Shared posts

17 Dec 13:32

Don Manuel

by Alberto López Traba
¡¡Hola Zampones!!

Como sabeis a veces encontramos eso que llamamos "filones", es decir, locales muy abundates y económicos. En este caso os vamos a hablar del Don Manuel, local abrumador por su cantidad e increiblemente económico.

Este local localizado en Rúa de Vista Alegre, 149 (Santiago de Compostela) es
ideal para zampones y el trato es variable (el barra siempre han sido agradables, en mesa a veces no nos ha gustado el trato... hoy la señora parecía que estaba trabajando a desgana...) pero aún así merece una visita, aunque sea a tomarse una cervecita con su tapa.

Hoy más que comentaros la experiencia de un día os vamos a hacer un remix de varios días que hemos ido, a veces de tapeo, a veces de comida, etc. Con respecto a los precios os empezamos poniendo la carta (pues el ticket es un cúmulo de artículos llamados "varios" cada uno con diferentes precios y no os enterariais de que es cada cosa :P).


El menú de entre semana vale 8.5€ y consta de primero + segundo + bebida + pan + postre + café. En principio por los precios de la carta nos direis: "Zampón, nos estas mintiendo, tampoco es tan barato"... pues ahora os dejamos unos ejemplos de la cantidad de sus platos...a ver si después de ver las fotos seguis opinando lo mismo :).

Esto es una tapa para uno, ojo al dato que la estrella vale 1.6€ (sea caña o tercio).


Esto es una tapa para dos...


Esto es un primero de un menú para uno... fideos con pollo... (la pasta se les suele pasar bastante en este local :/)


Esto es otro primero para uno de un menú... ensaladilla...


Esto es un segundo de un menú para dos, pinchos morunos... (antes de que digais nada, si, estaban poco hechos y pedimos que les dieran unas vueltas más ^_^)


Esto es UNA ración de churrasco de ternera (9.5€), no nos cupo entera en la foto...


Y esto es UNA ración de churrasco de cerdo (8.5€), lo que te ponen en cualquier lado por una ración ¿no? Un cerdo que tiene , ¿dos costillares? ¡Pues la ración son dos costillares, es decir, 24 costillas! (Patatas debajo)


Una pena que los postres no fueran caseros... he aquí el heladito de un menú ^_^


Como veis para describir este local sobran las palabras... con imágenes decimos todo :).

Deciros que con sucesivas consumiciones siguen poniendo tapa aunque la cantidad varía según el día. (Incluso hemos visto servir tapas de esas grandes con los cubatas...jajaja).

Esperemos que os guste nuestra recomendación de hoy y si quereis un consejo: Si vais dos no pidais más de dos raciones (aquí lo típico es el churrasco y los chipirones) y si vais de menú no intenteis comerlo todo ;).

Pd: ojo que la ración de pulpo es tamaño normal, sino sería la leche jajaja :), ¡¡Hasta la próxima zampones!!
10 Dec 02:16

CASTELOS E TORRES

by Xabier Moure
As Guerras Irmandiñas supuxeron a maior revolución europea, quizais de toda a Baixa Idade Media. No século XV, torres e castelos, alcumados como refuxios de malfeitores (nobres) e símbolo da opresión feudal, foron un obxectivo prioritario dos Irmandiños. Despois da derrota, os Reis Católicos, na súa cruzada de "doma e castración de Galicia", ordenaron o derrube de moitos que quedaban en pé, sobre todo os roqueiros  Despois destes sucesos, pedras de torres, castelos e casas-fortes foron reaproveitadas para a construción de pazos, vivendas, igrexas, peiraos, camiños...

Ademais das fortalezas en estado ruinoso e as que son vítimas de agresións e do abandono, tamén achego as desaparecidas (curiosamente, a Xunta de Galicia ten catalogadas como BIC moitas destas últimas, incluso algunhas das que se dubida da súa existencia).

Para máis información sobre os castelos e as torres de Galicia pódese ver o meu blogue O NOSO PATRIMONIO.




ABADÍN
Castelo de Castromaior (Romariz): Promontorio rochoso onde se observan algúns restos dunha fortaleza. Declarado BIC.
Castelo de Portela: Pertenceu ao bispado de Mondoñedo. Apenas quedan restos.
 

ABEGONDO
A Torre (Leiro): Citada por López Ferreiro, non se conservan restos.
Torre de Peito Bordel (Sarandóns): O edificio actual, habilitado como vivenda particular, data do século XVII. A construción máis antiga é unha arruinada torre do século XII.
Castelo de Beldaña: Catalogado como BIC pola Xunta de Galicia, mais trátase dunha segunda denominación do Castelo de Porcas que tamén figura declarado BIC. Só queda un foxo escavado na rocha.

AGOLADA
Castelo de Borraxeiros: Século XV. Para a construción do pazo do século XVII que vemos na actualidade utilizáronse as pedras do antigo castelo de Altamira derrubado polos Irmandiños.

ALFOZ
Torre do Castro de Ouro: Do século XV. O castelo foi construído sobre un primitivo castro. Na actualidade consérvase a Torre da Homenaxe, restos da parte dos muros con seteiras, foxos e unha capela posta baixo o padroado do Salvador. Cando a reconstrución da torre no século XX ampliouse a porta de entrada e engadíronselle novas xanelas que alteraron significativamente a vella construción. Ata o ano 1990 acolleu o Concello e o xulgado. Na actualidade funciona como punto de información turística e sala de exposicións. 
Torre de Vilaúde (San Pedro de Mor): Descoñécese a data de fundación, mais crese que foi derrubada polos Irmandiños. Non quedan restos.

ALLARIZ
Castelo da Vila: Orixen no século XI, á beira do río Arnoia. Destruído polos Irmandiños. Consérvanse restos da muralla na parte coñecida como o Socastelo.
Monte Castelo ou Cima de Vila (Urrós): Nun afloramento lindeiro co concello da Merca, moi alterado pola extracción de pedra.
 

 

AMES 
Monte de San Marcos (Castelo-Ames): Hai autores sitúan aquí un castelo medieval. 

AMOEIRO
Castelo de Formigueiro ou Coto do Castelo (Trasalba): Coñecido tamén como Búbal. Construído sobre un primitivo asentamento castrexo, só se conservan algúns restos esparexidos pola contorna. O primeiro documento que fala deste castelo data do século XI. Derrubado polos Irmandiños, foi construído posteriormente. Nunha rocha aparece unha gravura medieval dunha espada.

