دهید.

برای کمک به تشویق تحقیقات بیشتر، محققان IGL / ALS ، طراحی را برای ساخت بلوکهایی با دستگاه خود به عنوان سخت افزار عمومی در دسترس گذاشتند، و برنامه هایی را نیز برای مجموعه ای از ۲۵ بلوک سازنده آماده- ساخت به صورت تجاری در دسترس در نظر گرفتند.

استاد سورکین هورنانگ  توضیح داد که “هر کس می تواند قسمتهای جداگانه به صورت ۳D چاپ کند و با کمک یک مهندس با الکترونیک ادغام کند. ما می خواهیم این وسیله را در کنفرانس SIGGRAPH و نمایشگاه گرافیک کامپیوتر و تکنیک های تعاملی ماه اوت آینده ارائه کنیم. بنابراین ما امیدواریم که به بازخوردهایی بربخوریم که تقاضا برای یک مجموعه به صورت تجاری در دسترس است و پیشرفت های بیشتر برای طراحی دستگاه وجود دارد.”

هر چند، دستگاه حاضر محدودیتهایی دارد که تنها خم شدن و پیچیدن در دو حرکت جداگانه، و نه در یک حرکت سیال را شامل میشود، محققان قصد بررسی ایده مفاصل توپی و سوکتی برای ارائه دستکاری راحت تر و به زندگی طبیعی شبیه تر را در ورودی پاپتها، دارند.

 

---

پذیرش آگهی متنی و تصویری در نشریه خوارزمی

شرکت‌های بزرگ خودروسازی از شگردهای مختلفی برای تبلیغ محصولات خود استفاده می‌کنند، در این میان لوکیشنی که در آن از محصولات فیلمبرداری می‌شود، اهمیت زیادی دارد، ما لوکیشن‌هایی زیبای زیادی را در این تبلیغات دیده‌ایم، مثلا کوهستان‌های آلپ، فرودگاه‌های متروک، صحراهای نمک و …

اما BMW در تازه‌ترین تبلیغ ویدئویی خود برای خودروی BMW M4، برای به رخ کشیدن توانایی‌هایی خودروی خود ترجیح داده، خودرو را روی عرشه یک ناو هواپیمابر نمایش بدهد.

این تبلیغ آنقدر خوب ساخته شده که شمار قابل توجهی نمی‌خواهند باور کنند که خودرو واقعا روی عرشه ناو هواپیمابر نبوده و از تکنیک‌های جلوه ویژه استفاده شده است.

به هر حال آن حس تعلیق و تنشی که تبلیغ القا می‌کند و شتاب گرفتن خودرویی اینچنین زیبا را با حاشیه امنیت کم روی یک زمین مسابقه کوچک نمایش می‌دهد، بسیار خوب از آب درآمده است.

تبلیغ را می‌توانید در اینجا از آپارات تماشا کنید یا با کیفیت بالاتر از یوتیوبببینید:

 

---

فید یک پزشک محل مناسبی برای تبلیغات شما: محل تبلیغات متنی و بنری شما

برای سفارش تبلیغ تماس بگیرید

در طول چند سالی که مشغول به برنامه نویسی هستم عادت های بدی را توسط خودم و بقیه برنامه نویسان مشاهده کرده ام. هدف از این مطلب گردآوری تعدادی از رفتارها و عادت های نادرست است که با شناختن آن ها می توان از رخ دادنشان جلوگیری کرد.

همه بد کد می نویسند، جز من!
گاه اوقات یک برنامه نویس با دیدن کدهای شخص دیگر، به جای قبول کردن اختلاف نظر موجود در کدنویسی به زیر سوال بردن روش کدنویسی طرف مقابل می پردازد. درست است که در پروژه های تیمی رعایت استانداردهای تیم ضروریست، اما در مواردی که شخص در حال کار بر روی جزییات است و هیچ استانداردی را زیر سوال نبرده، بهتر است قبل از بحث در مورد کدهای نوشته شده، دیدگاه وی را در مورد این نوع کدنویسی بدانیم.

Copy & Paste
یک از بدترین کارهایی که توسط برنامه نویس انجام می شود و علاوه بر خود به کل تیم و پروژه آسیب وارد کند، Copy و Paste کردن کدها بدون بررسی و فراگیری دانش موجود در آنهاست. این مورد بویژه در برنامه نویسان وب بسیار مشاهده می شود. بهتر است به جای کپی کردن کد از جای دیگری، نیاز خود را با فراگیری تکنیک های لازم رفع کنید. در صورتی که مجبور به نسخه برداری از کد دیگری هستید، بهتر است تک تک خطوط آن را بررسی کرده و لایسنس مربوط به آن را رعایت فرمایید. پیشنهاد می کنم صفحه Copy and paste programming در ویکی پدیا را مطالعه کنید.

نام گزاری نامفهوم متغیرها
این مشکل بیشتر در برنامه نویسان کم تجربه دیده می شود. مثلا متغییری را با حرف u تعریف کرده و در بخش های مختلف استفاده می کند. شما فکر می کنید که منظور از u همان user است، بعد شک می کنید که شاید username باشد و در آخر متوجه می شوید که منظور وی usability بوده است! درصورتی که نام متغییر را با توجه به محتوای آن ها برگزیده شود، خوانایی برنامه دوچندان می شود.

این بخش خیلی زود تموم می شود
معمولا زمانی که یک بخش زودتر از موعد مقرر تمام می شود، بهتر است در مورد برنامه نوشته شده شک کنید! شاید برنامه نویس بخواهد با اینکار قدرت برنامه نویسی خود را نشان دهد ولی بارها دیده ام که بعد از چندین هفته و ماه، ایرادی در چنین برنامه ای رخ می دهد که نه تنها زحمات برنامه نویس را از بین می برد، بلکه باعث ضایع شدن شخصیت کاری وی می گردد. شاید اگر از همان اول برنامه نویس مدت زمان بیشتری را صرف نگارش، تست و بازبینی برنامه خود می کرد، ماندگاری برنامه بی نقص وی باعث افزایش اعتبار وی در محیط کاری می شد.

من نبودم! عدم مسئولیت پذیری و عذرخواهی
برخی اوقات بخشی از برنامه دچار ایراد می شود و کسی عهده دار ایراد بوجود آمده نیست. از لحاظ اخلاقی گفتن یک عذرخواهی نه تنها از شخصیت شما نمی کاهد، بلکه نشاندهنده حس مسئولیت پذیری شما می شود. البته با نوشتن توضیحات (Comment) در برنامه می توانید، نویسنده کد را به راحتی بیابید.

سرخوردگی از انجام کارهای تکراری
این مورد بارها برای من اتفاق افتاده است. بدترین بخش کار، انجام دادن مواردی است که هم سطحی هستند، هم حوصله می خواهند و هم از عهده افراد سطح پایین تر و دیگر بر می آیند. اما به هر حال مواردی پیش می آید که مجبور به انجام دادن این قبیل کارها هستید. بهترین راه حل حفظ آرامش و انجام دادن کار در اولین فرصت است. بعید می دانم راه حل دیگری پیدا شود.

انجام دادن ناقص کارها
برخی از برنامه نویس ها، بخصوص کم تجربه تر ها، معنای صحیح اتمام کار را نمی دانند. یعنی انجام دادن کار را به معنی نگارش کد می دانند و مراحل مستندسازی، تست، ادغام کد در پروژه و... را در زمان لازم برای اتمام کار در نظر نمی گیرند. چه بسا پیدا شدن یک خطا در مرحله تست می تواند وی را ساعت ها درگیر کند.

اعمال سلیقه شخصی
منظور از اعمال سلیقه شخصی عدم تفکر در هنگام برنامه نویسی نیست. بلکه مفهوم آن در نظر داشتن دیدگاه مشتری در اولویت بالاتر نسبت به دیدگاه شخصی است.

در صورتی که شما عادت بد دیگری را سراغ دارید، خوشحال می شوم آن را به اشتراک بگذارید.

منبع تصویر: worthlessgenius.com

---

پذیرش آگهی متنی و تصویری در نشریه خوارزمی

Solar farms need three things: sunlight, photovoltaic panels and a huge expanse of land. It's the third in that list that's hampering green efforts in countries like India, where space is scarce and therefore very expensive. That's why India is...

Keep laughing at Amazon's Prime Air drone delivery video if you want to (cough, Netflix), but the company is moving forward as though it's serious. Bloomberg points to a letter filed today with the FAA asking for permission to take its unmanned...

در نیمهٔ اول سال ۲۰۱۴ شاهد گجت‌های جالبی بودیم که به زندگی روزمرهٔ ما وارد شدند و کیفیت زندگی دیجیتالی ما را ارتقا دادند. اکنون‌که وارد نیمهٔ دوم سال شده‌ایم باید منتظر گجت‌های جالب‌تری باشیم که خبر ورود آن‌ها را پیش‌ازاین شنیده‌ایم. نیمهٔ دوم سال معنی به خصوصی نیز دارد. در این نیمه تولیدکنندگان محصولات ویژه‌ای برای تعطیلات کریسمس دارند که بسیاری از مردم این محصولات را به‌عنوان هدیهٔ کریسمس برای عزیزانشان خریداری می‌کنند.

برخی از تولیدکنندگان مانند HTC و سامسونگ گوشی‌های پرچم‌دار خود را در ابتدای سال معرفی کردند. ازاین‌جهت انتظار داریم هرکدام از آن‌ها گجت دیگری برای نیمهٔ دوم سال آماده کرده باشند تا از رقابت عقب نمانند. به این دلیل است که Samsung Galaxy S5 و HTC One M8 را جذاب‌ترین گجت‌های امسال نمی‌دانیم و منتظر گجت‌های جذاب‌تری نیز هستیم.

---

OnePlus One

این گوشی چینی «قاتل پرچم‌داران» لقب گرفته است. قیمت آن تنها ۴۰۰ دلار است و مشخصات آن با گوشی‌های تراز اول دنیا مثل Samsung Galaxy S5 و HTC One M8 برابری می‌کند.

 

شرکت OnePlus تنها یک سال عمر دارد ولی به توانایی رسیده که درزمینهٔ ساخت گوشی می‌خواهد با شرکت‌هایی مثل سامسونگ و HTC رقابت کند. این گوشی مجهز به اندروید CyanogenMod است و احتمالاً قبل از بسیاری دیگر گوشی‌ها به Android L به‌روزرسانی بشود.

OnePlus One دارای نمایشگر ۵.۵ اینچ باکیفیت Full HD است. تراکم پیکسلی آن ۴۰۱ppi است که از iPhone 5S بسیار بالاتر است.

این گوشی دارای پردازندهٔ Snapdragon 801 چهار هسته‌ای با فرکانس ۲٫۵GHz مشابه Galaxy S5 و ۳GB رم می‌باشد که از Galaxy S5، HTC One M8 و iPhone 5S بالاتر است. ظرفیت باتری این گوشی ۳۱۰۰mAh است که از بسیاری از دیگر پرچم‌داران بالاتر می‌باشد.

OnePlus One‌ دارای دوربین ۱۳ مگاپیکسل با قابلیت ضبط فیلم باکیفیت ۴K است. کیفیت آن خوب است ولی نمی‌توان گفت بهتر از دیگر گوشی‌ها است.

عرضهٔ OnePlus One‌ در اروپا تاکنون با تأخیر فراوان همراه بوده ولی امیدواریم بتواند به‌زودی وارد بازارهای جهانی و بازارهای کشورمان بشود.

---

Surface Mini

Surface Pro 3 آخرین و بهترین رایانهٔ عرضه‌شده توسط مایکروسافت است. Surface Pro 3 که هم به‌عنوان تبلت و هم به‌عنوان لپ‌تاپ استفاده می‌شود، دارای صفحهٔ ۱۲ اینچی با وضوح ۲۱۶۰ در ۱۴۴۰ پیکسل می‌باشد. این دستگاه دارای پردازندهٔ Intel Core i5 و ۸ گیگابایت RAM است و از ۸۰۰ دلار به بالا قیمت‌گذاری شده است. تبلت ۱۲ اینچی خیلی بزرگ است و قیمت ۸۰۰ دلار نیز قیمت کمی نیست. بسیاری از مردم به دنبال یک تبلت معمولی ۷ یا ۸ اینچی هستند که به‌اندازهٔ کافی بزرگ است، کارهای روزمره را انجام می‌دهد و قیمت آن نیز به کمی ۲۰۰ دلار می‌باشد.

به همین خاطر شایعات زیادی مطرح‌شده که مایکروسافت به دنبال تولید یک Surface Mini است که نیاز این قشر از جامعه را تأمین کند. حتی صحبت‌هایی شده که این تبلت در ماه آوریل آمادهٔ تولید بوده ولی مایکروسافت هنوز دست به تولید آن نزده است. گفته‌شده مایکروسافت به این خاطر تولید Surface Mini را به تعویق انداخته که آمادگی برای رقابت با دیگر تبلت‌های بازار را ندارد. حال ممکن است عرضهٔ این تبلت در تابستان آغاز شود. پیش‌بینی می‌شود Surface Mini دارای صفحهٔ ۷.۵ اینچ به همراه قلم لمسی برای نت‌برداری آسان باشد.

