Shared posts

16 Feb 02:48

El sótano - Locos por la Radio - 15/02/13

¿Hace ruido la radio que emite si no hay nadie cerca para escucharla? Le dedicamos este programa a todos aquellos que hacen posible este medio, y lo hacemos con una selección de grandes canciones que la tienen como protagonista. Podrás escuchar a The Selecter (On my radio), Joe Jackson (On your radio), The Clash (This is radio Clash), Kiss (Do you remember RocknRoll Radio?), Surfin Lungs (Summertime radio), Thee Spivs (Radio), Teenage Bottlerocket (Radio), Boss Martians (Im your radio), The Dogs (When I came home), Paul Collins Beat (Hey DJ), Stray Cats (Something is wrong with my radio), Black Cats (Turn on your radio), Tom Petty (Last DJ), Barrence Whitfield (Apology line), Freddy Cannon (Transistor sister), The Blasters (Border radio) y Sam Cooke (Having a party).


Escuchar audio
15 Feb 17:56

Tentacle Porn Star

by Toonhole Chris

Tentacle Porn Star

15 Feb 12:53

La Generalitat volverá a eliminar la parte del sueldo que los funcionarios se gastan en vino

by Kike García

arturmasLa Generalitat de Catalunya ha comunicado hoy, tras una reunión con los sindicatos de la Función Pública, que su intención es volver a eliminar este año el equivalente a la parte del sueldo “que los funcionarios se gastan en vino y en otros caprichos para sí mismos”, tal y como ya sucedió en 2012.

El gobierno catalán quiere lograr, como mínimo este año, un ahorro en el capítulo de personal equivalente al del año pasado, cuando se recortaron unos 729 millones de euros con una batería de medidas que incluían esa rebaja de sueldo. La secretaria de Administración de la Generalitat, Meritxell Masó, ha segurado que la eliminación del equivalente “al gasto en vino de todo 2013” es una posibilidad que se plantean y que podría aplicarse “si fuera el caso, a partir del vino que se gastan desde principios de año hasta junio y, luego, del que se gastan hasta diciembre”.

“Es un dinero que, si no se lo recortáramos, se gastarían en vino igualmente o en caprichos estúpidos del bazar chino, que es donde se pasan las tardes que, recordemos, muchos tienen libres. Y cuando digo ‘bazar chino’ puedo decir también ‘peluquería china’. Y cuando digo ‘peluquería china’ digo ‘prostitutas’”, ha explicado Masó a los periodistas.

“Los funcionarios somos, esencialmente, bebedores sociales”

Los sindicatos, por su parte, han mostrado su malestar, en primer lugar, por las intenciones del gobierno catalán, pero también por el hecho de comunicar a la opinión pública la idea de que “los funcionarios gastamos muchísimo en vino cuando no siempre es verdad”.

“Dicen que rebajan la parte que nos gastamos en vino para que a los ciudadanos les parezca un recorte justo y poco agresivo e incluso se alegren, pero eso no es así: es una rebaja salarial en toda regla porque yo, como funcionario y ciudadano, tengo derecho a gastarme en vino todo el porcentaje de mi sueldo que me parezca oportuno”, ha explicado un portavoz de los sindicatos al salir de la reunión con el ejecutivo catalán. “Además, ese vino que dicen que bebemos no interfiere en nuestro trabajo, no todos bebemos en horario laboral, la mayoría beben antes de entrar a trabajar. Somos bebedores sociales como todo el mundo”.

Unos 150 funcionarios catalanes han cortado la Via Laietana las dos horas que ha durado la reunión del gobierno con los sindicatos, y han expresado su indignación por los recortes haciendo sonar bocinas y tirando petardos “y bebiendo vino pagado con dinero de todos los ciudadanos”, según fuentes de la Generalitat.

15 Feb 11:11

Hola. Soy un hombre. ¿Qué tal?



Hola. Soy un hombre. ¿Qué tal?

15 Feb 02:28

Steroids

A human is a system for converting dust billions of years ago into dust billions of years from now via a roundabout process which involves checking email a lot.
15 Feb 02:26

Head Over Heels

by Jonco

An Oscar-nominated short film.  Watch in full-screen if possible.