ANTAS DE ULLA
Castelo do Castro de Amarante: Hoxe en día reconvertido en pazo. No mes de febreiro de 2013, a choiva provocou o derrube de parte da muralla.
Torre Nova: Século XIII, vencellada ao castelo de Amarante. Torre de vixiancia da que non quedan restos. Declarada como BIC.
Torre Vella: Adicada á vixiancia, situábase no monte Farelo. Conta a lenda que estaba comunicada co castelo de Amarante por un túnel. Só quedan algunhas pedras. Declarada BIC.
Torre de Vilasante: Non existen vestixios nin arqueolóxicos, nin escritos, nin orais o que non impide qu estea declarada como BIC.
 

ARANGA
Castelo de Hermanzón (Ponte Aranga): Citado, entre outros, en documentos do mosteiro de San Pedro Mezonzo. Apenas quedan algúns restos esparexidos polo lugar. Escavado por J. M. Luengo no ano 1944.
Torre de Teodomiro (Monte do Gato-O Barreiro): Se existiu esta torre non quedan restos. Santiago Fernández comentoume que tamén hai indicios, ao menos, doutras dúas torres, dunha das cales se conservan un posibles perpiaños reutilizados na construción dunha vivenda.

ARZÚA
Castelo de Fruzo (Oíns): Transformado en pazo, sufriu varias reformas nas que perdeu gran parte da súa estrutura.

BALTAR
O Castelo (San Paio-Abades): Trátase dun outeiro rochoso cunha zona central achairada onde a tradición sitúa un castelo medieval. Non se observan restos.

BAÑOS DE MOLGAS
Outeiro da Torre (Ambía): Había unha edificación defensiva que foi destruída hai máis de cen anos para reaproveitar as súas pedras noutras construcións modernas.
A Torre (Lama Má): Torre medieval de control hoxe en día desaparecida. Asentaba nun pequeno outeiro.
 

BARALLA
Casa-torre de Traspena (Covas): Citada por Vázquez Seijas. Preguntados os veciños, só souberon dicirme que no lugar coñecido como A Croa había un castro.
Torre de Neira: Se existiu descoñécese onde puido estar ubicada xa que non quedan restos arqueolóxicos nin escritos da súa existencia. Malia o anterior, está catalogada como BIC pola Xunta de Galicia.
Torre de Piñeira: Abandonada, atópase en deficiente estado de conservación. Engadíronselle anexos de bloques de cemento.
Torre de San Miguel (San Miguel de Neira de Rei): A igrexa románica de San Miguel levantouse sobre un castro e unha torre medieval da que fican algúns restos da base.
Torre de Vilameixe: Datada no primeiro terzo do século XVI. Atópase en regular estado de conservación.
 

 

 

 

O BARCO DE VALDEORRAS
O Castro: Sábese que o castelo xa existía no século XII. Durante as obras de restauración da arruinada torre a mediados do ano 2012, saíu á luz un alxibe construído no século XIV e ao que se accedía por unha trapela da cuberta abovedada. Tamén afloraron restos do primitivo castro. 
 

BARREIROS
Cabarcos: En San Xulián de Cabarcos había unha torre que aparece citada no século XV.
Torre de Benquerencia: Pertenceu ao conde de Altamira. Derrubada polos Irmandiños. Non quedas restos.  

BECERREÁ
Casa-torre de Horta (Agüeira). As súas orixes remóntanse ao século XI. A primitiva fortaleza ardeu no ano 1895, quedan só a parte da casa que aínda se conserva. 
Castelo de Pena Agüeira: Ten a orixe no século XI. Destruído durante a Revolución Irmandiña. Non quedan restos. 
 

BEGONTE
Torre de Camarasa: Pertenceu a un antigo castelo dos condes de Amarante. Destruída polos Irmandiños. Vázquez Seijas di que se trata dunha das fortalezas máis antigas da provincia de Lugo xa que existía nos primeiros tempos da Reconquista. Declarada BIC. 
Torre de Saavedra: Do século XIV. Foi derrubada polos Irmandiños. Da antiga torre só se conservan algunhas pedras xunto o cemiterio e a ermida de Saavedra. 
Torre de Virís: Da antiga torre medieval só queda unha arruinada casa de labranza onde se poden ver dous escudos na fachada. 
 

 

BERGONDO
Mosteiro de Bergondo: Só se conserva parte da estrutura.

BETANZOS
Murallas da Vila: Arrodeaban o centro antigo. A finais do século XVI comezáronse a construír casas apegadas aos muros, costume que se xeralizou a partires do XVIII. A entrada principal, coñecida como Porta da Vila, foi derrubada a comezos do século XX para construír a estrada. Moitos veciños derrubaron parte da muralla para ampliar as súas vivendas. 
 

OS BLANCOS
Castelo da Raíña Loba (Covas): Restos dun castelo roqueiro datado entre os séculos XIII e XIV. Nunha rocha hai gravado un taboleiro de xogos de "alquerque de nove". As súas pedras foron reaproveitadas na construción das casas de Covas. Ver, neste mesmo blogue, en Apéndices, O Castelo da Raíña Loba.
O Castelo Vello (Covas): Un veciño natural de Covas, que na actualidade vive en Xinzo de Limia, contoume que neste monte rochoso houbo un castelo onde aínda se podían ver restos dos muros que, como no caso do castelo da Raíña Loba, as súas pedras foron reaproveitadas nas vivendas da aldea.
Castelo do Outeiro da Fraga (Covas): Situado no derradeiro outeiro rochoso ao sur do castelo da Raíña Loba. Na actualidade só se ven os alicerces dunha torre medieval.
O Cemiterio (Covas): Pódense ver os alicerces dunha construción de planta rectangular que puído corresponder a unha torre medieval relacionada co castelo da Raíña Loba.
 

 


BOBORÁS
Castelo do Castro Cavadoso (Moldes): Destruído polos Irmandiños. Aínda se poden ver as ruínas das murallas e doutras edificacións. 
Pico da Moura (Xendive): Na documentación medieval figura como Torres de Meixome. Aprécianse restos de muros circulares de xisto e foxo. Sufriu escavacións furtivas no centro da torre o que provocou un apreciable rebaixe.
Torre de Meixome (Xendive): Destruída cando a construción da estrada N-541. Non quedan restos.
A Torre (Penedo-Xuvencos): Desaparecida. No rexistro documental aparece como destruída polos Irmandiños. 