---

Motorola Moto X+1

بنا بر شایعات موتورولا در حال ساخت یک پرچم‌دار جدید به نام Moto X+1 است. این دستگاه دارای صفحهٔ ۵ اینچ، پردازندهٔ قدرتمند و قابلیت سفارشی‌سازی بیشتر نسبت به پرچم‌دار قبلی Moto X است. انتظار داریم موتورولا از نقص‌های Moto X و چالش‌هایی که این گوشی با آن روبرو بود درس گرفته باشد و امسال گوشی بسیار بهتری عرضه کند.

Moto X گوشی پرچم‌دار موتورولا سال گذشته با قابلیت‌های خلاقانه و متفاوت به بازار عرضه شد. مجموعاً نقدها دربارهٔ این گوشی مثبت بودند ولی قابلیت‌های خاص سخت‌افزاری و نرم‌افزاری این گوشی آن‌قدر خوب نبودند که فروش خیلی عالی و سود کلان برای موتورولا به ارمغان بیاورد. موتورولا در آخر مجبور شد کارخانه‌اش در آمریکا را به خاطر هزینهٔ بالای تولید و فروش نه‌چندان زیاد Moto X تعطیل کند.

قابلیت‌های خاصی در این گوشی بکار رفته است که خیلی عالی کار نمی‌کنند. برای مثال قابلیت «کنترل بدون لمس» به کاربر اجازه می‌دهد تنها با فرمان‌های صوتی گوشی را کنترل کند، حتی اگر صفحهٔ گوشی روشن نباشد. ولی کافی است بر روی گوشی قفل بگذارید تا این قابلیت استفاده‌اش را از دست بدهد!

دوربین Moto X خیلی ساده‌سازی شده و تنظیمات مربوط به‌عکس را به‌صورت خودکار انجام می‌دهد. ولی در عمل کیفیت تصاویر خوب نیست و نمی‌تواند نوردهی و فوکوس را به‌خوبی تنظیم کند.

Motorola Maker سرویسی است که به کاربران اجازه می‌دهد گوشی را به‌صورت سفارشی‌شده خریداری کنند. یعنی کاربر می‌تواند بین رنگ‌های سفید یا سیاه برای جلو، ۲۷ رنگ مختلف و ۴ طرح چوب برای قاب پشت‌گوشی، ۷ رنگ برای حلقهٔ دور دوربین و دکمه‌های کنار گوشی و انواع مختلف سفارشی‌سازی‌های دیگر را هنگام خرید انجام دهد و گوشی را در طرح موردعلاقهٔ خود بخرد. گفته‌شده در Moto X+1 گزینه‌های بیشتری برای سفارشی‌سازی وجود دارد و کاربر علاوه بر رنگ‌های ساده و طرح چوب برای قاب پشت می‌تواند طرح چرمی را نیز انتخاب کند.

---

جانشین Nokia Lumia 1020 با اسم رمز مک‌لارن

Nokia 808 PureView و بعدازآن Lumia 1020 با دوربین ۴۱ مگاپیکسلی، سطح گوشی‌های هوشمند را ازلحاظ عکاسی بسیار بالا بردند و استانداردهای جدیدی برای موبایل وضع کردند. البته معیار سنجش یک گوشی تنها مگاپیکسل دوربینش نیست و همین مسئله باعث می‌شود Lumia 1020 بهترین گزینه برای بسیاری از خریداران موبایل نباشد.

اکنون نوکیا توسط مایکروسافت خریداری‌شده و نسخهٔ جدید Windows Phone نیز عرضه‌شده است. لذا انتظار داریم در پاییز امسال پرچم‌دار جدید نوکیا باقدرت بیشتر از قبل وارد بازار شود.

---

Google Nexus 8

شایعات بسیاری مبنی بر عرضهٔ مدل جدید تبلت گوگل به نام Nexus 8 در آیندهٔ نزدیک وجود دارد. Nexus 7 تبلت ۷ اینچی گوگل یکی از بهترین تبلت‌های بازار است و انتظار داریم تبلت بعدی نیز یک تبلت عالی باشد. ازاین‌جهت که دو مدل Nexus 7 در جولای ۲۰۱۳ و جولای ۲۰۱۲ عرضه شدند، احتمالاً Nexus 8 نیز در جولای امسال عرضه خواهد شد. گفته‌شده گوگل دیگر تبلت ۷ اینچی نخواهد ساخت و Nexus 8 نیز صفحه‌ای در حدود ۸ اینچ خواهد داشت. یعنی این تبلت در رقابت با دستگاه‌هایی مثل iPad mini, LG G Pad 8.3 و Galaxy Note 8 خواهد بود. هر دو مدل Nexus 7 توسط Asus ساخته شدند ولی گفته‌شده نسخهٔ بعدی Nexus را HTC برای گوگل خواهد ساخت.

آنچه مسلم است Nexus 8 با آخرین نسخهٔ اندروید یعنی Android L عرضه خواهد شد. شایعاتی نیز مبنی بر حضور پروژهٔ Tango در Nexus 8 مطرح است. اگر این حرف درست باشد احتمالاً Nexus 8‌ مجهز به دو دوربین در پشت به همراه سنسور مادون‌قرمز عمق سنج خواهد بود و می‌تواند تصاویر سه‌بعدی از اجسام واقعی پیرامونش بگیرد.

احتمال دارد Nexus 8 با پردازندهٔ ۶۴ بیتی عرضه شود و به‌جای چیپ Qualcomm Snapdragon از Intel Moorefield استفاده کند که دارای فرکانس ۲٫۳۳GHz و پردازندهٔ گرافیکی PowerVR G6430 می‌باشد.

---

Motorola Moto 360

Android Wear نقل هر مجلسی است که در آن سخن از ساعت‌های هوشمند باشد. تاکنون سه ساعت هوشمند Android Wear معرفی‌شده‌اند. LG G Watch و Samsung Gear Live که دارای صفحهٔ مستطیلی هستند و هم‌اکنون می‌توانید آن‌ها را سفارش دهید. Motorola Moto 360 نیز صفحهٔ گرد و شبیه ساعت‌های سنتی دارد و هنوز عرضه نشده ولی در کنفرانس Google I/O به نمایش گذاشته شد. برخی پیش‌بینی می‌کنند اگر یک دستگاه با سیستم‌عامل Android Wear بتواند موفقیت بسیار خوبی به دست آورد،‌ آن دستگاه Moto 360 خواهد بود.

 

---

Sony Xperia Z3

درحالی‌که تولیدکنندگان تلفن همراه ممکن است به تولید یک پرچم‌دار در سال اکتفا می‌کنند، سونی شرکتی است که ابایی از تولید چندین مدل پرچم‌دار در سال ندارد. سونی در سال جاری سه مدل گوشی Xperia Z تولید کرده و به نظر می‌رسد می‌خواهد برای تعطیلات کریسمس یک پرچم‌دار دیگر به نام Xperia Z3 عرضه کند. ویژگی‌های احتمالی Xperia Z3 شامل چیپ Snapdragon 805، دوربین بهتر،‌ صفحه‌نمایش با وضوح Quad HD و نسخهٔ جدید سیستم‌عامل Android L است.

---

Apple iPad mini 3

طبق شایعات، نسل سوم آیپد مینی برای عرضه در اوایل پاییز امسال انتخاب‌شده است. گفته‌شده iPad mini 3 ازنظر شکل و ابعاد مشابه iPad mini 2 خواهد بود. این تبلت سیستم‌عامل iOS 8 را بر روی چیپ جدید A8 اجرا خواهد کرد و مجهز به دوربین ۸ مگاپیکسل خواهد بود. قابلیت اسکن اثرانگشت Apple Touch ID نیز احتمالاً در iPad mini 3 وجود خواهد داشت.

---

Nexus 6

مدل جدید گوشی Nexus مرموزترین گجت پیش روی سال ۲۰۱۴ است. Nexus 5 در نوامبر سال گذشته عرضه شد. لذا احتمال دارد Nexus 6 نیز نوامبر امسال عرضه شود. عموماً وقتی گوگل یک سیستم‌عامل جدید عرضه می‌کند سخت‌افزار آن را نیز عرضه می‌کند، لذا پیش‌بینی می‌کنیم بعد از عرضهٔ Android L مدل جدید گوشی Nexus با سیستم‌عامل اریجینال Android L‌ عرضه شود. بااین‌حال شایعاتی مطرح‌شده که گوگل قصد ندارد گوشی جدیدی در سری Nexus تولید کند.

گوگل تاکنون ۵ گوشی Nexus‌ تولید کرده است. گوشی‌های Nexus پرچم‌داران گوگل هستند و دارای سخت‌افزار قوی و قیمت مناسب می‌باشند. این گوشی‌ها دارای سیستم‌عامل اریجینال اندروید بوده و تولیدکننده هیچ تغییری بر روی اندروید نصب‌شده بر روی این گوشی‌ها انجام نمی‌دهد. لازم به ذکر است گوشی‌های Nexus‌ اولین گوشی‌هایی هستند که به‌روزرسانی اندروید را دریافت می‌کنند. احتمالاً Nexus 6 توسط HTC ساخته می‌شود و قیمت آن از ۳۴۹ دلار به بالا خواهد بود.

---

نسل جدید Apple iPad Air

اپل سال گذشته باعرضهٔ iPad Air تغییری اساسی در تبلت‌هایش ایجاد کرد و iPad های سبک‌تر، شیک‌تر و ظریف‌تری به وجود آورد. اکنون بسیاری از وب‌سایت‌های تکنولوژی iPad Air را بهترین تبلت بازار معرفی می‌کنند.

احتمالاً امسال شاهد ورود iPad Air بهتری خواهیم بود. گفته‌شده نسل جدید iPad Air دارای پردازندهٔ A8 است که باعث کارایی بهتر و مصرف کمتر باتری می‌شود. این تبلت دارای دوربین عقب ۸ مگاپیکسل و دوربین جلوی ۱.۵ مگاپیکسل و اسکنر اثرانگشت خواهد بود. گفته‌شده طراحی و ظاهر نسل جدید iPad Air مشابه نسل قبلی است و حتی وضوح صفحه نیز مانند قبل ۲۰۴۸ در ۱۵۳۶ خواهد بود. پیش‌بینی می‌شود این تبلت حدوداً به قیمت ۵۰۰ دلار به فروش برسد.

---

Samsung Galaxy F

پرچم‌دار جدید سامسونگ احتمالاً Galaxy F یا Galaxy S5 Prime نام دارد و گفته‌شده از Galaxy S5 گران‌تر خواهد بود. Galaxy S5 یک گوشی بسیار عالی است ولی LG هم‌اکنون یک گوشی با نمایشگری باکیفیتQuad HD ساخته که بسیار از Galaxy S5 جلوتر است. (هرچند تفاوت چندانی به چشم نمی‌آید!) گفته‌شده Sony و HTC نیز می‌خواهند گوشی‌هایی با صفحهٔ Quad HD بسازند. زمان عرضهٔ iPhone 6 نیز نزدیک است. به همین خاطر بعید نیست سامسونگ در چند ماه آینده یک گوشی جدید عرضه کند تا از رقابت پرچم‌داران عقب نیفتد. این گوشی احتمالاً با iPhone 6 رقابت خواهد کرد و مانع رفتن کاربران اندروید به سمت آیفون خواهد شد.

قاب پلاستیکی گوشی‌های Galaxy یکی از دلایل برتری ظاهری گوشی‌های آلومینیومی مثل سری HTC One بوده است. اکنون‌که LG نیز در LG G3 از قاب فلزی استفاده کرده، به‌احتمال‌زیاد Galaxy F نیز دارای قاب فلزی خواهد بود.

با به‌کارگیری صفحهٔ Quad HD پردازش‌های مربوط به صفحهٔ نمایش سنگین‌تر و مصرف باتری بیشتر خواهد شد. لذا انتظار داریم Galaxy F دارای باتری و پردازندهٔ قوی‌تری نسبت به Galaxy S5 باشد تا از آن عقب نیفتد. گفته‌شده این گوشی با باتری ۳۰۰۰mAh و پردازندهٔ جدید Snapdragon 805 تولید می‌شود تا با آیفون رقابت کند. انتظار نداریم سیستم‌عامل این گوشی چیزی به‌جز Android L باشد.

---

Apple iWatch

در چند سال اخیر ساعت‌های هوشمند متعددی عرضه‌شده‌اند که با گوشی اندروید و آیفون هماهنگ می‌شوند و امکاناتی مثل دیدن نوتیفیکیشن‌ها بر روی صفحهٔ ساعت را در اختیار کاربر قرار می‌دهند. این ساعت‌ها باوجود جذابیت و خبرساز بودنشان تاکنون موفقیت زیادی نداشته‌اند. بالاخره چند هفتهٔ پیش گوگل از ساعت‌های هوشمند با سیستم‌عامل Android Wear رونمایی کرد. هنوز برای قضاوت در مورد موفقیت یا عدم موفقیت این ساعت‌ها زود است، ولی پیش‌بینی می‌شود ساعت‌های Android Wear بتوانند سد موفقیت ساعت‌های هوشمند را بشکنند و به یکی از لوازم جانبی محبوب گوشی‌های موبایل تبدیل شوند.