Thanks Ron L

 

15 Feb 02:13

Casi me parece un milagro cada día que resistimos

by El tio berni

Y con estos títulos que venden tan poco, como el propio Cinturó Negre o Takemitsu Zamurai, ¿cómo hacéis? ¿Qué pierde la editorial?

Takemitsu por ejemplo tampoco se vende ahora, igual se venden 100 más que antes, y claro, a la larga, llevándolo a todas las ferias, uno hoy, otro mañana… Nosotros ponemos en los libros lo que llamamos el punto muerto, que es lo que hay que vender para recuperar la inversión. Entonces, me hago trampas a mí mismo, porque por ejemplo un Takemitsu Zamurai o un Cinturó Negre lo rotulamos nosotros, la propia empresa, para evitar gastos. Entonces se hace ver que eso se ha rotulado gratis. Si se puede se escanea dentro, se rotula dentro, hablamos con los traductores “oye mira que perdemos mucha pasta con este, tenemos que acabarlo porque nos hemos comprometido, ¿podéis bajar 200€ cada traducción”, se baja, se habla con la imprenta “¿cuántos libros puedo hacer?”, en lugar de hacer 2000 se hacen 1500, si eran 1500 se hacen 1200. No sé, reduces por todos los lados y entonces a lo mejor solo pierdes 500€ por libro, en lugar de 2000€, pero no deja de ser falso, porque perdemos horas de trabajo. No se le imputa ningún gasto exterior, eso se le imputa a Naruto para poder sacar el resto (risas), pero esto no es del todo real. Hay series que pierden poco. Es raro también que haya mangas que pierdan mucho, porque siempre vendes aunque sean 700-800, una cosa así. Lo que te pasa a veces con un libro de un autor español que vendes 200 es más difícil que te pase con un manga. Y considerado globalmente, dentro de una producción de 2500 libros de manga en tantos años, dices pues bueno, si de 2500 hemos perdido en 300 y hemos ganado en 2200, pues a lo mejor, sin equivocarte, no podrías haber hecho lo otro. Nosotros no teníamos ni puta idea de que Naruto iba a ser un éxito, y lo compramos. Yo que sé, para mí podía haber sido un éxito igual Gintama que Naruto, y uno no vende y otro sí. Lo comido por lo servido. El mercado editorial español es un mercado pequeño, dentro de lo que cabe, y muy poco sólido, donde no vendemos en Carrefour ni en Alcampo, no vendemos en cantidades enormes, sino que se vende fundamentalmente en la librería de cómics y luego en Fnac, Corte Inglés y poco más, con lo cual la estructura comercial es muy frágil. En este sector lo mejor, creo yo, es tener la suerte de pillar muchas series medias como Gantz o Kenshin. Pillar series buenas como Naruto no estoy seguro que sea bueno, porque te genera una dinámica que a lo mejor es mejor para Planeta realmente, pero no para mí, porque de repente ves que es demasiado grande, y deberías hacer televisión, o un cartón de estos con el uno de regalo y el dos más la cinta de Naruto más no sé qué, y todo eso nos supera a nosotros. Es más bien un producto medio de Planeta o de Panini. Tener la suerte de pillar series medias que vendan y que duren años como Kenshin, que es una suerte, una chiripa, porque primero los 28 y luego los 22, y durante todos los años, desde el año 99 hasta ahora, se ha vendido siempre. Y si tienes la suerte de tener veinte colecciones así medias, donde podría meter a Rumiko Takahashi, Yuu Watase, Caballeros del Zodiaco… pues esto es lo que da seguridad a una editorial. Porque dices, bueno, aunque con este pierda, lo que pierda con este lo ganaré con el otro, porque lo del medio es lo que te sostiene. Tú sabes que cada mes vendes más o menos lo mismo, de Ranma, de Kenshin, de Gantz. Ahí por ejemplo nos pegan un palo fuerte con Shueisha, porque perdemos algunos de los puntales. Por suerte hemos pillado Berserk, y ahora está ayudando en ese sentido de tener una serie que es larga, que va a durar un tiempo todavía y que va a tener una vida larga.

(…) Con respecto a la crisis y como está afectando al mercado español, ¿cómo cree que evolucionará la situación durante el 2013?