BOIMORTO
Torre de Andavao: Non se trata de ningunha torre, senón dun pazo. Se existiu unha torre non quedas restos.  

BOIRO
Castelo de Vitres: Na actualidade só permanecen as pegadas deixadas polos perpiaños da cimentación.

A BOLA
Castellum Berreti (Berredo): Construído sobre un castro. Os primeiros documentos datan do ano 999. Estaba situado o cume dun pico rochoso. Obsérvanse restos de cachotaría de granito espallados polo lugar e rebaixes artificiais na rocha. 
 

BOQUEIXÓN
Castelo do Pico Sacro: Destruído polos Irmandiños no século XV. Logo foi mandado reedificar polo arcebispo Alonso de Fonseca. No século XIX as súas pedras foron reutilizadas para outros fins. Na actualidade só se distinguen os restos da planta e do alxibe.
Torre de Lestedo: Parecer ser que se atopaba nalgún punto da contorna do Pico Sacro; dise que as súas pedras foron reutilizadas noutras construcións. Aínda que inexistente e que nin sequera se sabe con exactitude onde se ubicaba, figura declarada como BIC pola Xunta de Galicia. 
 

BÓVEDA
Casa-torre de Eimer (San Fiz de Rubián): Posuía unha torre, hoxe en día desaparecida. 

BRIÓN
O Castelo: En O Rubial, parroquia de Bastavales. Promontorio rochoso con restos esparexidos polo lugar.
Torres de Altamira: O antigo castelo foi destruído polos Irmandiños no ano 1471 e que trala derrota tiveron que reconstruír. Co decorrer do tempo foise ampliando con varias torres e un pazo. Hoxe en día só quedan as ruínas de dúas torres e o basamento do edificio. As pedras foron utilizadas noutras construcións, entre outras a igrexa de Santa Minia de Brión. 
 

BURELA
Casa-torre de Burela: Estivo situada no Cabo de Burela. Foi derrubada a finais do século XIX ou principios do XX.  

CABANA DE BERGANTIÑOS
Torre de Corcoesto: Non se conservan restos.
Torre da Penela (Silvarredonda): Do castelo do século XV só se conserva unha das tres torres que tiña. Na actualidade a parte baixa utilízase como alpendre, e a do medio como graneiro e pombal.

CALDAS DE REIS
Torre de Caldas ou de Dona Urraca: Segundo recolle o cardenal Jerónimo del Hoyo no ano 1607, a torre fora mercada pola mitra compostelá ao rei. Xa existía, ao menos, dende o 1214. Coa desamortización de Mendizábal, a torre queda abandonada. No ano 1879 solicítase ao arcebispo compostelán a súa demolición para aproveitar as pedras na construción da nova igrexa. Foi derruída definitivamente no ano 1891. 
Torre de Marán: Isaac González Iglesias informoume dunha torre que existiu no lugar de Marán, pertencente á parroquia de Arcos da Condesa. O nome é probable que veña da condesa Munia ou Munina Froilaz, irmá de Pedro Froilaz, conde de Traba, que residía na casa ou palacio da familia, en Marán. Na casa da finca onde se levantaba a torre consérvase un escudo; a cruz que obstenta, como indica Isaac, semella templaria. Na entrada da finca tamén hai un capitel.
 

 

CALVOS DE RANDÍN
Castelo da Picoña: Situado na raia con Portugal, defendía o Couto Mixto. Derruído polas tropas casteláns no ano 1650. Conserva os alicerces e un alxibe escavado na rocha.

CAMARIÑAS
Castelo do Soberano: Na Punta do Castelo, coñecido tamén como Batería do Soberano. A súa construción comezou durante o reinado de Filipe V e rematou na época de Carlos III. Nos anos corenta do pasado século as súas pedras serviron para construír o porto actual. 
 

CAMBADOS
Torre de San Sadurniño: Do século X. Construída no illote da Figueira. Destruída polos Irmandiños e logo recontruída. Foi abandonada definitivamente no século XVIII. Totalmente arruinada, apenas quedan en pé parte de dous muros. Declarada BIC.
 

CAMBRE
Torre de Andeiro: Só quedan algunhas ruínas. Antigo pazo. 

CANGAS
Castelo de Carbo ou Daravelo: Formado por un grupo de casas protexidas por unha muralla. Pertenceu á mitra compostelá dende o ano 1184. Derrubado polos Irmandiños no século XV. Na actualidade sobrevive pouco máis ca o nome, agás algunha ruína perceptible. 

CARBALLEDO
Casa-torre de Cartelos: Sufriu varias reformas, nunha das cales perdeu o corpo da torre. 
Castelo de Milleirós: Vázquez Seijas (1967) conta que cando a visitou só quedaban ruínas.
Temes: Dise que onde se levanta a igrexa houbo un antigo castelo erixido sobre un castro. 
Torre de Buciños (A Torre-Buciños): Sábese que no ano 1905 xa estaba totalmente arruinada. 
Torre de Grixoa (Chouzán): Formaba parte dunha casa defensiva. Consérvanse algúns restos. Declarada BIC.
Torre de San Román (Campos): Crese que foi destruída polos Irmandiños. Non quedan restos. Declarada como BIC. 
 

O CARBALLIÑO
Castelo de Orcellón: Nada se sabe sobre a fundación deste castelo nin da situación exacta. Se o sitúo no Carballiño é por unha ambigua referencia da Historia Compostelana. Sábese que pertenceu a Dona Urraca e que no ano 1121 a raíña retivo nel ao arcebispo Xelmírez. Derrubado polos Irmandiños no ano 1467. 
Torre de Cabanelas: Desmontada arredor do ano 2010 para vender a pedra. (Información e foto achegada pola arqueóloga Nieves Amado Rolán).
 