از مدت‌ها پیش شایعات بسیار زیادی مطرح بوده که اپل در حال ساخت ساعت هوشمندی به نام iWatch می‌باشد و گفته می‌شد که در سال ۲۰۱۳ از آن رونمایی خواهد کرد. ولی سال ۲۰۱۳ گذشت و این اتفاق نیفتاد. حال این شایعات قوت گرفته‌اند و احتمالاً در آیندهٔ نزدیک شاهد ساعت iWatch خواهیم بود که ترکیبی از زیبایی و کارایی را همانند دیگر محصولات اپل برایمان به ارمغان بیاورد. گفته‌شده این ساعت بیش از ۱۰ سنسور خواهد داشت.

---

Samsung Galaxy Note 4

هر سه مدل قبلی فبلت معروف سامسونگ در مراسم سالیانهٔ IFA در برلین رونمایی شدند، لذا انتظار داریم در مراسم IFA امسال شاهد رونمایی از Galaxy Note 4 باشیم. احتمالاً قیمت Note 4 بیشتر از ۸۰۰ دلار یعنی حتی بیشتر از Galaxy S5 باشد. LG باعرضهٔ نمایشگر Quad HD در G3 موجی به وجود آورده است که احتمالاً فبلت سامسونگ هم سوار بر آن خواهد شد. لذا پیش‌بینی می‌کنیم این دستگاه با نمایشگر ۵.۹ اینچی و باکیفیت Quad HD عرضه شود.

Note 4‌ احتمالاً با نمایشگر خمیده عرضه خواهد شد ولی نه مشابه Galaxy Round. از پتنتی که سال گذشته توسط سامسونگ ثبت شد برمی‌آید که Note 4 دارای نمایشگر خمیده در کنار صفحه است. یعنی نمایشگر لبهٔ گوشی را تشکیل خواهد داد و هیچ فاصله‌ای میان لبهٔ گوشی و نمایشگر نخواهد بود. احتمالاً دکمه‌های زیر صفحه و برنامه‌های پراستفاده به خم کنار گوشی انتقال می‌یابند تا کاربر دسترسی سریع به آن‌ها داشته باشد، بدون اینکه فضایی از پایین نمایشگر اشغال کنند.

احتمالاً Galaxy Note 4 مجهز به Android L و پردازندهٔ ۶۴ بیتی خواهد بود. سری Note همیشه دارای RAM بالاتری نسبت به دیگر گوشی‌ها بوده‌اند لذا پیش‌بینی می‌کنیم Note 4 با ۴ گیگابایت RAM عرضه شود.

Galaxy Note 3 دارای دوربین ۱۳ مگاپیکسلی و Galaxy S5 دارای دوربین ۱۶ مگاپیکسلی است. بنابراین بعید نیست Note 4 با دوربین ۲۰ مگاپیکسلی عرضه شود.

---

iPhone 6

مدل‌های ۵S و ۵C آیفون تنها یک به‌روزرسانی بودند لذا انتظار داریم iPhone 6 یک پرچم‌دار به‌تمام‌معنا باشد و مرز فناوری موبایل را جابجا کند. گفته‌شده آیفون ۶ در آخر تابستان معرفی خواهد شد. امروزه اکثر گوشی‌های پرچم‌دار در سایز ۵ اینچ و بالاتر عرضه می‌شوند. آیفون ۶ نیز احتمالاً در دو سایز ۴.۷ و ۵.۵ اینچ عرضه خواهد شد. گفته‌شده برای شیشهٔ صفحهٔ نمایش آیفون ۶ از یاقوت کبود استفاده می‌شود که بسیار مقاوم است. یاقوت کبود هم‌اکنون بر روی لنز دوربین و سنسور اثرانگشت iPhone 5S بکار رفته ولی به خاطر گران‌قیمت بودن متداول نیست که از آن در صفحهٔ نمایش استفاده کنند.

پیش‌بینی می‌شود به خاطر صفحهٔ بزرگ‌تر و سخت‌افزار باکیفیت‌تر، قیمت آیفون ۶ نسبت به آیفون ۵ حتی تا ۱۰۰ دلار گران‌تر بشود. البته نمایشگر تنها بخش تقویت‌شدهٔ آیفون ۶ نیست. پردازندهٔ بسیار قوی Apple A8، دوربین قوی‌تر و ظرفیت بیشتر باتری ازجمله برتری‌های آیفون ۶ نسبت به مدل‌های قبلی است.

---

Xiaomi Mi4

شرکت شیائومی با عنوان «اپل چین» معروف شده است. این شرکت چینی تاکنون تبلت و گوشی‌های قوی با قیمت بسیار ارزان عرضه کرده است. اکنون شیائومی ازنظر فروش تلفن همراه با شرکت‌هایی مثل LG و Sony رقابت می‌کند. این شرکت در نیمهٔ ابتدایی سال، ۲۶.۱ میلیون دستگاه گوشی موبایل فروخت و می‌خواهد امسال مجموعاً ۶۰ میلیون دستگاه بفروشد. سال گذشته یکی از مدیران گوگل به نام Hugo Barra به شیائومی پیوست تا به حضور این شرکت در بازارهای بین‌المللی کمک کند.

پرچم‌دار فعلی این شرکت Mi3 نام دارد و احتمالاً در آیندهٔ نزدیک از Mi4 رونمایی خواهد کرد. پیش‌بینی می‌شود این گوشی با صفحهٔ نمایش ۵.۲ اینچ باکیفیت Full HD عرضه شود. احتمالاً Mi4 مجهز به ۳ گیگابایت RAM، پردازندهٔ Snapdragon 805 و دوربین ۱۳ مگاپیکسل خواهد بود.

یکی از ایراداتی که به Mi3 گرفته می‌شود عدم پشتیبانی از نسل چهارم اینترنت است. گفته‌شده Mi4 از ۴G LTE پشتیبانی خواهد کرد.

منبع

---

فید یک پزشک محل مناسبی برای تبلیغات شما: محل تبلیغات متنی و بنری شما

برای سفارش تبلیغ تماس بگیرید

پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام
پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام -

منابع خبری از ارتقای کیفیت نمایشگرهای آیفون ۶ که قرار است به زودی روانه بازار شود خبر داده و معتقدند این گوشی‌ها هرگز خش نمی‌افتند و شفافیت ظاهری خود را همیشه حفظ می کنند.

 آیفون ۶ هرگز خش نمی‌افتد!

به گزارش پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام و به نقل از فارس، نمایشگرهای آیفون ۶ شرکت اپل از جنس یاقوت کبود است که در برابر ضربه و خش و گردوخاک به شدت مقاوم خواهد بود. لایه‌ای این ماده که بر سطح آیفون افزوده می‌شود خیال کاربران را در مورد احتمال آسیب پذیری این گوشی آسوده خواهد کرد.

مارک براون لی وبلاگ نویسی که مدعی است به این روکش یاقوتی دست پیدا کرده می گوید  با استفاده از چاقو و انواع کلید به جان آن افتاده، اما نتوانسته کوچکترین خش یا آسیبی به روکش یاد شده وارد کند. او افزوده که از کریستال مقاومی همچون یاقوت همین مساله انتظار می رود.

کریستال های یاد شده که در کوره به خوبی پرورده شده اند بر اساس مقیاس ده تایی Mohs از سختی ۹ برخوردارند و بنابراین تنها الماس است که در مقایسه با آن از مقاومت بیشتری برخوردار است. در مقابل برخی کارشناسان در مورد شکنندگی این نوع کریستال اظهار نگرانی کرده و می گویند اگر از آن بر روی نمایشگرهای بزرگ ۴٫۷  و ۵٫۵ اینچی آیفون استفاده شود، ممکن است به خوبی در برابر فشار مقاومت نکند.

- See more at: http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13930423000292#sthash.G2DypRE3.dpuf

آیفون ۶ هرگز خش نمی‌افتد!
برسام

مایکروسافت نزدیک به ۲۰٪ از پهنای باند اینترنت کاربر برای فعالیت‌هایی مانند بروز رسانی ویندوز رزرو کرده است. شما می‌توانید این ۲۰٪ را به پهنای باند خود بازگردانید. برای این کار کافی است مراحل زیر را دنبال کنید:

گام نخست: بر روی استارت کلیک کرده و Run را اجرا نمایید.

گام دوم: در پنجره Run، عبارت gpedit.msc را تایپ نموده و کلید اینتر را بفشارید. با این دستور، پنجره ویرایش پالیسی‌های ویندوز باز خواهد شد.

گام سوم: در پنجره پالیسی، مسیر زیر را دنبال کنید:

Local Computer Policy > Computer Configuration > Administrative Templates

 

گام چهارم: در این بخش، Network را انتخاب نموده و سپس بر روی QQS Packet Scheduler کلیک کنید.

گام پنجم: حالا باید گزینه بر روی Limit Reservable Bandwidth دابل‌کلیک کنید.

گام ششم: با باز شدن پنجره، مشاهده می‌کنید که عبارت پیکربندی نشده (Not Configured) درج شده است. اما حقیقت این است که در تب Explain، به صورت پیش‌فرض Packet Scheduler نزدیک به ۲۰٪ از پهنای‌باند را محدود کرده است.

گام هفتم: برای باز گرداندن ۲۰٪، ابتدا باید Reservable Bandwidth را در حالت Enabled قرار دهید و سپس مقدار آن را برابر صفر کنید. این کار باعث می‌شود، ویندوز پهنای باندی برای خود رزرو نکند.

امیدوارم این ترفند کوتاه برای شما کاربردی باشد.تجربه کاربری خود را در این زمینه با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

---

پذیرش آگهی متنی و تصویری در نشریه خوارزمی

بعضی از کسانی که وارد تحصیلات تکمیلی می‌شوند به خوبی می‌دانند که با توجه به شرایط اجتماعی و اقتصادی خود وقتی برای درس خواندن و پژوهش ندارند و در واقع به صورت از پیش تعریف شده قصدشان بر این است که متقلبانه مدرکی بگیرند و بروند. اما همه متقبان در این گروه قرار ندارند. بسیارند کسانی که با شرایط مناسب و وقت کافی و انگیزه فراوان و استعداد بالا پا به دانشگاه می‌گذارند اما روزها، ماه‌ها و سال‌ها بر آنها می‌گذرد بدون آنکه قدم مفیدی در راه پژوهش خود بردارند. پس از گذر زمان روزی دانشجو به خود می‌‌آید و می‌بیند که دیگر زمانی برایش نمانده و باید یکی از دو راه را انتخاب کند: رهاکردن تحصیل و یا تقلب که متاسفانه اکثرا از بیچارگی راه دوم را انتخاب می‌کنند. در واقع خیلی از کسانی که الان در دخمه‌های روبروی دانشگاه تهران و نزد کسانی نشسته‌اند که تا دیروز کارشان تکثیر و فروش رستم‌التواریخ و ایرج میرزا و جزوه کنکور رزمندگان بود و امروز دکتر و پرفسورهای قلابی روانه بازار کار ایران می‌کنند، شاید چند سال قبل به خواب هم نمی‌دیدند که روزی به چنین خفت و خواری بیافتند تا بخواهند رساله و مقاله‌هایی (که نوشتن آنها موجب شعف و افتخار هر دانشجویی است) را از چنین موجوداتی طلب کنند، آنهم در شرایطی که می‌دانند فردا ممکن است تشت رسوایی‌شان از بام بیافتد چون به فروشنده هیچ کالای غیر قانونیاطمینان نتوان کرد (خواه پایان‌نامه باشد، خواه موادمخدر و خواه مشروبات‌الکلی، که اگر کالایشان تقلبی از آب درآید مرجعی برای رسیدگی به شکایت مال‌باخته و آبروباخته نیست). 

در واقع «فردافکنی» (کار امروز را به فردا انداختن چیزی که در دوران کارشناسی به نام «درس خواندن شب امتحان» شناخته می‌شود و بسیاری از دانشجویان از آن رنج می‌برند)، می‌تواند تیر خلاصی بر یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی باشد. پروفسور جان پری استاد سرشناس فلسفه در دانشگاه استنفورد است. او در سال 1996 در این باره نوشتاری منتشر کرد. به دلیل ارائه نظریه «فردافکنی ساخت‌یافته» این نوشتار برنده جایزه ایگ‌نوبل در سال 2011 و شاخه ادبیات گردید! این نوشتار در سال 2014 تبدیل به فصل اول کتابی شد با نام «هنر فردافکنی» که نویسنده در آن به صورت جامع‌تر، با پرداختن به مسائل بیشتر و البته قدری جدی‌تر به بحث در مورد مشکل فردافکنی و همچنین به ارائه راهکارهایی برای آن پرداخته است. از آنجا که نویسنده خود دچار چنین مشکلی است، به حکم هر چه از دل برآید، بر دل نشیند، متن کتاب و نوشتار بسیار مفید و خواندنی است. نوشتار به این قرار است.

 

فردافکنی ساخت‌یافته

نوشته پروفسور جان پری، استاد دانشگاه استنفورد

 نویسنده در حال طناب بازی با جلبک‌های دریایی، در زمانی که کارهای انجام نشده‌ای دارد.

هر کس قادر به انجام دادن هر مقدار کار است، به شرط آنکه آنها کارهایی نباشد که قرار است در حال حاضر به انجام رساند. رابرت بنچلی. 1947.