Yo qué sé, hoy te puedo decir una cosa y mañana otra. Me animé mucho antes del Salón del Manga a mí mismo viendo Shintaro Kago, Furuya… Llegaba Hokusai a la editorial, “oh que buenos somos, cómo vamos a vender”, los Gaijin. Pero después de todo esto te llega la noticia esta como te digo de las ventas de octubre y claro, te quedas ¿y ahora qué pienso? ¿Vamos a ir bien o vamos a ir mal? Yo qué sé, desde luego que este país no va bien es obvio. No va bien con respecto a Francia, con respecto a Alemania, y no es ya el mundo del manga o del libro, es ya un problema genérico. Tú me puedes preguntar mucho por el manga pero si mañana los bancos cortan las líneas de crédito a la distribuidora SD, a la librería cataplín, a la Fnac o a EDT, nos vamos todos a la mierda. Y eso no tiene nada que ver con si se vende más o menos un manga. Todo nuestro sistema financiero es la catástrofe, y yo creo que a nosotros no nos dicen nada porque no lo entienden, si ahora llega un fabricante de pisos o un constructor le dicen “no, a ti no te damos nada”. Pero venimos los tebeitos y deben pensar “estos no sé qué hacen pero…” (risas). Y por ahora no nos ha molestado nadie, pero nada nos dice que mañana no haya una orden del banco no sé qué que diga “reducir un 30% las líneas de riesgo de las editoriales”. Pues aquí se va a ir a la mierda hasta San Pedro. Yo no veo ninguna medida económica que me haga creer que el paro se va a reducir, tampoco soy un experto económico, pero yo no veo en el gobierno de Rajoy, pongamos, ninguna medida encaminada a generar empleo, ni a estimular la inversión, ni a animar la situación. ¿Me fio yo de la Merkel, de Sarkozy, de Hollande, o de Obama? Ni una mierda me fio. Por eso te digo, es que no tengo ni idea, casi me parece un milagro cada día que resistimos, de verdad ¿eh? Y bueno dentro de lo que cabe lo estamos viendo aquí: hay público. Hay público y además se divierte, se lo pasa bien, y se encima compra algo ya estupendo. Además te regalan una tapa (risas) [nota: la entrevista tuvo lugar en un bar de Granada]. No sé, yo creo que desde luego no creceremos. Si quieres una respuesta seria, lo único que puedo decirte es que el sector del manga no va a crecer mientras dure esta mierda de crisis. Porque incluso en el supuesto de que pongamos, Planeta, lanzaran a quioscos el nuevo Naruto con publicidad en la tele y Norma hiciera una edición de Death Note que te cagas y no sé qué no sé cuanto, no creo para nada que eso fuera más de lo que ya ha sido, de lo que era tener más de 700 títulos en catálogo durante un año a nivel de facturación, y no creo que salgan nuevas series que vayan a venderse más que La Espada del Inmortal o que Berserk. Y más bien pienso que la lógica dice que si ahora vendemos 2000 de una colección, el mes que viene venderemos 1900 y al siguiente 1800. Me cuesta pensar otra cosa.

Una muy interesante entrevista con Joan Navarro, editor de EDT, en Deculture.

[Vía: @Guiadelcomic]

15 Feb 01:58

What happens when a smoker quits

by Jonco
Snob

^_^

What happens when a smoker quits

Thanks Tim F

 

15 Feb 01:54

Business - Suburban Rebels (1983)

by noreply@blogger.com (666)
Snob

CLÁ-SI-CO!

Free Image Hosting at www.ImageShack.us

01 Get Out While You Can
02 Blind Justice
03 Work Or Riot
04 The Employers Blacklist
05 Nobody Listened
06 Suburban Rebels
07 Mortgage Mentality
08 Guttersnipe
09 Real Enemy
10 Another Rebel Dead
11 Sabotage The Hunt
12 Harry May
13 Loud Proud 'n' Punk
14 Smash The Discos
15 Disco Girls

The tapes of the original first Business LP in 1982 were lost by their label, Secret Records, so they had to re-record the whole thing. Football-chanted choruses and kick-ass Oi! punk riffs!

DOWNLOAD

Preview: Business - Sabotage The Hunt:



15 Feb 01:53

Internet : Cuánto y por qué

by noreply@blogger.com (Hematocrítico)

Sala Sapiens from La Casa Encendida on Vimeo.