CARNOTA
Castelo do Pedrullo: No Monte Pindo. No século XII era coñecido como de Sant Jiugium. Hai quen remonta a orixe aos tempos da lendaria raíña Lupa. Ao parecer pertencía a Rodrigo Pérez de Traba que, segundo a tradición, converteu a fortaleza nun niño de malfeitores. Excomungado por Xelmírez, o Traba solicitou o perdón do arcebispo compostelán doándolle a Torre de Hércules ao Apóstolo Santiago. O decreto de excomuñón foi gravado en pedra, unha polémica inscrición que se atopa no monte Penafiel (outros cren que a inscrición foi gravada para cristianizar un lugar adicado ao culto pagán); a principios do mes de setembro de 2011 descubriuse que a inscrición fora pintada de vermello.
Castelo de Penafiel: Castelo roqueiro situado sobre a fervenza do Ézaro. Derrubado polos Irmandiños.

CARTELLE
Fortaleza de Sande: Dos séculos XII-XIV. Só se conserva unha arruinada torre. 
 

CASTRELO DE MIÑO
O Castrelo (Padreiro-Castrelo): Non se conservan restos dunha torre medieval que se ergueu sobre un primitivo asentamento castrexo. No lugar construíuse a igrexa de Santa María de orixe románica. 
 

CASTRO DE REI
Casa-torre de Balmonte: Do século XVI. A parte da torre foi derrubada a principios do século XX.   
Casa-torre de Vingolea (Ramil): Ao longo do tempo o pazo sufriu varias modificacións, adaptándoo ás necesidades dunha casa de labranza. Desapareceu a torre e as pedras labradas con inscricións latinas que ao parecer foron utilizadas como ornamento das tumbas do cemiterio; só unha cruz de malta aparece na parte superior da porta que dá acceso á corte do gando.
Castelo de Castro de Rei: Edificado sobre un primitivo asentamento castrexo. Sábese que a torre tiña unha altura de catorce metros. Foi derruído totalmente no ano 1941. 
Torre do Castrillón (Ribeiras de Lea): Disque que estaba situada nun outeiro coñecido como Castrillón da Farola. Se existiu, non se coñecen restos. 
Torre de Seivane (A Torre-Castro de Ribeiras de Lea): Formaba parte do pazo de Seivane, documentado no ano 1552. Só se conserva un escudo do século XVI nunha vivenda situada no lugar. Declarada BIC. No catálogo da Xunta figura como Leivane. 
 

 

CASTROVERDE
Casa-torre de Soutomerille: Moi mutilada, consérvanse algúns restos das primitivas dependenzas.
Casa-Torre de Arriba (Soutomerille): Apenas quedan restos o que non impide que estean declaradas como BIC.
Casa-Torre de Abaixo (Soutomerille): Abandonada e en ruínas. Declarada BIC. Atópase xunto a tamén abanona igrexa de orixe prerrománica de Soutomerille.
Castelo de Castroverde: Dos séculos XIII-XV. Queda en pé a Torre da Homenaxe e algúns restos das antigas murallas.
Torre de Sobreda (Barredo): Nun afloramento granítico, consérvanse restos da desaparecida torre baixomedieval cuxas pedras foron reaproveitadas noutras construcións do pobo.
A Torre (Pena): Falan dela documentos do ano 1453, mais ignórase onde estaría ubicada con exactitude.
 

 

 

CATOIRA
Torres do Oeste (Oeste): Séculos IX-XI. O Castellum Honesti foi construído por mandato do rei galego Afonso III na desembocadura do río Ulla. Na actualidade consérvanse dúas torres das sete que tivo. Abandonadas longo tempo, no ano 1970 iniciáronse as obras de restauración.

CELANOVA
Fortaleza de Milmanda (Alcázar de Milmanda): Ao parecer foi construída sobre un asentamento de época romana. No século X pertencía ao mosteiro de Celanova. Destruída polos Irmandiños que logo foron obrigados a erguela de novo. No século XVIII, xa en plena decadencia, construíuse no lugar a igrexa de Santa María de Milmanda, utilizando de campanario unha das torres do castelo. 
 

CENLLE
Castelo da Pena ou Coto dos Mouros (A Pena-Cenlle): Sobre un primitivo castro, desapareceu no século XVIII. Aínda se pode ver un alxibe escavado na rocha.
Castelo Alto (Pereiro-Cenlle): Nun promontorio rochoso. Vense restos de muros.
Castelo do Campo (Esposende): Nun promontorio granítico. Vense restos de muros asentados mediante rebaixes sobre as rochas.
Castelo de Roucos (Pena): Vense muros de cachote de grande espesor. Foi lugar de extracción de pedra que alterou de forma irreversible o xacemento.

CERCEDA
Castelo das Encrobas: Está documentado que no ano 1282 pertencía á mitra compostelá. Destruído polos Irmandiños.
Torre de Boedo (O Boedo-Queixas): Formaba parte dun pazo que sufriu unha gran transformación. Aínda que hoxe en día inexistente, a Xunta de Galicia tenna como BIC.

CERVANTES
Castelo de Doiras: Do século XV. Revendido en varias ocasións, na actualidade atópase en mal estado de conservación e abandonado.
Castelo de Frades: É o nome dunha aldea do concello. Non existen restos nin arqueolóxicos nin documenais sobre a súa existencia. Declarado BIC. 
Torre de Dumia: Consérvanse os restos da arruinada casa torre onde se poden ver dúas pedras armeiras.
 

 

 

CERVO
Castelo de Fontao: Ao parecer estaba situado preto da desembocadura do río Xunco e pertenceu ao mariscal Pardo de Cela. Non se coñecen restos. 
Castelo mariño de San Cibrán: Citado por Vázquez Seijas. Sobre os seus restos levantouse unha factoría de salgado de peixe. 
 

CHANTADA
Castelo de Muradelle (Paderne-Muradelle): Di o Madoz que nunha altura da parroquia había un castelo chamado Castro de Paderne. Vázquez Seijas escribe que foi derrubado polos Irmandiños. Non quedan restos. 
Torre de Arcos: Formou parte dun castelo construído nos séculos XIII ou XIV. Destruído polos Irmandiños no ano 1467. A torre, construída en cadeirado de granito, tentaron derruíla con dinamita para emplear os seus materiais noutras construcións. Na actualidade atópase en ruínas. Declarada BIC.
Torre de Candaz (Pedrafita): Edificada sobre un primitivo asentamento castrexo. Foi destruída polos normandos cando era propiedade dos condes de Traba.
Torre de Pacio (Líncora-Camporramiro): No ano 1905 aínda quedaban algunhas pedras en pé que foron reutilizadas na construción das casas. Declartada BIC.
Torre de Vilar de Eiriz: Non quedan restos. Declarada BIC.
Torre de Vilaúxe: Levantábase nun outeiro rochoso. Non quedan restos. Pervive na toponimia. Declarada BIC.