من چند ماه بود که خیال داشتم به نوشتن این نوشتار بپردازم، اما چرا بالاخره حالا دارم این کار را می‌کنم؟ چون بالاخره قدری وقت آزاد پیدا کردم؟ خیر. من الان برگه‌های امتحانی تصحیح نشده دارم، برگه‌های سفارش کتاب برای کتابخانه را باید پر کنم، یک طرح پژوهشی است که باید آن را داوری کنم و نسخه‌های اولیه پایان‌نامه‌هایی هست که باید آنها را بخوانم. من دارم روی این نوشتار کار می‌کنم چون از این راه می‌توانم همه این کارها را انجام ندهم. این چکیده چیزی است که من آن را فردافکنی ساخت‌یافته می‌نامم. راهکاری اعجاب‌انگیز که من آن را کشف کرده‌ام که فردافکنان را تبدیل به انسان‌هایی مفید می‌کند. کسانی که به خاطر آنچه که انجام می‌دهند و بهره‌برداری‌ای که از وقت‌شان می‌کنند، مورد احترام و تحسین‌اند. تمامی فردافکنان کارهایی باید انجام دهند را از سر خودشان باز می‌کنند. فردافکنی ساخت‌یافته هنری است که به واسطه آن این عادت بد، به خدمت شما درمی‌آید. نکته کلیدی اینست که فردافکنی به معنای اینکه شخص هیچ کاری انجام ندهد نیست. فردافکنان به ندرت کاملا بیکارند؛ آنها کارهای تقریبا مفیدی انجام می‌دهند، مثلا باغبانی یا تراشیدن مدادها یا درست کردن نمودار برای اینکه هر وقت خیالش را داشتند چگونه پرونده‌هایشان را مرتب کنند. چرا فردافکنان این کارها را می‌کنند؟ برای اینکه از این راه می‌توانند کاری که مهمتر است را انجام ندهند. اگر تنها کار باقیمانده که باید یک فرافکن انجام دهد تراشیدن چند مداد باشد، هیچ نیرویی در زمین نیست که بتواند او را وادار به انجام این کار کند. با این حال، فرافکن می‌تواند انگیزه لازم برای انجام کارهای سخت، وقت‌گیر و مهم را داشته باشد، مادامی که این کارها راهی باشند که او را از انجام کاری مهم‌تر بازدارد.

فردافکنی ساخت‌یافته یعنی اینکه ساختار کارهای که لازم است انجام دهیم را به گونه‌ای تغییر دهیم تا این واقعیت بلا اثر گردد. لیستی را در نظر بگیرید که فرد از کارهایش در ذهن دارد و آنها را به ترتیب اهمیت مرتب کرده است. کارهایی که به نظر ضروری‌تر می‌رسند در بالای لیست هستند اما کارهای ارزنده‌ای نیز هستند که جایگاه پایین‌تری دارند. انجام این کارها معمولا راهی است برای انجام ندادن آنهایی که در بالای لیست قرار دارند. با این گونه سازمان‌دهی کارها، فردافکن تبدیل به شهروند مفیدی خواهد شد. در واقع فردافکن می‌تواند حتی تبدیل به کسی شود، همان‌طور که من شدم، که به انجام کارهای فراوان معروف است.

ایده‌آل‌ترین موقعیتی که من به عنوان یک فردافکن ساخت‌یافته داشته‌ام مربوط به زمانی است که من و همسرم در برنامه سکونت‌گاه همکاری مشارکت می‌کردیم. (سکونت‌گاه همکاری برنامه‌ای بود که در آن دانشگاه استنفورد منزل برخی استادان را در جوار خوابگاه دانشجویان قرار می‌داد تا با هم بیشتر در تماس باشند.) هر روز عصر من با فشار برگه‌هایی که باید تصحیح می‌شدند، درس‌هایی که باید برای ارائه آماده می‌شدند و کارهای شورای گروه که باید انجام می‌شدند، از در ویلایمان که مجاور خوابگاه بود خارج می‌شدم و به لابی خوابگاه می‌رفتم. در آنجا یا با ساکنان پینگ‌پونگ بازی می‌کردم یا برای حرف زدن به اتاق‌هایشان می‌رفتم یا اینکه فقط آنجا می‌نشستم و روزنامه می‌خواندم. به این صورت بود که من به عنوان یک عضو نمونه سکونتگاه همکاری معروف شدم و برای خودم اعتباری کسب کردم. یکی از نادر پرفسورهایی که برای دانشجویان غیرتکمیلی (لیسانس و فوق دیپلم) وقت می‌گذارد و به آنها نزدیک می‌شود و درک‌شان می‌کند. کاری که من انجام داده بودم این بود: پینگ‌پونگ بازی کردن با هدف انجام ندادن کارهای مهم‌تر و نتیجه نهایی کسب اعتباری همانند مستر چیپس (داستان و سریال تلویزیونی در مورد یک آموزگار دلسوز).

فردافکن‌ها خیلی وقت‌ها مسیر غلطی را انتخاب می‌کنند. آنها سعی می‌کنند که تعداد کارهایی که برای انجام دارند را به حداقل برسانند، با این پیش فرض که اگر کارهای کمی برای انجام داشته باشند، فردافکنی را کنار خواهند گذاشت و کارها را به خوبی انجام خواهند داد. ولی این رویه بر خلاف فطرت فردافکنان است و بزرگترین منبع انگیزه آنها را نابود می‌کند. داشتن تعداد اندکی کار در فهرست کارها که طبیعتا مهمترین کارها هستند و تنها راه برای انجام ندادن آنها این می‌تواند باشد که فرد هیچ کاری انجام ندهد. این روش به جای اینکه شخص را تبدیل به آدم موثری کند، او را تبدیل به یک سیب‌زمینی پشندی بی‌مصرف می‌کند.

در اینجا ممکن است بپرسید که تکلیف کارهای مهمی که در بالای لیست قرار دارند و هرگز انجام نمی‌شوند چیست؟ قبول می‌کنم که اینجا ممکن است مشکلی پیش بیاید.

ترفندی که در اینجا باید به کار گرفته شود این است که پروژه‌های مناسبی برای قرار گرفتن در بالای لیست انتخاب گردند. ایده‌آل آن است که این کارها دارای دو ویژگی باشند، یکم، چنین به نظر بیاید که موعد مشخصی دارند (در حالی که واقعا ندارند). دوم، چنین به نظر بیاید که بسیار پر اهمیت هستند (در حالی که واقعا نیستند). خوشبختانه چنین کارهایی زندگی ما را احاطه کرده‌اند. در دانشگاه‌ها بخش عمده‌ای از کارها در این رده قرار می‌گیرند و مطمئنم در سایر موسسات بزرگ هم وضع بر همین منوال است. مثلا چیزی که الان در بالای لیست کارهای من قرار دارد، به پایان بردن نوشتاری در مورد «فلسفه زبان». این کار بنا بود یازده ماه پیش انجام شود. من تعداد بسیاری از کارهایم را پیش بردم تا این یک کار را انجام ندهم. دو سه ماه پیش دچار احساس گناه شدم و نامه‌ای به سردبیر نوشتم و گفتم از این تاخیر بسیار متاسفم و قصد جدی دارم که این کار را به انجام برسانم. نوشتن این نامه، البته، راهی بود برای کار نکردن روی مقاله. این پوششی بود تا چنین جلوه دهد که من چندان از روند کار عقب نیستم، و در هر صورت این مقاله چقدر مهم است؟ آن قدر مهم که بالاخره یک زمانی یک کاری پیدا شود که به نظر مهم‌تر از آن بیاید، آن وقت روی آن کار خواهم کرد.

مثال دیگر فرم‌های سفارش کتاب برای کتابخانه دانشگاه است. الان که دارم این مقاله را می‌نویسم خرداد است. در ماه مهر من قرار است درس «معرفت شناسی» را ارائه دهم. مهلت سفارش کتاب هم، همین حالا گذشته است. برای من آسان است که این کار را عاجل در نظر بگیرم (توضیح برای کسانی که فردافکن نیستند، من زمانی مهلت چیزی را عاجل می‌بینم که یکی دوهفته از آن گذشته باشد). تقریبا هر روز منشی گروه به من یادآوری می‌کند و دانشجویان هم گاهی سوال می‌کنند بالاخره ما باید ترم بعد چه بخوانیم، و فرم‌های پر نشده درست وسط میز من هستند. دقیقا زیر کاغذ ساندویچی که چهارشنبه گذشته خوردم. این کار در نزدیکی بالای لیست من قرار دارد و دائم من را اذیت می‌کند و به من انگیزه می‌دهد که کارهای مفید ولی الکی کم اهمیت‌تر را انجام دهم. اما واقعیت قضیه، سر کتابفروشان الان گرم با فرم‌هایی است که نافردافکنان پر کرده‌اند. من می‌توانم کار خودم را وسط تابستان هم انجام دهم و مشکلی هم پیش نمی‌آید. کتاب‌های که من سفارش می‌دهم سرشناس و پرخواننده و از ناشران معتبر هستند. من از الان تا، فعلا می‌گویم، اول مرداد کارهایی پیدا خواهم کرد که به نظر مهم‌تر از اینها بیایند و آن وقت روانم احساس آسودگی خواهد کرد که با پرکردن این فرم‌ها، آن کارها را انجام ندهم.

خواننده ممکن است در اینجا احساس کند که فردافکنی ساخت‌یافته نیازمند مقدار مشخصی خودفریبی است، انگار که شخص دارد مرتبا شبکه (شرکت) هرمی را روی خودش پیاده می‌کند. دقیقا همین طور است. شخص باید دارای این توانایی باشد که کارهایی با اهمیت کاذب و موعد غیرواقعی را به رسمیت بشناسد و در خود این احساس را به وجود آورد که آنها واقعا مهم و ضروری هستند. این امر مشکلی نیست چرا که اکثریت قریب به اتفاق فردافکنان توانایی فوق‌العاده‌ای در خود فریبی دارند. و چه چیزی می‌تواند شکوهمندتر از آن باشد که انسان از یک نقص شخصیتی برای جبران نقصی دیگر بهره‌برداری نماید.

Google has finally released the official Google Analytics app in the App Store, so website owners and app developers can finally check real-time statistics of their websites on their iPhone. There have been a number of free and paid third-party apps for Google Analytics, but as far as I am aware they did not provide the real-time stats. Continue reading →

فرانک مجیدی: وقتی از نقاشی‌های خیابانی سخن می‌گوییم، شاید شهرهای غربی و بنکسی، پررنگ‌ترین یاد و نام را در ذهنمان متبادر کنند، اما تهران هم از هنرهای خیابانی خوب محروم نیست، خصوصاً زمانی که به کارهای «مهدی قدیانلو» فکر کنیم. قدیانلو تا کنون بیش از ۱۰۰ نقاشی روی دیوارهای تهران انجام داده‌است.

او از ۸ سال قبل، نقاشی‌ بر دیوار آسمان‌خراش‌ها و ادارات را آغاز کرد تا فضاهای مینیمال معماری را با تصاویر سورئال ماورایی ترکیب نماید. این تصاویر، تنها از ذهن او نشأت می‌گیرد و «داستانی بی‌انتها» را روایت می‌کند. در نهایت تصاویر او، قلمرو هنرهای عمومی را در تهران به تصویر می‌کشد. او می‌گوید: «در ایران مانند اغلب دیگر کشورها، گرافیتی ممنوع است.»

البته در گزارش هافینگتون پست به این مطلب اشاره نشده است که در تهران اداره نقاشی دیواری وابسته به سازمان زیباسازی شهرداری وجود دارد. و هزاران متر نقاشی دیواری تهران، تحت چنین حمایتی پدیدار شده‌اند و شاید منظور هافینگتون پست، کم‌رونق بودن و شاید نبود نقاشی دیواری در معنای مستقل آن در تهران باشد.

به هر حال مرور آثار زیبای قدیانلو خالی از لطف نیست:

منبع

---

فید یک پزشک محل مناسبی برای تبلیغات شما: محل تبلیغات متنی و بنری شما

برای سفارش تبلیغ تماس بگیرید

مصطفی پورمهدی:از قسمت قبل به خاطر داریم که در زمینه ی حفاظت قانون از ایده٬ سه انتخاب پیش روی مخترع ایرانی جوانی که در ایالات متحده به دنبال سرمایه گذار و بازار مناسب می گردد وجود دارد: پتنت٬ دفترچه ی مخترع٬ درخواست مشروط (برای پتنت)

بیایید به اولی نگاهی بیندازیم و کمی سبک و سنگین کنیم.

پتنت چیست؟

جای تعجب نیست که فکر کنید ثبت پتنت باید نقطه ی آغاز شما باشد. من هم مثل شما پشت محصولاتی که می‌خرم یا در دفترچه های راهنما فهرست شماره پتنت های آنها  را می بینم. اما از یاد نبریم که پتنت هم معضلات خودش را دارد و شاید برای یک فرد معمولی انتخاب گرانی قلمداد شود. در جدول زیر فهرست هزینه های مربوطه را برایتان آورده ام. البته این مبالغ فقط تخمینی هستند. هزینه های واقعی مورد به مورد تفاوت می کند.