Así se titula una maravillosa conferencia de dos horas que soltó el otro día el gran Raúl Minchinela en la Casa Encendida, parte de una iniciativa llamada Sala Sapiens que organiza John Tones y que mola TODO.
Ahí la tenéis en su totalidad, llena de videos alucinantes, reflexiones brillantes y ocurrencias guais. Básicamente es como un superRepronto de dos horas. Disfrutad.
15 Feb 01:53

Poesía

image

Te kiero en francés te kiero

en italiano pero lo mucho

ke te lo camelo en

gitano

15 Feb 01:40

Trippy Shit Right Here

by Cletus
15 Feb 01:37

Some friends reactions to browsing SG

by itchy gooch
Snob

Right to left: Fer, Jesús, eu.

15 Feb 01:34

Rare Red Panda Triplets Born at Hamilton Zoo

by Andrew Bleiman

Baby-panda.jpg

The Hamilton Zoo in New Zealand recently announced the birth of three rare Red Panda cubs. The cubs, all male, were born on December 20th. They joined their mother Tayla, father Chito, and older brother Ketu at the zoo, doubling the zoo's Red Panda population.

Now, at eight weeks old, the cubs are continuing to grow and thrive off exhibit in their mother's den. "Red panda cubs are slow to develop so the first months are really crucial,'' explained zoo Curator Sam Kudeweh. ''We have been undertaking regular weigh ins with the cubs so that we can keep an eye on their progress - but need to balance this with hands off approach as much as possible so we can leave mum Tayla to look after her cubs," she continued. At the first weighing, when the cubs were 19 days old, they tipped the scales at 225 grams. They have continuined to grow and have now ballooned up to 400 grams, about the weight of a can of beans.

Baby Red Panda Pile.jpg

Red Panda 3
Photo Credit: Hamilton Zoo

 

Red Pandas, despite their name, are more closely related to raccoons, skunks and weasels than Giant Pandas. Native to the Eastern Himalayans and Southwestern China, the Red Panda feeds primarily on bamboo. However, they are omnivorous and will eat insects, birds and eggs to supplement their bamboo diet.

See more videos and learn more after the fold.

Red Panda population numbers are dwindling due to deforestation, habitat fragmentation, and poaching for their pelts. This has resulted in decline in numers that has led to a population of less than 10,000 individuals. This scare population has led to their classification of "vulnerable" by the IUCN. WIth such a sparse wild population, this birth of triplets is a huge success in the effort to conserve these little Asian critters.

 

 

Red Panda Head Profile.jpg

Related articles San Diego Zoo's Baby Giant Panda Naps After Vet Check Sleepy Red Panda Baby a Welcomed Addition to Aukland Zoo UPDATE! Giant Panda Cub's Wiggly Vet Check at the San Diego Zoo UPDATE! San Diego Zoo's Panda Cub's Toys Prepare Him for Foray into Habitat
15 Feb 01:32

Buenas tardes de Mardi Gras. Hoy no nos vamos a andar con...



Buenas tardes de Mardi Gras.

Hoy no nos vamos a andar con tonterías, no les vamos a subir nada especialmente rebuscado. Hoy estamos aquí para celebrar con ustedes la festividad de Carnaval. Pudimos haber escogido alguna batucada o alguna samba, pero la verdad es que ustedes ya entenderán el porqué elegir el “Martes de la grasa”.

Como decíamos, no les traemos nada rebuscado, así que nos hemos ido a la BSO de esa estupenda serie de HBO llamada: “TREME” y hemos escogido el tema que pensamos mas se acercaba al espíritu de las “second lines”.

Algunas cosas que han de saber ustedes acerca del Mardi Gras son por ejemplo que es la festividad del carnaval de toda la vída como aqui; que se celebra el martes antes del miércoles de ceniza y que es el último día de excesos permitidos por la iglesia católica justo antes de esos 40 días que nos llevan en volandas hasta la semana santa.