O CORGO
A Torre (Anseán): Houbo unha torre que foi derrubada polos Irmandiños. Segundo un documento do ano 1602 acusaron a un tal Bastián López de tirar a torre e levar a pedra, atopando ademais un tesouro que o fixo moi rico. 
Torre de Cerceda: Mandada edificar no ano 1578. Cando Vázquez Seijas escribiu a súa obra Fortalezas de Lugo y su provincia, di que se conservaba a torre adicada a casa de labranza e tiña un escudo cunha inscrición. Cando a visitamos o día 13 de xuño de 2015, da torre só queda a porta, e a pedra armeira desapareceu.
 

COIRÓS
Castelo da Mota (Oís): En ruínas, só se conservan restos dos muros.
Torre da Espenuca: Sobre o primitivo castro da Espenuca construíuse unha torre medieval xa documentada no ano 868. Non quedan restos.

A CORUÑA 
Castelo de Eirís: No mes de xullo de 2015, arqueólogos da empresa Argos que este non era o forte de Valparaíso, tal como se pensaba ata entón. O castelo de Eirís é do século XVI, na súa fachada locían unhas pedras armeiras cuxo paradoiro se descoñece; tamén tiña un arco de medio punto mediante o que se accedía á casa, hoxe desmontado. Ao longo do tempo, o edificio sufriu moitas modificacións para acabar converténdose en casa de labranza, abandonada nos anos sesenta do pasado século. Ao seren confundido coa fortaleza de Valparaíso foi declarada BIC. Malia iso, esta casa foi escenario de dous importantes acontecementos na historia da Coruña: O cerco realizado polos ingleses de Drake no ano 1589, e o combate entre as tropas napoleónicas, galegas e británicas na famosa Batalla de Elviña. Posuía unha ampla vista da baía coruñesa. No mes de agosto de 2015, a asociación de veciños de Eirís denunciou in situ a pintada que un grupo de persoas estaban a facer nun dos muros. O presidente da asociación chamou á policía local no mesmo momento en que se estaba a realizar a pintada, pero a policía ignorou o aviso. O Concello recoñeceu a existencia da chamada e informou de que se vai abrir un expediente interno para aclarar os feitos. Segundo os arqueólogos a eliminación do grafiti é case imposible pola gran cantidade de pintura utilizada. 
Castelo de San Amaro: Non quedan restos, no seu lugar levantouse o Club del Mar. Crese que foi destruído entre os séculos XIII e XIV. Está documentado que a mediados do século XVII autorizáronse reformas. A principios do século XX xa estaba totalmente arruinado. Durante a Guerra Civil os fascistas utilizaron as ruínas como lugar de execución. 
Castelo de Valparaíso (Eirís): No mes de xullo de 2015, arqueólogos da empresa Argos demostraron que ata o presente tíñase confundido esta fortaleza co castelo de Eirís. Do de Valparaíso pouco se sabe, crendo que podería ubicarse na zona coñecida como O Montiño. 
Fortaleza de San Diego: Aínda que declarado Monumento Nacional no ano 1949, foi derrubado no ano 1965 para construír un peirao.
10 Dec 02:13

CASTROS

by Xabier Moure
Traballos agrícolas e forestais, apertura de pistas e estradas, cortalumes, antenas de televisión, telefonía e torretas eléctricas, igrexas e capelas, canteiras, urbanizacións... forman parte inseparable de boa parte dos castros galegos.

Máis información sobre os castros de Galicia no meu blogue O NOSO PATRIMONIO.

   


ABADÍN
Castelo de Portela (Fanoi): Sobre o castro construíuse un castelo, desaparecido, que pertenceu ao bispo de Mondoñedo.
Castromaior: Expoliado nos anos setenta do pasado século por un mestre de Vilalba. Sobre o castro ergueuse un castelo medieval do que apenas fican restos.
Castro de Tarraxís (Moncelos): A igrexa do século XVI asenta sobre un primitivo castro. Ademais está alterado por outras infraestruturas e polos terreos adicados a cultivo.
 

 

ABEGONDO
Castro de Bordelle: Moi alterado polo que non é posible facer unha reconstrución da súa morfoloxía. Foi atravesado por unha pista da concentración parcelaria. 

AGOLADA
Castro de Marcelín (Merlín): No ano 2006, a Dirección Xeral do Patrimonio abriu un expediente sancionador polas obras de explanación e movemento de terras executadas na contorna do castro, ademais dunha posible apropiación de terreos da Xunta de Galicia. No mesmo ano abríuselle un expediente sancionador á empresa Enerfín por instalar un anemómetro sen autorización.

ALFOZ
Castro de Ouro: Ocupaba o lugar onde se levantou o castelo no século XV. 

ALLARIZ
O Castelo: Aquí sitúase o nacemento de Allariz cunha orixe nun posible castro. No cumio ergueuse un castelo medieval no século XII.
Forno de Armea: Agochado nunha cripta baixo unha igrexa románica inacabada. Tanto o forno con "pedra formosa" como as lápidas sepulcrais atópanse en estado de abandono, sen protección de ningún tipo.
Castro de San Paio (San Martiño de Pazó): Sobre o castro construíuse unha capela adicada a San Paio. 
 

 

AMES
Castro de Curuxeiras: Mal estado de conservación.
Castro de Piñor (Agrón): Destruído en parte polos labores agrícolas e algunhas construcións.
Castro de Ventosa: Moi alterado, afectado por muros divisorios de herdades e por camiños.

AMOEIRO
Coto do Castro (Trasalba): Desaparecido pola explotación dunha canteira.
Castro Monte da Eirexa (Cornoces): A cima foi totalmente explanada. Sobre o castro contruíuse a igrexa, o cemiterio e a reitoral.

ANTAS DE ULLA
Castro de Amarante: O castelo e o pazo do Castro de Amarante construíronse sobre un primitivo castro.
Castro dos Carreiros (Dorra): Afectado polas obras da estrada entre Antas e Monterroso e pola construción dunha casa.
 