هر پتنت شامل یک یا چندین خواسته‌ی مشخص (claim) است. این خواسته‌ها مرزهای مورد نیاز برای تشخیص چهارچوب محل حمایت قانونی را مشخص می‌کنند. هر گاه درخواست پتنت ارایه شود٬ درخواست کننده در وضعیت درانتظار پتنت (patent pending) خواهد ماند تا پتنت صادر شود. توجه کنید که این مرحله یک تا سه سال طول خواهد کشید. حالا تصور کنید چندین ایده داشته باشید و بخواهید برای همه‌ی آنها درخواست پتنت بدهید! چه پول هنگفتی باید خرج این درخواستها شود! در فلوچارت زیر یک بار دیگر مراحل این فرآیند را مرور کنیم:

حالا صادقانه به این پرسش پاسخ دهید: اگر قرار بود از بین ایده‌هایتان فقط یکی را برای ثبت انتخاب کنید چه می کردید؟ معیار انتخاب تان چه بود؟ آیا می‌خواهید بدانید چرا می پرسم؟

انسان یک موجود احساسی است٬ مخترعین هم از این قاعده مستثنی نیستند و معمولا ایده هایی را برای ثبت پتنت انتخاب می کنند که بیشتر دوستشان دارند. درست است! اما از آن جا که بیشتر ایده ها ارزش تجاری ندارند و برخلاف باور عمومی اغلب ساده‌ترین ایده‌ها بهترین آنها هستند٬‌ باارزش ترین ایده ها معمولا در این ماراتن نفس گیر انتخاب نمی شوند. می پرسید چرا؟ خب ساده است چون دوست مخترع ما احساسات عمیق‌تری نسبت به ایده‌های پیچیده‌تر خود دارد٬ یا ممکن است‌ این نابغه‌ی سرزمین کهن در نهایت آن ایده ای را انتخاب کند که زمان بیشتری صرف توسعه‌ی آن کرده یا آن یکی را برگزیند که هزینه‌ی بیشتری تا به حال برایش تراشیده است. ولی ساده ترین ها (و بهترین ها) معمولن نادیده گرفته می شوند!

البته این تنها چالشی نیست که مخترع با آن روبرو است. مسایل دیگری نیز در طول فرایند ثبت پتنت گریبان گیر یک مخترع خواهد بود که ممکن است در نظر اول چنان برجسته ننمایند:

۱- مثلا اگر پس از ارایه ی درخواست پتنت راهی برای بهبود ایده تان بیابید چه می کنید؟ خب اجازه بدهید جواب آخر را همین اول بدهم: در این حالت صاحب اختراع / ایده می باید بهبود های جدید را به درخواست پتنت خود ضمیمه کند. قانون اختراعات ایالات متحده به این درخواست «تمدید جزیی ایده» یا (Continuation in Part) می‌گوید که به اختصار CIP نامیده می شود. جالب است بدانید که نیاز به درخواست یک «تمدید جزیی برای ایده» بین مخترعین و صاحبان ایده ای که زود دست به کار درخواست پتنت می شوند بسیار مرسوم است. اما دقت داشته باشید که برای درخواست تمدید جزیی باید تقریبا همان کارهایی را که در خصوص خود فرآیند ثبت پتنت انجام دادید تکرار کنید و البته به هزینه های شما هم خواهد افزود. حالا خودتان پیش خودتان فکر کنید که چندبار تا به حال بهبودهای طلایی برای ایده هایتان به ذهنتان رسیده است.. در مدرسه .. در محل کار .. در صف نانوایی .. هنگام مشاجره با شریک زندگی تان …

۲-  از آن گذشته٬ معمولا مخترعین پس از اقدامات اولیه‌ی ثبت٬ با تولیدکنندگان بالقوه‌ی ایده شان تماس می گیرند و ایده‌ی خود را برای بررسی امکان تولید آن توسط آن شرکت مطرح می کنند. حال اگر شرکت مربوطه بعد از بررسی ایده راه‌هایی برای ارتقای کلی ایده پیدا کند، خواهد توانست پتنت مربوط به نسخه ی بهبودیافته را به تنهایی ثبت نموده و یک پاپاسی* هم خود را به شما بدهکار نداند! اگر خوب به اطرافتان نگاهی بیندازید میبینید بیشتر اشیای موجود در اطراف شما در حقیقت بهبودهایی بر ایده های اولیه ی دیگران هستند. (پاپاسی واحد پولی باستانی است که به معنای کم ترین مبلغ یا کم ارزش ترین سکه است.)

۳-  آیا میدانستید که هرگاه یک پتنت صادر می شود نسخه ای از آن در مجله ی هفتگی «Patent Gazette» برای همگان منتشر می شود؟ می پرسید چه کسی این مجله را منتشر می کند؟ واضح و مبرهن است که اداره ی ثبت اختراعات. خب این مهم نیست. مهم این است که ایده ی شما برای تمام جهانیان آشکار خواهد شد و دیگران حق خواهند داشت آن ایده را بهبود دهند. جالب است بدانید که برخی افراد اصلا به همین یک دلیل هر هفته مجله ی فوق الذکر را از بالا تا پایین می‌جوند!

می دانم الان کمی زیر دلتان خالی شد و حس کردید که روح کلی فضا٬ زندگی در سلطه‌ی قانون جنگل است اما بیایید قبل از قضاوت کردن از کمی عقب تر و به عنوان فرد عادی و نه مخترع به این قضیه نگاه کنید. جای بحث نیست که این فرآیند به مردم دنیا این فرصت برابر را می دهد که از پیشرفت های بشری که در همین لحظه در جایی از دنیا اتفاق می افتد یا تا به حال اتفاق افتاده باخبر شوند و سهمی ببرند.

اگر آلمانیها رازهای مهندسی شان را پیش خودشان نگه می داشتند چه می‌شد؟ اگر روسیه تکنولوژی نظامی اش را مخفیانه توسعه می داد سایر کشورها در چه موقعیت مخاطره آمیزی قرار می گرفتند؟ اگر ایالات متحده پیشرفت های پزشکی اش را پنهان می کرد چه اتفاقی برای زندگی انسانها در کشورهای کمترتوسعه یافته می افتاد؟ البته همین الان هم تا حدودی این اتفاق ها می افتد و شرکت ها نهایت سعی شان را در رازداری فنی می کنند ولی همین که به پشتیبانی قانون می توانید به اختراعات و اکتشافات ثبت شده دسترسی داشته باشید و ایده ی فرد دیگری را بهبود دهید و دنیا را به جای بهتری تبدیل کنید٬ خود دستاورد بزرگی برای سیستم ثبت اختراعات است. آیا میدانستید شمایی که این نوشته را میخوانید٬ به تمامی پتنت های ثبت شده ی اپل و گوگل و سایر غول های فن آوری دسترسی دارید؟ کافی است سری به پایگاه اینترنتی اداره ی ثبت اختراعات یا حتی بخش جستجوی پتنت گوگل بزنید. چه این پتنت ها مربوط به محصولات فعلی آنها باشد و چه محصولاتی که شاید هنوز به بازار نیامده اند.

پس به هر حال به عنوان یک مخترع نتیجه می گیریم که تنها دلیل ثبت زودهنگام ایده تان فقط زمانی توجیه می یابد که بخواهید خودتان آن را تولید و بازاریابی کنید. لازم به توضیح نیست که چنین تصمیمی ابعاد جدیدی برای چالش های شما ایجاد می کند: باید به انبارداری فکر کنید٬ به توزیع محصول فکر کنید٬ به مسئولیت های قانونی که به موجب مصرف عمومی کالای شما گریبان گیرتان خواهد بود فکر کنید و …. آیا توانایی مدیریت کردن همه ی آن ها را دارید؟ خب قهری است که بیشتر افراد پاسخ منفی خواهند داد مگر اینکه خود صاحب کسب و کاری باشند که محصولی مشابه را تولید می کند.

تازه بیایید تصور کنیم شما همه ی این مسیر را طی کرده اید و یک پتنت داغ تازه از تنور درآمده در دست دست دارید.. تازه بازی شروع شده است و باید بتوانید از پتنت تان در مقابل استفاده های بدون مجوز شما دفاع کنید. اگر کسی بدون اجازه از شما از ایده تان استفاده کرد چگونه جلوی او را می گیرید؟ چطور او را وادار به جبران خسارت می کنید؟ اگر کسی از شما شکایت کند که ایده تان را از روی ایده ی قبلی او کپی کرده اید چه؟

این فرآیندهای قضایی آنقدر پیچیده هستند که مثلن در ایالات متحده ممکن است مجبور شوید تا ۲۰۰ هزار دلار خرج دادرسی کنید. اطاله ی دادرسی را هم از یاد نبرید چون پرونده هایی از این دست سالها در دادگاهها در جریان می مانند تا به مرحله ی صدور حکم نهایی برسند. برای مطالعه ی بیشتر به گزارش های «یک پزشک» از جدال پرونده های مالکیت فکری بین شرکت های اپل و سامسونگ و گوگل نگاهی بیندازید. رویه ی معمول دادگاهها در چنین پرونده هایی این است که در طول زمان دادرسی٬ دادگاه هر دو طرف شکایت را از تولید و فروش آن محصول منع می کند تا تکلیف مشخص شود. به همین سادگی ممکن است برای همیشه از عرصه ی بازار کنار بروید.

به همین دلیل هم است که شرکت های بزرگ با هزینه های هنگفت وکلای مالکیت معنوی را استخدام خود می کنند و تازه همین خرج ها هم گاهی مؤثر نمی افتد. اما مخترع جوان ما که دسترسی به این وکلا ندارد نبرد سخت تری را انتظار می کشد. از آنجا که شرکت های تولیدی آمادگی همه ی این موارد از توزیع تا حمایت قانونی را دارند٬ شاید بهترین گزینه برای مخترع جوان این باشد که مجوز ایده اش را در اختیار یک تولیدکننده قرار دهد تا آنها خودشان غصه ی همه ی این چالش ها را بخورند. اما طنز تلخ ماجرا اینجاست که بیشتر مخترعین جوانی که هزینه های ثبت ایده شان را از جیب می پردازند در جلو بردن تولید آن ناتوان می مانند. در نتیجه پتنت های آنها چیزی جز قاب های گران قیمت روی دیوار اتاق شان نخواهند بود. بنده پیشنهاد می کنم به جای این همه هزینه حداقل یک نقاشی اصل از یک نقاش معروف بخرید و به دیوار بیاویزید.

اما صبر کنید! خواهش می کنم از خواندن ادامه ی این پست ها منصرف نشوید! من هیچگاه نخواستم شما را نسبت به ایده هایتان دلسرد کنم بلکه می دانم که می توانید آنها را محافظت کنید و تازه با کمترین هزینه ی اولیه آنها را به سوددهی برسانید. اما برای در میان گذاشتن آن با شما لازم است اول چیزهای بیشتری بدانید. پس کمی تحمل کنید و اگر ظرف میوه دم دست تان است گریزی به آن داشته باشید تا من هم در پست بعدی برایتان تعریف کنم داستان آن دفترچه هایی که مخترعین با خودشان حمل می کردند چه بود.

توضیح: از کامنت هایی که برای قسمت قبلی مطالب داده بودید و از دوستانی که توجه نشان دادند٬ سپاسگزارم. لازم است در این خصوص توضیحی هم بدهم. دنیای امروز امکان های جدیدی پیش روی ما گشوده است. شاید تا دیروز ما نسبت به آنچه خارج از مرزهایمان اتفاق می افتاد ناآگاه بودیم، ولی امروز برای یک مخترع هندی یا مالزیایی (و یا حتی ایرانی) سخت نیست که ایده اش را در بازارهای جهانی عرضه کند. حتی اگر اولین ایده اش باشد که در دبیرستانی جرقه ی آن خورده باشد. بنابراین قابل درک است اگر جوان مذکور قبل از ثبت محلی ایده اش در بازارهای کشورش٬‌ ابتدا به فکر ثبت آن در بزرگترین و پردرآمدترین بازارها بیفتد٬ چرا که اساسن همانگونه که توضیح آن رفت به محض ثبت یک ایده در یک کشور٬ مخترعانی از کشورهای دیگر به آن دست خواهند یافت و خواهند توانست با بهبود آن ایده٬ بازارهای بالقوه را از مخترع ما دریغ کنند. به همین دلیل این سری از پست ها از بررسی قوانین مالکیت معنوی ایران آغاز نشد ولی اگر عمری به دار دنیا باشد حتما به آن ختم می شود.

توضیح دیگر اینکه کشور ایالات متحده٬ پیشروترین کشور در زمینه ی ثبت اختراعات و مالکیت های معنوی در دنیای کسب و کار است. بزرگترین شرکت های تکنولوژی در آنجا شکل گرفته و بارور شده اند. استارت آپ های زیادی در فضای کسب و کار آن می توانند شکل بگیرند که آمار و اخبار آنها در حوصله ی این توضیح نمی گنجد. به علاوه این کشور بهترین وکلای این حوزه را در خود جای داده است. با هر خط کشی اندازه بگیریم درمی یابیم که قوانین کسب و کار کشور ما راه زیادی تا رسیدن به استانداردها و معیارهای پیشرفته ی جهانی دارند. برای تصحیح و بهبود این قوانین نیازمند تلاش حقوقدانان جوانی هستیم که با دید درست و درک صحیح از نحوه ی ثبت و حفاظت از ایده ها به بازبینی مناسبات حقوقی – تجاری رایج کشورمان بپردازند تا بتوانند به نیاز مخترعین جوان ایرانی پاسخ دهند. برای این مهم شاید قدم اول مرور موردهای نمونه از کشورهای دیگر باشد. بنابراین ما از ایالات متحده شروع کردیم چون بزرگترین بازارهای فن آوری٬ مصرفی٬ و البته اپلیکیشن های موبایل را در دنیا در اختیار دارد.