La festividad del Mardi Gras llegó a los EEUU, al parecer vía Louisiana junto con los primeros exploradores franceses: Bienville et Iberville LeMoyne. Con el tiempo eso derivó en el despiporre que es ahora, pero desde el 3 de marzo 1699 (coincidió casualmente con martes y carnaval) cuando estos dos señores franceses llegaron a la boca del Mississippi y hasta aproximadamente 1827 (fecha de la que se tiene constancia del primer desfile de carnaval en New Orleans), la fiesta debió ser mas bien del tipo tranquilo “à la française”.

Pero fíjense en lo importante que es la festividad del “mardi Gras” para los habitantes de New Orleans, que las semanas previas se organizan toda una serie de bailes privados de alto copete y se hacen las presentaciones de largo de las señoritas sureñas que empiezan a mojar el pañuelo entre lágrimas. Así se las gastan en el sur. Sepan además, que en estos bailes de alta sociedad las señoras han de llevar traje largo de fiesta y los caballeros tienen que llevar obligatoriamente el esmoquin o tuxedo, aunque fuera de estos bailes la gente se lo pasa a tope con sus disfraces yendo a la caza de las cuentas de los collares que se lanzan en las carrozas del desfile.

También es conveniente que sepan que estas carrozas que van por el desfile las hacen y exhiben unas organizaciones que se llaman KREWES y que vienen a ser un poco como las hermandades de la semana santa, se preparan durante todo el año para que la festividad del Carnaval perdure y no pierda frescura alguna. Esta tradición data de 1830 cuando se fundó la “Cowbellion de Rakin Society” con una historia detrás muy americanamente simpática que dejaremos para otra ocasión.

Una vez ya saben ustedes un poco mas sobre lo que vamos a escuchar, allá van unos datos sobre la banda; La Rebirth Brass Band nació en 1983 de la mano de los hermanos Frazier tocando en el barrio francés de NO. Básicamente lo que tocan es “heavy funk” o lo que es lo mismo tocan funk con instrumentos de viento. La canción de hoy es una de las piezas que pueden ustedes encontrar, como hemos dicho antes, en la BSO de la serie TREME. Rezuma viento por los cuatro costados.

Si ustedes quieren karaoke, esta vez sírvanse de repetir el título de la canción hasta el infinito y dense algunas palmadas a modo de siguimiento, así de simple. Tal es así que les dejaremos con un vídeo ilustrativo de lo que es una “Second Line”, siendo la “main line” o “first line” todos los participantes en el desfile y que no pertenecen a la “second”.

Así que si ustedes quieren ver como se enseña las tetas al “New Orleans way of showing boobs”, miren aquí arriba al balcón y lancenle a esa rubia de los tatuajes un collar de cuentas de colores.

Feel Like Funkin’ It Up - Rebirth brass band

15 Feb 01:31

Buenas tardes! Aquí estamos de nuevo para traerles una nueva...



Buenas tardes!

Aquí estamos de nuevo para traerles una nueva entrega de WT, que si todo va bien tendrá su extensión en Facebook, donde ustedes puedes hacerse “fanes” y contribuir mas activamente en este espacio musical.

Dicho esto, hoy hacemos una continuación de lo que subimos el martes de la grasa y nos metemos un poco mas dentro del estado de Luisiana en los EEUU. Por qué querríamos hacer eso? Pues porque allí es donde viven los Cajunes, amigos. Sepan ustedes que los cajunes descienden directamente de aquellos antiguos pobladores, la mayor parte franceses, que ocupaban una zona este del Canadá llamada ACADIA. Tras la absorción de esos territorios por los británicos, los Acadianos terminaron exiliándose en la zona, todavía francesa, de la Louisiana. Del mestizaje entre lo que traían los venidos de Acadia como grupo mayoritario en asentarse en la zona, la cultura ya existente y el añadido de las aportaciones de otros asentamientos de diferentes nacionalidades, surgen la cultura cajún y los cajunes.

Por no extendernos demasiado, les contamos que una de las grandes aportaciones al mundo de WT  “lo cajún”, nos deja por este orden: LA COCINA y EL ZYDECO.

Sí amigos, La palabra Zydeco viene de una frase coloquial de la zona que vendría a sonar algo así como “zy-dee-co-sohn…” y que en francés de la Alliance Francaise sería: “Les haricots sont pas salés”. Nosotros creemos que hay que echarle imaginación, pero tampoco hemos escuchado a ningún cajún decirlo y nuestro francés es muy académico, bien sure. Ah, importante sepan que “les haricos sont pas salés” es una expresión que significa que las cosas están muy fastidiadas.