 

ARANGA
Castro das Cotorras (O Painzal): As pedras das estruturas do castro foron reaproveitadas para distintos usos.
Flores: Entre os concellos de Aranga e Coirós. Sobre o castro construíuse unha capela, hoxe en día en ruínas, posta baixo o padroado de San Xurxo e logo de San Roque.

ARES
Agro do Castro (Ares): Por mor da intervención humana, apenas se distinguen as súas defensas.
Castro de Ares: Sobre o asentamento construíronse uns depósitos de auga, ergueuse unha antena de telefonía e unha urbanización.
Castro de Santa Mariña: Nun pequeno altorelo onde aínda se poden ver os restos dunha batería militar.

A ARNOIA
Castro Coto da Cidá (Carnós-A Arnoia): Na parte superior instalaron un repetidor de TV; tamén está afectado por camiños e terras de cultivo.

ARTEIXO
Castro de Canzobre (Morás): Alterado polos labores agrícolas e varias edificacións modernas.
Castro do Cociñadoiro (Suevos): No ano 2004, arqueólogos, ecoloxistas e veciños denunciaron que as obras do porto exterior da Coruña, en Punta Langosteira, ían levar por diante o castro, cuxa importancia xa fora recoñecida pola Declaración de Impacto Ambiental, no ano 2001, do Ministerio de Medio Ambiente. O castro databa do século IX a.C.
Castro de Figueiroa (A Pedreira): Moi alterado polos traballos agrícolas e forestais, apenas quedan restos das súas estruturas.
Castro de Laxobre: alterado polos labores forestais.
Castro de Mirón (Larín): Moi alterado por edificacións modernas cuxas construcións provocaron que os movementos de terras destruíran gran parte do sistema defensivo.
Castro de Penouqueira: Alterado por camiños e estradas. Apenas se conservan pegadas das súas estruturas.
Castro do Puntido (Suevos): As obras do porto afectáronno gravemente.
Castro de Santa Icía (Morás): Moi deformado.
Castro de Santa Locaia (Loureda): Na croa instalaron unha antena.  

ARZÚA
Castro do Cornado (Branzá): Alterado por muros, valados e camiños de acceso.
Castro de Curbín (Santa María de Arzúa): Utilizado como área recreativa está a sufrir constantes agresións, incluso por motos para practicar trial.
Castro de Filgueira (Santa María de Arzúa): Alterado pola eliminación da cuberta vexetal e as nivelacións do terreo para unha plantación de eucaliptos.
Castro de San Martiño (Calvos de Sobrecamiño): A croa e a parte exterior do parapeito foron alterados pola ampliación dun camiño.
 

AVIÓN
Coto do Castro (Avión): Afectado por camiños e outras infraestruturas. 

BAIONA
Castro de Belesar: Moi alterado pola construción de vivendas.
Castro Carabela (Baíña): Moi alterado.
Castro de Santa Marta: Xunto a praia de Santa Marta. Moi alterado por distintas obras. Sobre el érguese a capela de orixe medieval posta baixo o padroado de Santa Marta. 
 

BALEIRA
Castro de Cubilledo: Non se conservan restos xa que a aldea ergueuse sobre o primitivo asentamento castrexo.

A BAÑA
Castro de San Vicente (A Baña): Sobre o castro construíuse o cemiterio. 

BAÑOS DE MOLGAS
A Acea (Ambía): Segundo me achegou José Antonio Gavilanes semella que as pedras do castro foron reaproveitadas nos camiños próximos. 

BARALLA
Castro de Berselos: As defensas da parte norte foron parcialmente destruídas ao construír unha rampa de acceso.
Casa do Castro (Pacios): Alterado por unha vivenda e anexos, tamén foi utilizado como lugar de cultivo.
Castrolanzán (Penarrubia): A estrada ao Alto do Restelo cortou parte da muralla. No camiño para acceder ao castro cortou parte das defensas.
Castro de Lexo: Non se conservan restos, máis informáronme que se situaba no lugar coñecido como O Chao do Castelo.
Os Castros (Vilameixe-Vale): O interior está dividido en varias leiras adicadas ao cultivo, e semicircundado por dous camiños que o alteraron considerablemente.
Castro da Condomiña (San Martín de Neira de Rei): O foxo que precede ao parapeito está afectado por unha gabia que vai a un depósito de auga.
Castro Cortiña da Igrexa (Piñeira): Sobre o castro erguéronse a igrexa parroquial e o cemiterio, ademais de atoparse moi alterado por uns camiños e os labores agrícolas.
Castro das Croas (Constantín): Un valado cortou a muralla do castro.
Castro das Croas (Lamas): Un valado cruz a muralla, un foxo e un parapeito. Nos anos setenta do pasado século efectuáronse escavacións furtivas.
Castro da Igrexa (Lebruxo): A igrexa parroquial ergueuse sobre o castro.
Castro de Pedrafita (Pedrafita de Camporredondo): Debido á actuación humana en época moderna perdeu o parapeito polo oeste. Ata non hai moitos anos, o interior adicábase a sementar o pan.
Castro de Pol: Alterado por un camiño.
Castro de Pousada (Pousada): A igrexa e o cemiterio edificáronse sobre o castro. Moi afectado tamén polos labores agrícolas.
Castro de San Miguel (San Miguel de Neira de Rei): Sobre o castro levantouse un posible castelo e a igrexa románica, así como o cemiterio, a casa reitoral e outras construcións.
Castro de Santa Marta (Vilartelín): Afectado por explotacións agrícolas, un camiño de carro que o circunda e unha fábrica adicada á preparación de lousa.
Castro de Sixirei: Na cara oeste do castro abriuse unha canteira.
Castro de Sobrado (Sobrado do Picato): Alterado por pistas e camiños, labores agrícolas, muros e casas.
Castro de Vale: Practicamente desaparecido. Sobre el levantouse a igrexa, o cemiterio e outras construcións. Atravésanno dous camiños, ademais de estar moi afectado polos labores agrícolas.





BARBADÁS
Os Castros (nos montes da Vaqueriza): Afectado por unha canteira e escavacións furtivas.

O BARCO DE VALDEORRAS
O Castro: Sobre o primitivo asentamento castrexo ergueuse un castelo e outras edificacións en época moderna. 
 

BARREIROS
Castro de San Caetano (Celeiro de Mariñaos): Como consecuencia da tala e repoboación, houbo remocións de terra con maquinaria pesada que abriu furados nun sector do parapeito, feito que foi denunciado por MariñaPatrimonio. 
 