---

 

دیگر گاهی حتی حساب سال‌ها و ماه‌های وبلاگ‌نویسی هم از دستم خارج می‌شود. از زمانی که یه باد می‌آورم دل در گرو جمع‌آوری کتاب و مجله داشتم.

دوره کودکی و نوجوانی گاهی تخیلات خامی در مورد نویسنده شدن داشتم، هر چند که آرزوهایی در مورد دانشمند شدن یا پزشک شدن، این آرزوی نویسندگی را محو می‌کرد.

خوب به خاطر می‌آور که یکی از علایقم در دوران کودکی تایپ کردن بود، به محل کار پدرم می‌رفتم و بعضی از داستان‌های علمی تخیلی را تایپ می‌کردم و گاهی هم تغییراتی در سیر داستان ایجاد می‌کردم.

همه چیز به همین نحو سپری شد تا دوران دوران دبیرستان رسید، دورانی که متأسفانه در ایران هرگونه ذوق و قریحه‌ای را به خاطر آزمون وحشتناک کنکور، می‌خشکاند.

به دانشگاه رسیدم و بعد از زمان کوتاهی با رونق مطبوعات باز هم آرزوهای پیشین برای «نویسنده» شدن بازگشت، این بار با خواندن هر ستون و یادداشتی با خودم تصور می‌کردم که اگر من قرار بود، همان موضوع را بنویسم، چطور می‌نوشتمشان.

متأسفانه دوره اوج وبلاگ‌نویسی فارسی مصادف شد با زمان فارغ‌التحصیلی‌ام، زمانی که به حکم خدمت سربازی در منطقه‌ای محروم، تلفن هم کالایی لوکس برایم بود، چه برسد به دسترسی به اینترنت.

با بازگشت به خانه، یک سالی در شوک همان دو سال تنهایی بودم، تا اینکه حس کردم زمانش رسیده است، رسانه‌ای کوچک برای خودم داشته باشم.

با آزمون و خطا، در این مدت سعی کردم که ذهنیات و چیزهای جالبی را که هر روز می‌بینم و می‌خوانم و در دنیای اینترنت می‌بینیم، از زاویه دید خودم، برایتان بنویسم.

در کمال شگفتی، همین سطور ناقابل، با استقبال  خوب خوانندگان مواجه شدند، در این مدت من سعی کردم به اعتماد خوانندگانم خیانت نکنم، همواره برای آنها بنویسم.

بله! روزهایی بودند که حس می‌کردم نوشته‌هایم بیهوده هستند، حس می‌کردم به خاطر رعایت ملاحظاتی مجبورم از سوژه‌های مهم‌تر یا جذاب‌تر صرف‌نظر کنم، روزهایی بودند که حس می‌کردم درک نمی‌شوم. اما این ساعات و روزها همیشه موقتی بودند و دیرپا نبودند.

اما چیزی که در این مدت آزارم می‌دادم، روند «سینوسی» یک پزشک بود، من به حکم کار «اصلی»ام ناچار بودن که ساعات و انرژی زیادی را برای طبابت کنار بگذارم، کاری که گرچه دوستش داشتم، اما باید اعتراف کنم که در یک روند آهسته و پیوسته، به تدریج جذابیت‌اش را برایم از دست می‌داد.

مدتهاست که ذهنم معتاد دریافت دیتا شده است، گویی اگر روزی چند ده صفحه نخوانم و چند پست «خوب» -و نه معمولی- ننویسم، روزم شب نمی‌شود. می‌دانید بزرگ‌ترین شکنجه زندگی‌ام می‌تواند چه باشد؟! اینکه کاری تکراری را به من بسپارید، این کار تکراری -حتی اگر توأم با سود مالی مناسبی هم باشد- چون همراه خلاقیتی نیست، باعث عذابم می‌شود.

در چنین شرایطی است که حس می‌کنم تبدیل به یک ابزار مکانیکی شده‌ام، گویی روح از زندگی‌ام خارج می‌شود.

در این دو سه ساله بسیار سعی کردم که تعادلی بین حرفه طبابت و وبلاگ‌نویسی برقرار کنم، اما با وجود تلاش زیاد چندان موفقیتی در این راه کسب نکردم.

سال ۹۲ سال مهمی برایم بود، چون برای نخستین بار حس کردم که «یک پزشک» در یک روند حرفه‌ای واقعی قرار گرفته است، دیگر میزان جذب آگهی‌ها آنقدر بود که می‌توانست جوابگوی مخارج معمول زندگی‌ام باشد.

ماه اسفند پیش، ماه مهمی برایم بود، چون باید تصمیم مهمی می‌گرفتم:

آیا به روال گذشته هر دو کار پزشکی و وبلاگ‌نویسی را در کنار هم ادامه بدهم، یا با تمرکز بر روی وبلاگ‌نویسی و «یک پزشک»، سعی کنم که رسانه‌ای حرفه‌ای‌تر داشته باشم؟

در ذهنم رسانه‌ای را تصور می‌کردم که می‌تواند با فراغ بال خبرهای مهم روز پوشش بدهد، روند سینوسی نداشته باشد. روزهایی را تصور می‌کردم که دیگر خستگی و بی‌حوصلگی و ناامیدی مانع انتشار پست‌هایی «به سبک واقعی یک پزشک» نشود.

در این ماه، مقاله‌های زیادی در مورد استارت‌آپ‌ها خواندم، زندگینامه نویسندگان مشهوری را مرور کردم که هر یک به دلیلی حرفه اصلی خود را ترک گفته بودند، حتی جستجوهای متنوعی در اینترنت کردم و مقاله‌های مثل این را خواندم.

بله! شما ممکن است من را متهم به عقب‌نشینی یا رؤیاپردازی کنید، دوستانم ممکن است تلاش کنند که نظرم را عوض کنند، اما به گمانم من بعد از سال‌ها عشق واقعی خودم را پیدا کرده‌ام و دیگر حاضر نخواهم شد، این عشق را با چیز دیگری تقسیم کند، حتی اگر این عشق کار پزشکی باشد.

در عین حال عامل دیگری که باعث شد به این سمت سوق پیدا کنم، این بود که با چندین سال تجربه‌اندوزی در پزشکی، این حرفه آنچنان که باید ارضایم نکرده است، این مطلب ذاتی نیست، بلکه به خاطر مسیر و سبک خاصی است که پزشکی در ایران پیدا کرده است. به هر سو که می‌نگرم، به جای عشق و آن حس ناب رضایت از پزشکی، من با اتمسفری غریب روبرو شدم: پزشکانی خسته، در تلاش برای ویزیت‌های بیشتر، انجام اعمال پاراکلینیک بیشتر، رقابت برای مال‌اندوزی. پزشکانی که در ورای ظاهر شیک و پیراسته‌شان گاهی در عالم واقع تکنسین‌هایی می‌شدند برای تجویز اعمال گران‌قیمت. ناگفته پیداست که این جو و محیط در ایران کلیت ندارد، اما چه کنیم که بیشتر مساحت ایران را پوشانده است.

نه! من برای تنفس در چنین جوی پزشکی نخوانده بودم!

همین حس و حال اخیر، عزمم را بیشتر کرد و جرأتم را افزون کرد. طوری که با خود اندیشیدم بهتر است به همان توصیه‌هایی که در «یک پزشک» به خوانندگانم می‌کردم عمل کنم.

من بارها در قالب پست‌هایی شما را به متفاوت اندیشیدن تشویق می‌کردم، به شما می‌گفتم که به فکر رؤیاهای دوران کودکی‌تان باشید، هراسی از برچسب خوردن نداشته باشید. وقتی داستان استارت‌آپ‌ها را می‌نوشتم، در واقع می‌خواستم به خودم و شما، این شهامت را بدهم به فکر مدل‌های متفاوتی برای زندگی و کسب و کار باشید.

استاد برجسته‌ای داشتیم که بعد از سال‌ها کار حرفه‌ای موفق، یک بار به ما گفت که کاش جای همه این سال‌هایی که گاه برایش تکراری شده بودند، زمانی هم برای «کتاب قصه» خواندن داشت.  من می‌خواهم همین فرصت را از خودم دریغ نکنم.

سال ۹۳ سالی طلایی برای من در «یک پزشک» خواهد بود، سالی که در کنار هم بیشتر خوش خواهیم گذارند و تلاشم این است که همواره در یک عیش مداوم باشیم.

با دل کندن از پزشکی، بی‌شک روزهایی خواهند آمد که وقتی از جلوی یک مطب یا بیمارستان عبور می‌کنم، آهی بکشم، اما به گمانم این دریغ، با شیرینی شهد کتاب و نوشتن بی‌انقطاع برای شما، خنثی خواهد شد.

به زودی شاهد تغییراتی اساسی در یک پزشک خواهید بود که حتی در اکانت‌های شبکه‌های اجتماعی یک پزشک در پلاس، توییتر و فیس‌بوک هم در این چند وقت، مدتی است که شاهدش بوده‌اید.

همه اینها البته باعث نمی‌شوند که در «یک پزشک» از پزشکی ننویسیم و خوشبختانه با فاصله گرفتن از پزشکی، انگیزه و فرصت بیشتری برای نگاه متفاوت به پزشکی هم پیدا خواهم کرد.

همه خواهش من این است که در دوره جدید «یک پزشک» هم یاور ما باشید، به ما انگیزه بدهید و تردیدهای ما را برطرف کنید. نقایصمان را تذکر بدهید و محدودیت‌های ما را درک کنید.

---

صفحه فیس‌بوک یک پزشک را ببینید:

فید یک پزشک محل مناسبی برای تبلیغات شما: محل تبلیغات متنی و بنری شما

برای سفارش تبلیغ تماس بگیرید

آقای جفری بیل در تاریخ بیست یک ژانویه سال جاری لیستی از مجلات هایجک شده را در سایت خود پست کردند، لینک زیر

http://scholarlyoa.com/2014/01/21/have-i-discovered-the-source-of-the-hijacked-journals/#more-2942

یکی از مجلات این لیست تحت عنوان مجله پارک تحقیقی سوییس (Nationalpark-Forschung in der Schweiz) تنها به صورت ورژن کاغذی چاپ میشود و هیچگونه نسخه الکترونیکی و وب سایتی در فضای مجازی ندارد. جستجوی نام این مجله در وبسایت تامسون رویترز در شاخه جانور شناسی (ZOOLOGICAL RECORD JOURNAL LIST) صحت وجود چنین مجله ای با شماره 1022-9493: ISSN را تایید میکند.

نسخه هایجک شده مجله (که در لینک بالا به آن اشاره شد) از نداشتن وب سایت رسمی این مجله سو استفاده کرده و با راه اندازی وبسایتی اقدام به پذیرش و چاپ مقاله به اسم این مجله میکند.

مجله تقلبی در آدرس زیر قابل دسترسی هست:

http://naukpublication.org/index.php/NATIONALPARK-FORSCHUNG-SCHWEIZ

ورژن هایجک شده مجله، بر خلاف ورژن اصلی که در زمینه جانور شناسی فعالیت میکند، تقریبا از تمامی رشته های دانشگاهی شامل حسابداری، انرژی، مهندسی هسته ای، بیولوژی، محیط زیست، تمامی علوم مهندسی، اقتصاد، داروسازی، مواد غذایی، فیزیک، ژنتیک، ماهیگیری و .... مقاله میپذیرد. لینک زیر

 http://naukpublication.org/index.php/NATIONALPARK-FORSCHUNG-SCHWEIZ/about/editorialPolicies#focusAndScope

 

مجله تقلبی، همانند مجله اصلی به دروغ از شماره 1022-9493: ISSN استفاده میکند، در حالیکه همانطور که در بالا اشاره شد حوزه فعالیتش بر خلاف مجله اصلی تمام علوم را شامل میشود.

در قسمت ارتباط با مجله، تنها نام پروفسور الکساندر ماینر با ایمیل یاهو، وجود دارد. جستجوی نام این پروفسور بیهوده است و غیر از این مجله به جای دیگری نخواهید رسید.

نکته تاسف آور در مورد این مجله جعلی این است که نویسندگان تمامی مقالات این مجله ایرانی هستند (حداقل من نتوانستم نویسندگان غیر ایرانی در آرشیو مجله بیابم). علاوه بر دانشجویان، اسامی اساتید دانشگاهی نیز در میان نویسندگان به چشم میخورد.