En términos que nos interesen el zydeco es una expresión musical que mezcla un poco de blues, un poco del Jure’ (que sería un poco la tradición de los espirituales de ir a misa pero sin instrumentación) y normalmente se canta en francés aunque eso está cambiando con las nuevas generaciones de cajunes, que probablemente estén perdiendo un poco el acento. Si se fijan, el Zydeco suena muy a polka. Sí, a Polka, pero aunque encontrarán mucho Two-Step y mucho vals, la cosa suena mucho mas a blues festivo que a europeo.

Como reconocer el Zydeco si se lo encuentran por la calle? Pues como les decíamos, suele cantarse en francés y los instrumentos principales son el acordeón y la tabla de lavar la ropa que se llama “frottoir”. A medida que se va haciendo mas complejo el Zydeco, se añaden mas instrumentos eléctricos, desde la guitarra al organillo.

Y aquí comenzamos la presentación de nuestro artista cajún del día, el señor Clifton Chenier.

Chenier nació en un lugar llamado Opelousas en 1925, queríamos contárselo porque nos parece un gran nombre para un pueblo lleno de peluqueros o para que un tipo con ese pelazo haya nacido en un lugar como ese. El caso es que Chenier tocaba el acordeón de teclas que todos conocemos y no el acordeón diatónico que es mucho mas usual en el zydeco. Al parecer se debía a que el joven Clifton se veía mas como un bluesmen que como un cajún y el acordeón de teclas era mucho mas apropiado para hacer las escalas que demandaba el blues. Aunque desde pequeño estuvo cosechando pequeños éxitos en la zona del Bayou, fue gracias a su primo político el bluesman Lighnin’ Hopkins quien le presentó al propietario de la discográfica Arhoolie Records, muy conocida por rastrear las raíces de la música tradicional norteamericana (incluído México). Gracias a esa presentación Chenier recibió reconocimiento internacional, venta de discos y es conocido como el “KING OF ZYDECO" y creador del Zydeco como un género en sí además de ser la gran influencia en todos los artistas que le siguieron posteriormente.

Y les dejamos por fin con la canción de su repertorio que hace referencia explícita a la historia que les hemos contado sobre el origen del nombre Zydeco. Donde Chenier acusa a alguien de que le ha robado un montón de cosas y no le deja ni el sombrero, en esos tiempos tan duros que corrían.

Así que si ustedes quieren saber que sabor tienen esas alubias sosas como para dar de comer a los diabéticos, miren aquí en este recetario de cocina cajún “pas salé”

Zydeco est pas Salé - Clifton Chenier

15 Feb 01:04

Goats Screaming Like Humans: The Supercut

by Endswell

Yes, the Usher goat is in there.

RSVLTS | Via

15 Feb 01:04

Thursday, February 14 @ 6:18:43 pm

by TheRealCalypso
Snob

CIENCIA


14 Feb 23:25

Thursday, February 14 @ 2:17:37 am

by vulture capitalist

zeK1v.jpg   O72Jp.jpg9fM03.jpgUJYji.jpg   ZTMpV.jpgaVmhG.jpg
14 Feb 23:23

Happy VD! Here is some adorable to get your day started!

by HoopGhost
14 Feb 23:21

Opps,,,

by dw
14 Feb 22:47

Regarding a PUNISHER t-shirt...

by noreply@blogger.com (MRTIM)

14 Feb 22:42

http://escroto.tumblr.com/post/42998844811

14 Feb 22:42

Photo



14 Feb 22:40

“Un capítulo más y luego ya me puedo masturbar”, se dice un cansado Enrique Vila-Matas

by Kike García

Vila-MatasEsta mañana, en el despacho de su domicilio en Barcelona, un exhausto Enrique Vila-Matas se ha prometido a sí mismo que, tan pronto como termine el capítulo que está escribiendo, se dará permiso para masturbarse a modo de gratificación.