BARRO
Castro de Agudelo (Os Casás-Agudelo): Afectado por un camiño. 
Castro da Chan do Monte Güimil (Agudelo): Sobre o castro edificouse a igrexa e unha área recreativa. Foi escavado por Roberto Aboal. Segundo información de Novas de Barro do mes de abril de 2015, no último pleno o que daquelas era alcalde dixo sobre o castro: "Alí non hai nada de interese. Cando os da Universidade fixeron uns buratos só apareceron unhas pedras sen importancia e volveron tapar os buratos, por iso non lle pagamos". Unha mintira tal como demostra  o informe técnico da USC do ano 2008 onde se resalta o altísimo valor do xácigo, tanto polo seu tamaño como pola importancia histórica e estratéxica. Dende o castro observábase unha ampla visibililade da entrada da Ría de Arousa e un tramo da desembocadura do río Ulla. A presenza de materiais cerámicos de importación parecen indicar que o castro se atopaba nun circuíto comercial amplo. O seu gran tamaño, entre 5 e 6 hectáreas, fai pensar que tivese unha función como lugar central a partires do cal poderían distribuírse de maneira equidistante unha serie de castros máis pequenos. O poboado xurdiría arredor do século I a.C., non desbotándose que tivera ocupacións anteriores. Espero que a nova alcaldesa, xurdida das eleccións do mes de maio, poña en valor o castro, cando así cumprimento ao expresado pola súa organización políticia, o BNG, que se comprometeu a estudalo, protexelo e divulgalo.  
Castro Monte Redondo (Portela): Alterado pola plantación de eucaliptos.
 

BEADE
Castro da Mourisca (Beade): Alterado por roturacións e construcións.

BECERREÁ
Castro de Becerreá: Destruído por unha canteira.
Os Castros (Vilar de Ousón-Cruzul): Alterado por numerosos muros que dividen distintas herdades e pola actividade agricola e forestal.
Castro de Saa (Cadoalla): Destruído por unha canteira.
Castro da Torre (Cereixa): Destruído por unha canteira.



BEGONTE
O Castro (O Castro): Unha igrexa ergueuse sobre o antigo asentamento castrexo. 
Castro da Eirexe (Santalla de Pena): A igrexa parroquial e o cemiterio construíronse sobre o castro.
Castro do Trobo: O día 6 de febreiro de 2014, a Asociación Cultura do País denunciou ante o Seprona os danos recentes sufridos polo castro.  
 

 

BERGONDO
Castro Monte da Fame (Guísamo): Desfigurado pola construción dunha fábrica.

BETANZOS
Castro de Untia: A vila de Betanzos asenta sobre o castro. O trazado das sucesivas edificacións ao longo do tempo desenvólvense respeitando a estrutura ovalada e o escalonamento imposta pola forma do terreo.

BOBORÁS
Castro Meimón (Vilachá-Feás): Un dos muros foi cortado por dúas gabias duns dous metros de ancho.
Castro de Moldes: Na súa croa edificouse a igrexa románica e o cemiterio.

BOIMORTO
Castro de Algaria (Dormeá): Destruído parcialmente no ano 1985 pola construción dunhas vivendas.
O Castro (Boimorto): Destruído totalmente polo crecemento urbano do núcleo municipal.
Os Castros (Sendelle): Destruído totalmente no ano 1985 polo acondicionamento agrícola dunha finca.
Castro de Franzomil (Sendelle): O sistema defensivo foi arrasado no ano 1995 pola maquinaria utilizada para unha repoboación con eucaliptos.
Castro do Marco (Sendelle): Destruído pola concentración parcelaria.
Castro de Mercurín: O sistema defensivo foi arrasado cando a concentración parcelaria dos anos oitenta.
Castro do Pedral (Boimorto): No interior do recinto hai unha canteira.

BOIRO
Castro do Achadizo (Boiro): Desfigurado polas casas modernas que invaden gran parte do xacemento.
Castro da Moureira (Cures): Unha pista, feita por un madeirista, arrasou parte do perímetro do castro.

A BOLA
Castro do Forriolo (San Martiño de Berredo): Moi arrasado.

BÓVEDA
Castro da Roda (Rubián): O interior está adicado a prado que se roturou e afectou ás estruturas. Un camiño, na actualidade cuberto pola matogueira, circunda case todo o perímetro da croa, aproveitando en ocasións o treito do foxo. Algúns accesos que presentan foron causados por maquinaria adicada ás tarefas agrícolas. Unha pequena canteira localízase na periferia norte do xacemento.
Castro de Freituxe: Segundo referencias orais, tivo un muro que se derrubou. Varios camiños circundan o recinto chegando a cortalo polo leste.
Castro de Piño (Piño): Un camiño arrodea o recinto. Sobre a croa levantouse unha capela, hoxe en día en ruínas. Afectado tamén polos labores agrícolas.
Castro de Sucastro (Ver): Cortado por unha estrada e tamén afectado pola igrexa parroquial e o cemiterio.
Castro de Ramos (Freituxe): Circundado por varios camiños que cortaron o parapeito. Segundo os veciños estaba defendido cunha muralla de pedra que foi derrubada.


BRIÓN
Castro de Altamira (Brión): Sobre o castro erixiuse unha fortaleza medieval.
Castro Casal de Poño (Luaña): Foi utilizado como canteira.
Castro Lupario (Bastavales): No mes de xuño de 2006, a Fundación Propatrimonio Rois denunciou a selvaxe agresión realizada sobre o xacemento, feito que, ao parecer, descoñecían a Dirección Xeral do Patrimonio e a Delegación da Consellería de Cultura na Coruña. Curiosamente, quen meteu a maquinaria no lugar para facer un desbroce e un cortalumes foi (ver para crer) a Dirección Xeral de Montes.
Castro de Pousada (Viceso): Moitas das súas pedras foron reutilizadas na construción de vivendas.
Castro de Tembra (Boullón): En mal estado de conservación.
 

BURELA
Castelo: Moi alterado por vivendas e hortas, a única evidencia da súa existencia está na toponimia e no esporón sobre o que se ergueu.
Chan do Castro: Aprécianse restos do terraplén que o circundaba. Sobre a croa construíronse vivendas polo que está moi alterado.