در فاصله زمانی دو ماهه که از سال دوهزار چهارده گذشته است، این مجله افزون بر صد و بیست مقاله از ایرانیان در رشته های مختلف به اصطلاح به چاپ رسانده است. آرشیو مجله به سال دوهزار دوازده بر میگردد و ظاهرا برای هر مقاله مبلغ دویست دلار هزینه چاپ دریافت میکند (هزینه دویست دلار احتمالا دقیق نیست و بر اساس لینک زیر نوشته شده است  http://www.journalrate.com/journal.php?show=98845)

با توجه به علاقه و عطش شدید گروهی از ایرانیان نسبت به چاپ مقاله  در این مجله تقلبی (که شاید واقعا ریشه در نا آگاهی آنان داشته باشد)، امیدوارم هر چه سریع تر نسبت به جعلی بودن آن اطلاع رسانی شده و نام مجله در لیست مجلات بی اعتبار وزارت علوم قرار گیرد.

ی.ع.

شرکت گوگل در بیانیه‌ای با اشاره به تعدادی از مسایل مهم در مصرف عینک هوشمند این شرکت از خریداران درخواست کرد تا به حقوق دیگران احترام بگذارند.

به گزارش پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام و به نقل از ایتنا،  این شرکت بزرگ در راستای فرهنگ‌سازی برای استفاده از عینک هوشمند گوگل تصمیم گرفته است تا موارد بسیار ساده‌ای را به دارندگان این ابزار توصیه کند.

این بیانیه در راستای مشکلاتی که دارندگان این ابزار با آن روبرو شده‌اند صادر شده است.

مشکلات این عینک در دو بخش فرهنگی و حریم شخصی و رعایت قوانین و محدودیت‌های محیطی طبقه‌بندی شده‌اند.

در برخی از محیط‌ها استفاده از دوربین و تلفن همراه ممنوع است و گوگل از دارندگان عینک خود درخواست کرده است تا با احترام به این دست قوانین در محیط‌های مختلف از متصدیان حاضر در محیط بپرسند که آیا مجوز استفاده از عینک را در این مکان دارند یا خیر.

در مورد دوم نیز افرادی با کمک این عینک بدون مجوز داشتن از افراد دیگر فیلمبرداری کرده‌اند و گوگل پیشنهاد کرده است که دارندگان عینک گوگل تحت هر شرایطی از این عمل خودداری نمایند.

همچنین گوگل اعلام کرده است که در محیط‌های مرطوب و بسیار سرد استفاده از این عینک می‌تواند به آن آسیب برساند.

علاوه بر این استفاده از عینک هوشمند گوگل در مدت زمان طولانی موجب آسیب رسیدن به چشمان کاربر خواهد شد و به این دلیل نیز نباید در مصرف دایمی از این عینک مانند عینک‌های دیگر استفاده کنند.

این شرکت در نوزدهیمن جایزه جهانی سالانه موبایل مفتخر به دریافت تشخیص معتبری شد.

به گزارش پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام، ال‌جی الکترونیکس (ال‌جی) به عنوان مبتکرانه‌ترین سازنده سال توسط GSMA در کنگره جهانی موبایل ۲۰۱۴ در بارسلون اسپانیا نام گرفت. جایزه جهانی موبایل (Global Mobile Award) که توسط کمیته جوایز GSMA پشتیبانی می‌شود توسط متخصصان موبایل و تحلیلگران مشخص می‌شود و معتبرترین و موثق‌ترین جایزه در صنعت موبایل است.

کریس یای، نایب رئیس ارتباطات بازاریابی موبایل، گفت: «ما بسیار شگفت‌زده شدیم که GSMA ال‌جی را از میان بسیاری از شرکت‌های توانای دیگر در صنعت موبایل انتخاب و مفتخر به دریافت این جایزه کرد. نوآوری کلید موفقیت ال‌جی است. این تشخیص، علاوه بر جایزه بهترین گوشی هوشمند در کنگره جهانی موبایل ۲۰۱۳، گواه واضحی است که ما مزد کار سخت و تلاش خود را می‌گیریم.»

در MWC امسال، ال‌جی ۸ مدل گوشی معرفی کرد که شامل G Pro 2، G Flex، G2 mini، سری F، سری سوم L تحت مضمون Knock and Discover Tomorrow هستند. غرفه۱۲۶۱ مترمربعی ال‌جی به سه قسمت تقسیم شد: قسمت Knock and Create، قسمت Knock and Play و قسمت Knock and Connect. این تقسیم‌بندی به پیشگامان صنعت امکان می‌داد تا امکانات متمایز جدیدترین گوشی‌های ال‌جی را تجربه کنند که شامل قابلیت نمادین و متمایزKnock CodeTM  در میان سایر امکانات منحصر تجربه کاربری است.

بازدیدکنندگان از MWC 2014 ترغیب می‌شوند تا در غرفه ال‌جی، سالن ۳ در فیرا گران ویا، بایستند تا محصولات خیره‌کننده‌ای که به نمایش گذاشته‌ شده‌اند را ببینند. لطفاً به www.LGnewsroom.com سر بزنید.

تمام شرکت‌های بزرگ، روزگاری شرکت های کوچیک بودن که تونستن با خوب کار کردن، شانس، مهارت، زد و بند یا هر چیز دیگه تبدیل به شرکت‌هایی بزرگ بشن که امروز همه اسمشون رو شنیده‌ایم. این شرکت‌ها معمولا در مکان زمان خوب تاسیس شدن و با آدم‌های خوب و به همین دلیله که دیدن عکس‌های قدیمی‌شون لذت بخش می‌شه. همچنین توی این عکس‌ها یکی از چیزهایی که معلومه باور به اینه که «ما روزی شرکت مهمی خواهیم بود».

البته این توهم سرمایه‌داری نباید ما رو بگیره که هر کس تلاش کنه و خوب باشه و … بزرگ و قوی می شه (: ساختارهای اجتماعی بسیار تاثیرگذار هستن و هزاران هزار نفر با وجود ایده و تلاش و خلاقیت و گذاشتن زندگی به جایی نرسیدن تا شما با هیجان شاهد این عکس‌ها باشین.

استیو وزنیاک و استیو جابز و اپل یک، ۱۹۷۶. وزنیاک اپل یک را که عملا یک مدار الکترونیکی بیشتر نبود با دست ساخت. جابز کمک کرد تا این مدار در ۱۹۷۶ به قیمت ۶۶۶.۶۶ دلار فروخته شود. تقریبا یکسال بعد اپل دو که یک کامپیوتر کامل بود، جایگزین اپل ۱ شد.

تیم اپل ۲، استیونز کریک ۱۹۷۸. تصویری که تیم اپل ۲ را در دفتر کوچیک استیونز کریک نشان می دهد. جابز در حال بحث با مایک اسکات است؛ اولین مدیر شرکت. در پشت تیم کامپیوترهای اپل ۲ دیده می شوند.

استیو جابز و وزنیاک، حوالی ۱۹۸۰. وزنیاک در حال کار روی اپل دو است و جابز نگاه می‌کند. اپل دو توسط وزنیاک طراحی و ساخته شد؛ اولین کامپیوتر خانگی هشت بیتی که با موفقیت تجاری روبرو شد. قیمت این کامپیوتر ۱۲۹۸ دلار بود و فقط ۴ کیلوبایت رم داشت اما از تصاویر رنگی بهره می برد که تحول عظیمی بود. این کامپیوتر همچنین منبع تغذیه سوییچینگ داشت که توسط راد هولد پیشنهاد شده بود.

دفترمرکزی اپل در کوپرتینو، ۱۹۸۱. لوگوی رنگین کمانی اپل در ۱۹۷۷ طراحی شده و تا آگوست ۱۹۹۹ مورد استفاده بود. در این تصویر این لوگو با افتخار در جلوی دفتر کوپرتینوی اپل به نمایش درآمده. مایکل اسکات مدیرعامل اول اپل در سال ۱۹۸۱ چهل کارمند را اخراج کرد و به خاطر اینکار با مایک مارکولا جایگزین شد.

تیم لیزای اپل، ۱۹۸۳. لیزای اپل اولین کامپیوتر خانگی بود که به کاربران اجازه استفاده از رابط گرافیکی می‌داد . این کامپیوتر توسط تیمی ۹۰ نفره ساخته شده بود و گفته می‌شد هزینه حدود ۵۰ میلیون دلار برداشته. تلاش جابز برای کشتن میکنتاش و جایگزین کردن آن با لیزا توسط مارکولا مدیر عامل اپل متوقف شد. در آن زمان بر سر نام پروژه بحث‌های زیادی درگفت و در نهایت جابز پذیرفت که این نام را به افتخار دخترش لیزا انتخاب کرده.

موسسین اپل، معرفی اپل ۲ سی ۱۹۸۴. استیو جابز، جان اسکالی و استیو وزنیاک کامپیوتر اپل ۲ سی را معرفی می‌کنند. این چهارمین مدل کامپیوترهای اپل بود و اولین کامپیوتر قابل حمل این شرکت. وزن این کامپیوتر ۳.۴ کیلوگرم بود و نه باتری داخلی داشت و نه نمایشگر.

جابز و جان اسکالی در سنترال پارک ۱۹۸۴. استیو جابز و جان اسکالی که جوانترین مدیر عامل تاریخ پپسی بود در روزهای خوش. در کیف بین آن‌ها یک مکینتاش است. جابز برای استخدام اسکالی و آوردن او از کمپانی بزرگ پپسی به شرکت جدیدی به اسم اپل به او گفته بود «آیا تا آخر عمرت می خوای آب و شکر بفروشی؟ نمی‌خواهی با من بیایی و دنیا را تکان بدهی؟». این دو در آخر به کشمکشی حاد رسیدند که طی آن چهره اپل به کلی دگرگون شد.

مجله فورچون، خانه جابز در پالو آلتو ۱۹۹۱. لازم است بدانیم که رابطه مایکروسافت و اپل بسیار قدیمی است. در دهه ۷۰، مایکروسافت برای اپل ۲ برنامه می‌نوشت. در ۱۹۹۱ مجله فورچون بیل گیتس میلیاردر و جابز را به یک مصاحبه دعوت کرد تا در مورد آینده کامپیوتر شخصی نظر دهند.

استیو جابز و گیل آملیو در تاون هال اپل، ۱۹۹۶. کارمند اپل تیم هلمز این عکس‌ها از شبی که جابز اعلام کرد به اپل برمی‌گردد را با ما به اشتراک گذاشته. این عکس‌ها با دوربین کوییک‌تیک اپل گرفته‌ شده‌اند – دوربینی که تولیدش در همان سال شروع و در همان سال متوقف شد. این بلا سر هر دوربینی که ژاکت‌های سیاه را سرخابی عکاسی کند، خواهد آمد.

موسسین مایکروسافت، ۱۹۷۵. در ۱۹۷۵ بیل گیتس از هاروارد بیرون آمد و به همراه پاول آلن مایکرو-سافت را تاسیس کرد (خوشبختانه خط فاصله یکسال بعد از اسم شرکت حذف شد). هرچند که این دو نفر بعدها به مشکلاتی با هم برخوردند، چند سال قبل دوباره ملاقات کردند تا عکسی مشابه بگیرند.

یازده کارمند اولیه ۱۹۷۸. در این عکس اولین یازده کارمند مایکروسافت از جمله بیل گیتس را می‌بینید (گوشه پایین سمت چپ). این تصویر درست قبل از این گرفته شده که تیم به سیاتل نقل مکان کنند.

استیو بالمر به مایکروسافت می‌پیوندد، ۱۹۸۰. بالمر از مدرسه بیزنس استنفورد بیرون آمد تا به مایکروسافت بپیوندد و ۳۳ سال بعدی زندگی را در آنجا گذراند. او در ۲۰۰۰ مدیرعامل مایکروسافت شد و در ۲۰۱۴ بازنشسته خواهد شد. جایگزین بالمر توسط یک کمیته ویژه در مایکروسافت انتخاب خواهد شد.

موسسین مایکروسافت، ۱۹۸۱. ۱۹۸۱ سالی بود که ام.اس.داس به شکل تجاری برای کامیپوترهای آی بی ام پی سی منتشر شد و بازار را منفجر کرد. گیتس مجوز این سیستم عامل متنی را دارا بود و این حق را داشت که آن را برای هر کامپیوتر سازگار با آی بی هم منتشر کند. سال بعد آلن در تست پزشکی بیمار تشخیص داده شد: سرطان سیستم ایمنی.

بیل گیتس و معرفی ویندوز ۱.۰، ۱۹۸۳. اولین نسخه ویندوز مایکروسافت «مدیر رابط» نامگذاری شده بود ولی در نهایت اسمی که ماندگار شد «ویندوز» بود. آی بی ام این سیستم عامل را با اکراه نگاه می کرد چرا که خود سیستم عامل Top View را در دست انتشار داشت که هیچ رابط گرافیکی‌ای دارا نبود. گیتس همچنین از طرف اپل تحت فشار حقوقی بود که ادعا می کرد ایده رابط گرافیکی از اپل دزدیده شده.

بیل گیتس جوان، ۱۹۸۵. با وجود فشار حقوقی اپل به شرکت مایکروسافت، بیل گیتس جوان در اینجا بسیار ریلکس و راحت به نظر می‌رسد. بعد از انتشار ویندوز ۱.۰ برای مقابله در برابر شکایت‌های اپل پذیرفت که مجوز استفاده از بعضی بخش‌های سیستم عامل را از اپل بگیرد و در موارد دیگر مدعی شد که خود اپل این ایده‌ها را از شرکت زیراکس دزدیده.