El escritor, que tiene en su haber más de 30 novelas publicadas y acumula numerosísimos ensayos y artículos periodísticos, es uno de los autores más prolíficos y respetados de las letras españolas actuales tanto a nivel nacional como internacional. Pese a todo, al autor de “Bartleby y compañía” le resulta “imposible” parar a medio capítulo y masturbarse sin tener remordimientos de conciencia.

Vila-Matas, que lleva “cuarenta malditos años” escribiendo diariamente para poder ganarse la vida, se caracteriza por publicar novelas repletas de cientos de referencias y citas literarias que la mayor parte de las veces debe recopilar una a una, buscándolas en su inmensa biblioteca como si fuera “un puto minero” del siglo XIX, obligado a levantar kilos y kilos de arena con sus propias manos para acabar encontrando una pepita de oro que, probablemente, ninguno de sus lectores llegue a apreciar.

El autor, que en ocasiones se llama a sí mismo “doctor Pajavento” -en homenaje a una de sus novelas más célebres-, se ha dicho esta mañana dándose ánimos: “Venga, doctor, dos páginas más, terminas el capítulo y luego una pajilla”. Y se lo ha dicho en voz alta y siendo plenamente consciente de que aún necesitaría seis u ocho páginas más para concluir el capítulo.

Mientras se apresura a escribir para llegar a la meta que se ha autoimpuesto, Vila-Matas (Premio de la Real Academia Española 2006 y Caballero de la Legión de Honor de Francia) repasa mentalmente algunos de sus vídeos preferidos de Youporn.com y decide, mientras describe con su bellísima prosa el punto de inflexión vital en el que se encuentra el protagonista de su nueva novela, que el vídeo estrella de la sesión de onanismo de hoy será “Busted MILF just loves black cocks”.

14 Feb 20:37

Too Late

by Jonco

It's too late

Thanks Mike (from Spain)

 

14 Feb 17:07

Will You Be My Valentine?

by Jonco

Thanks Mike (from Spain)

 

14 Feb 01:55

Small Ones. Again.

by Larrys Beer Barn
13 Feb 16:40

Supercut: goats screaming like humans

by noreply@blogger.com (biotv)
Because there's so many of them on the Internet, they need a supercut.


RSVLTS
13 Feb 16:27

A reinvención (e a recuperación!!) do mimosa

by Raquel
Snob

O MEU COCKTAIL DE ANIVERSARIO.

Grazas deus dos cócteles! O mimosa volve con toda a forza e xa ninguén me mirará raro cando pregunte, con grandes esperanzas aínda que sempre sospeito que non serán cumpridas, se está na carta de cócteles. Ata agora a meirande parte das veces dicían que non. Ata agora.

mimosa coctelO mimosa é un cóctel digno do Gran Gatsby ou dalgún estiloso vintage. Apareceu nos felices anos 20, esa gran época de especulación, vestidos marabillosos e decadencia xeral no que tantos grandes avances foron deseñados (como por exemplo a incrible bebida da que estamos a falar). Hai un certo debate sobre quen foron os primeiros en facelo coñecido (hai a opción británica e hai a opción Ritz de París, que ten un toque máis chic, por suposto) aínda que os seus ingredientes clave son sempre os mesmos: zume de laranxa e máis champaña (na versión británica unha chea de champaña e un pouquiño de zume, na francesa dúas partes de zume e unha de champaña).

O cóctel pronto se converteu nunha bebida desas consideradas femininas e acabou por caer na lista de pouco emocionante. Pero se recuperou o gin tonic (que era unha bebida de raíñas británicas e pouco máis!), se a sidra virou cool e se o xerez fixo unha tentativa por volver, por que non pode o mimosa reconverterse no novo cóctel de moda? The Wall Street Journal aposta por unha reinvención da bebida nun dos seus últimos artigos da sección de estilos de vida. E se o Journal, que é unha das biblias dos poderosos do mundo enteiro, aposta por unha reinvención, non deberiamos tardar moito en velo de volta.

O novo mimosa voltará, iso si, con ingredentes diferentes. As laranxas de toda a vida deixan paso aos produtos de tempada, como a laranxa sanguina (que ten un sabor particular e unha cor sanguinaria bastante atractiva e que, aínda que non é doada de atopar, paga bastante a pena) ou a granada (que é máis habitual nas froiterías e que tamén ten unha cor espectacular).

Foto |  vxla