بیل گیتس، ۱۹۸۵. این‌هار ا می‌شناسید؟ در آن زمان می‌شد کل یک سیستم عامل را در هر کدام از این دیسک‌ها کپی کرد. اینجا گیتس مشغول نمایش سیستم عامل گرافیکی ۱۶ بیتی‌ای به نام ویندوز ۱.۰ است که روی فلاپی‌های ۱۹۲کیلوبایتی جا می شد. در ۱۹۸۷ مایکروسافت ۲.۰ منتشر شد که هر کپی از آن ۱۰۰ دلار قیمت داشت. این سیستم عامل امکان قرار گرفتن پنجره‌ها روی هم را فراهم می‌کرد و آیکون هم داشت!

*انتشار ویندوز ۳.۰، ۱۹۹۰. بیل گیتس در حال نمایش ویندوز ۳.۰ که با SDK ویژه خودش عرضه شده بود و به برنامه نویس ها اجازه می داد به راحتی به نوشتن برنامه روی این سیستم بپردازند. سه میلیون کپی از این برنامه در سال اول فروخته شد که موفقیت مایکروسافت را یکبار دیگر تضمین کرد.

مایکروسافت و عرضه ویندوز ۹۵، ۱۹۹۵.‌ ویندوز ۹۵ یک موفقیت بزرگ بود و تنها در چهار روز اول ۱ میلیون نسخه فروخت. جی لنو در در افتتاحیه ویندوز ۹۵ را نشان داد و مایکروسافت اخبار را پر کرد و بیل گیتس به پولدارترین مرد کره زمین تبدیل شد و برای همیشه در فهرست ماند. دو سال بعد او ۱۵۰ میلیون دلار در اپل سرمایه گذاری کرد.

موسسین ادابی، ۱۹۸۲. چارلز گشکه و جان وارنوک دو فرد دانشگاهی بودند که در دهه ۷۰ و قبل از تاسیس ادابی، در مرکز تحقیقاتی زیراکس پالو آلتو (PARC) کار می کردند. هدف و انگیزه آن‌ها این بود که سیستمی بسازند که بتواند نوشته‌ها و تصاویر را به شکل صحیحی روی کاغذ صفحه بندی کند. در نهایت آن‌ها موفق به اختراع سیستم پست‌اسکریپت شدند که امروزه اکثر پرینترها از آن استفاده می‌کنند.

موسسین ادابی چاک گشکه و جان وارنوک و استیو جابز، ۱۹۸۵. استیو جابز این دو نفر را متقاعد کرد که زبان ابداعی‌شان را برای راه اندازی پرینترهای لیزری به کار بگیرند. در ۱۹۸۵ لیزرایت اپل اولین چاپگری بود که با پست‌اسکریپت عرضه شد و انقلابی در عرصه انتشارات دیجیتال راه انداخت

---

پذیرش آگهی متنی و تصویری در نشریه خوارزمی

روزانه اپلیکیشن‌های کارامد و جالب بسیاری در زمینه‌های گوناگون به خصوص خبرخوانی عرضه می‌شوند و هرکدام هم ویژگی‌های خاص خودشان را دارند و هراپ خبرخوانی می‌تواند کاربران خودش را جذب کند. جدا از آن، در مارکت‌ها تقویم‌های متفاوتی یافت می‌شود به خصوص تقویم‌های شمسی که بسیاری از آن‌ها از طراحی بسیار زیبا و کارکردقدرتمندی بهره می‌برند. در این مجله هم از این دونوع اپ گرفته تا اپ‌های علمی و مدیریت ایمیل را بررسی کرده و با چند اپلیکیشن جدید آشنا می‌شویم.

News Republic

خوشبختانه این روزها اپ‌های خبرخوانی اصلا کم نیستند و از گوگل گرفته تا فیسبوک هرکدام اپ‌های جالب و کاربردی‌ای را عرضه کردند اما نمی‌توان سلیقه متفاوت کاربران را انکار کرد و به همین خاطر در این زمینه اپ‌های بسیاری عرضه شده است که تازه‌ترین آن‌ها News Republic است. کاربرد اپ‌هم کاملا مشخص است و وظیفه‌اش قراردادن موضوعات متفاوت برای مطالعه و آگاهی از جدیترین خبرها و اتفاقات دنیاست.

اما اپلیکیشن چند ویژگی جالب دارد که باعث شد در این مجله معرفی‌اش کنم. اولین ویژگی این اپ که در سایر اپ‌هاهم دیده‌ایم یادگرفتن از شماست، به این صورت که نسبت به مقالاتی که مطالعه می‌کنید اپلیکیشن هم مطابق با آن‌ها خودش را آموزش می‌دهد و دردفعات بعد خبرهایی را نمایش می‌دهد که شما به آن‌ها علاقه بیشتری دارید. ویژگی بعدی، دسته‌بندی فوقوالعاده موضوعات اپ هست که به نظرم واقعا عالی طراحی شده‌است و بسیار قابل شخصی سازیست. برای مثال در قسمت تکنولوژی، شما می‌توانید تاپیک‌های پرطرفدار را دنبال کنید.

اگر بخواهم جمع‌بندی‌ای داشته باشم، باید به طراحی بسیار ساده و زیبای اپ، سادگی کار با اپ و کامل بودن رضایت‌بخش آن در زمینه دسته‌بندی اشاره کنم.

دانلود اپلیکیشن News Republic برای سیستم عامل های : ios (لینک دانلود) – اندروید (لینک دانلود)

تقویم رنگی‌رنگی پرو

تقریبا اکثر اوقات، معیار من برای انتخاب و معرفی یک اپ، طراحی آن است (در صورتی که اپ واقعا کاربردی باشد از طراحی‌اش چشم‌پوشی می‌کنم) و دلیل انتخاب این اپ ایرانی هم طراحی بسیار زیبا و مدرن آن است که واقعا باید به طراحانش آفرین گفت. اما جدا از طراحی، این اپ فقط یک تقویم زیبا نیست بلکه کاربردهای بسیار جالب دیگری هم دارد. برای مثال، تقویم در زمینه مناسبت‌ها بسیار کامل است و به خاطر طراحی ساده‌اش واقعا به عنوان یک تقویم خالص خوب عمل می‌کند.

در تقویم حتی بخشی هم برای تبدیل تاریخ تعبیه شده است که این‌روزها به خصوص برای ثبت‌نام در شبکه‌های اجتماعی بسیار به کار می‌آید. بخش جالب دیگر این اپ هم، بهره‌مندی از راهنمایی است که کاملا مطابق اپ‌های مدرن طراحی شده‌است و اولین باری که اپ را باز می‌کنیم و این بخش را می‌بینیم، به حرفه‌ای بودن اپ پی‌ می‌بریم.

ویجت‌های اپلیکیشن هم که واقعا زیبا طراحی شده‌اند و در چند سایز ایده‌آل امروزی قابل استفاده‌اند و اگر قابلیت تغییر سایز هم به آنها اضافه شود هیچ کمبودی نخواهند داشت.

آخرین بخش جالب اپ هم امکان اضافه کردن یادداشت است که ظاهری واقعا ساده و زیبا دارد و با قابلیت تعیین کردن یادداشت برای روز و تاریخ مورد نظر، تقریبا تمام نیاز‌های شما برای یک اپ تقویم را رفع می‌کند و می‌توان به جرات گفت که این اپ واقعا قابلیت رقابت با اپ‌های مشابهش در زمینه تقویم را دارد به خصوص که اپ قابلیت تبدیل کامل به تقویم میلادی را هم دارد.

دانلود اپلیکیشم تقویم رنگی رنگی پرو برای سیستم عامل : اندروید (لینک دانلود)

Molto

سوالی که باید به آن جواب داد این است، آیا این اپ واقعا اپ مفیدی است؟ جواب هم ساده است، بله، اپ نه تنها بسیار مفید و کاربردی است، بلکه طراحی فوق زیبا و ساده‌اش تقریبا تمام نیازهای شما برای مدیریت ایمیل‌هایتان را رفع می‌کند و با قابلیت ساین شدن در سرویس‌هایی همچون یاهو، گوگل و Outlook کم و کسری برایتان نمی‌گذارد. به شخص علاقه‌ای به توضیح اضافی ندارم چون اپ واقعا کمبودی ندارد و آن‌چنان سریع است که من تقریبا تمام اپ‌های دیگر را کنار گذاشته‌ام و فقط از این اپ استفاده می‌کنم.

دانلود اپلیکیشن molto برای سیستم عامل های : ios (لینک دانلود) – اندروید (لینک دانلود)

Science Today

به آخرین اپ هفته رسیدیم و چه چیزی بهتر از یک اپ علمی برای پایان مقاله. کار اپ بسیار ساده است و برخلاف اکثر خبرخوان‌ها چیز عجیب و خاصی ندارد و با همان ورود اولیه، جدیدترین مقالات و اخبار علمی را برای شما نمایش می‌دهد. البته اپلیکیشن قابلیت انتخاب موضوع هم دارد و نگرانی‌ای از این بابت نیست پس اگر انگلیسی خوبی دارید و به مقالات علمی هم علاقه دارید و می‌خواهید در فضایی کاملا ساده به مطالعه بپردازید، این اپ بسیار جالب و صدالبته علمی را فراموش نکنید.

دانلود اپلیکیشن Science Today برای سیستم عامل : ios (لینک دانلود)

---

---

فید یک پزشک محل مناسبی برای تبلیغات شما: محل تبلیغات متنی و بنری شما

برای سفارش تبلیغ تماس بگیرید

در سال ۱۹۹۲، آماندا بوکستل، بعد از یک حدثه بد در حین اسکی، از کمر به پایین فلج شد و پزشکان به او گفتند دیگر هرگز نمی‌تواند راه برود، اما این هفته او خلاف این مطلب را ثابت کرد و با کمک یک اسکلت خارجی سه‌بعدی چاپ‌شده با فناوری سه‌بعدی توانست برخیزد و دوباره راه برود.

اسکلت خارجی آماندا، کاملا به صورت سفارش ساخته شده است. برای ساختن این اسکلت سه‌بعدی ابتدا کل بدن او اسکن شد تا اسکلتی که ساخته می‌شود کاملا متناسب با بدن او باشد.

قطعات مکانیکی این اسکلت، به صورت خودکار به آماندا اجازه می‌دهند که او روی پاها بایستد و با یک جفت عصا راه برود.

ساختن این اسکلت خارجی سه ماه طول کشید، اگر این اسکلت این طور با دقت ساخته نمی‌شد، ممکن بود بخش‌هایی از آن روی برجستگی‌ها استخوانی بدن فشار وارد آورند و در طول زمان باعث زخم شدن پوست و بافت روی بدن شوند، از آنجا که آماندا هیچ حسی در اندام‌های تحتانی ندارد، عملا متوجه این زخم‌ها نمی‌شد و ممکن بود دچار عفونت شدید پا شود، اما با این اسکلت خارجی که با دقت طراحی شده، چنین خطری وجود ندارد.

البته آماندا سابقه طولانی در آزمایش اسکلت‌های خارجی دارد، او تا حالا از ۱۰ نوع مختلف آنها استفاده کرده است.

منبع

---

---

فید یک پزشک محل مناسبی برای تبلیغات شما: محل تبلیغات متنی و بنری شما

برای سفارش تبلیغ تماس بگیرید

شاید دیده باشید که بعضی‌ها با کمک موتورسیکلت حرکات جالبی می‌کنند، مثلا در سطح داخلی یک حلقه حرکت می‌کنند، اما آیا انسان با پاهای خود و بدون استفاده از هیچ وسیله کمکی می‌تواند آنقدر نیرو و شتاب داشته باشد که در سطح داخلی یک حلقه بدود؟!

چنین چیزی غیرممکن به نظر می‌رسد، ولی به تازگی توسط یک ورزشکاری به نام دامین والترز ممکن شده است.

پشتیبان مالی این تلاش عجیب و غریب PepsiMax بود، همین شرکت بود که یک حلقه بزرگ و مناسب برای این کار سفارش داد و در یک خانه متروک جای داد تا دامین، شانس خود را امتحان کند.

برای انجام کار، نخست محاسبات ریاضی انجام شد و مشخص شد که دامین باید طوری بدود که در قسمت فوقانی حلقه، سرعتش به ۱۳٫۸ کیلومتر در ساعت برسد، با این سرعت او می‌توانست بر شتاب گرانش زمین غلبه کند و به زمین سقوط نکند.

ابتدا تشک‌هایی برای ایمنی در کنار حلقه گذاشته شده و دامین، چند بار تلاش کرد، بعد از چند بار آزمون و خطا، او اطیمنان کسب کرد که از عهده کار برمی‌آید، تشک‌ها را با اعتماد به نفس برداشت و توانست با سرعت بدود و در سطح داخلی حلقه یک دور حرکت کند.

این ویدئو را می‌توانید در یوتیوب ببینید یا از اینجا دانلود کنید.

شاید برایتان عجیب به نظر برسد، اما دامین والترز که یک دونده آماتور در یوتیوب محبوبیت زیادی دارد و ویدئوهای او مجموعا تا حالا ۸۰ میلیون بار دیده شده‌اند!

---

---

فید یک پزشک محل مناسبی برای تبلیغات شما: محل تبلیغات متنی و بنری شما

برای سفارش تبلیغ تماس بگیرید