CABANA DE BERGANTIÑOS
Castro de Anido (Nantón): Practicamente desaparecido. Achandado por unha escavadora. Sobre el érguese unha vivenda.
Castro de Folgoso (Riobó): Sobre a croa construíuse unha capela posta baixo o padroado do San Brais.
Castro de San Fins (Cesullas): Sobre o castro edificouse unha capela. Tamén está moi achandado polos labores agrícolas.

CAMARIÑAS
Castro da Croa (Camariñas): Moi alterado por dous camiños que o atravesan e os labores agrícolas.

CAMBRE
Castro de Cambre: Un centro de ensino invade o recinto do castro.
Castromaior: Alterado pola construción dun colexio e dunha estrada.
Castro do Pombo (Pravio): Afectado parcialmente por unha casa. 
 

CAMPO LAMEIRO
Castro de Penalba: Sobre o castro ergueuse unha ermida. Parte do sistema defensivo foi destruído pola construción do camiño de acceso. Aos pés hai unha área recreativa.
 

CANGAS
Facho de Donón: No mes de agosto de 2014, o arqueólogo José Suárez denunciou a agresión ao santuario situado nun dos cantís da Cosa da Vela. Os visitantes crean tores amontoando pedras, algunhas procedentes das antigas construcións, lamentable "moda" que pode afectar gravemente ao xacemento. No mes de xullo de 2015, historiadores e visitantes denunciaron publicamente o estado de abando en que se atopa o castro.
 

CARBALLEDO
Castro da Igrexa (Veascós): Moi alterado pola igrexa, o cemiterio, unha pista asfaltada e os labores agrícolas.
Castro de Quintá (Pradeda): Alterado pola maquinaria agrícola.
Castro da Roda (San Romao da Retorta): Alterado pola actividade agrícola.
Castro de Santa Mariña (Santa Mariña de Castro): Alterado por un camiño de acceso, labores agrícolas e dúas construcións que se ergueron no interior do recinto.
Castro de Temes: Segundo a tradición, a igrexa de Santa María asenta sobre un primitivo poboado castrexo e sobre unha torre medieval. O que si é seguro é que no lugar houbo un importante complexo tardorromano tal como nolo amosan os materias atopados no templo.
Castro da Touza (Oleiros): Alterado pola construción de adegas na ladeira do castro.
Castro do Trasar de Sabugueiro (Buciños): Alterado pola extración de pedra para construír as casas do lugar. Cóntase que os canteiros atoparon unha pía de pedra chea de moedas de ouro.

 

 

O CARBALLIÑO
Coto do Mosteiro (Lobás): A pesares de seren un dos castros máis espectaculares da provincia de Ourense (proposto como BIC), atópase totalmente abandonado e o seu estado de conservación é lamentable, as árbores e a matogueira inzan todo o xacemento. 
 

 

CARBALLO
Os Castriños de Outón (Rus): Case desaparecido pola construción dunha casa nos anos setenta do pasado século XX. 
Castro de Carballo: No cume construíronse dous depósitos de auga. 
Castro da Condesa (Oza): Alterado pola extración de pedra.
Castro de Ouxas (Entrecruces): No ano 2006, os veciños da parroquia denunciaron publicamente a utilización do castro como circuíto de motos. 
Castro de Queixeiro (Bértoa): En perigo de desaparición. Totalmente arrasado por campos de cultivo. 
Castro de Queo (Bértoa): Totalmente arrasado pola construción dunha casa e leiras de cultivo. 
Castro de Santa Eirena (Lema): Alterado polas casas da aldea e un camiño. No cume construíuse a capela da Santa Eirena. 
Castro de Vilachán (Entrecruces): Case desaparecido polas actividades agrícolas, forestais e construcións varias.
 

CARIÑO
Castro da Moura (A Pedra): Castro costeiro. Moi alterado pola nivelación do terreo e por unha pista que afectou ao sistema defensivo.
Punta do Castro (Cariño): Arrasado cando a ampliación do peirao. 
 

CARNOTA
Castro de Lira: As construcións modernas desfiguraron o castro.

CARTELLE
Monte do Castro (Sande): Sobre o castro construíuse a torre medieval. 
 

CASTRELO DE MIÑO
Castrelo (Padreiro-Castrelo): Sobre o castro ergueuse a igrexa parroquial de Santa María.
Castro de Outeiro (Castrelo): Nun pequeno saínte do encoro de Castrelo. Moi alterado pola proximidade ás instalacións da central eléctrica. 
 

CASTRELO DO VAL
Castro de Cabanca (Casteliños-Castelo do Val): Sobre o castro erixiuse unha ermida posta baixo a advocación de San Martiño. Foi dividido en dous cando a construción da estrada a Laza. 
Castro de Pena Boeira (Gondulfes): Un cortalumes danou seriamente o castro. 

CASTRO CALDELAS
Castro do Burgo: Sobre o castro construíuse un cemiterio.
Castro Caldelas: Posible asentamento castrexo onde co tempo se levantou a vila.
Castro Outeiro da Torre (Camba): Moi modificado polo cemiterio.

CASTROVERDE
Castro da Airexe (Páramo): Sobre a croa levantouse a igrexa, o cemiterio e a casa reitoral.
O Castro (Soutomerille): Non debemos confundilo co máis coñecido Castro de Soutomerille. Trátase dun pequeno castro arrodeado por un parapeito que resultou afectado por unha areeira.
Castro de Goi: Sobre o castro éguese a igrexa e o cemiterio. Tamén están á vista tres sártegos antropomorfos.
Castro de Masoucos: A croa adicouse a cultivo. No recinto apareceron varios sártegos que foron reaproveitados nas reformas da tapia do adro da igrexa que se ergueu, xunto co cemiterio, na cara norte do castro.
Castro de Miranda: Semella que dispoñía dun recinto principal de bo tamaño, defendido por terrapléns. Moi alterado pola construción da igrexa parroquial, o cemiterio, camiños e outras construcións. 



 

 

CEDEIRA
Castro de Cheda (Montoxo): Moi alterado, só se percibe parte dun terraplén.

CEE
Castro da Pereiriña (A Pereiriña): Afectado polos labores agrícolas e forestais.
Castro de Toba: Moi alterado pola explanación que se realizou para a construción dun campo de fútbol e logo pola remoción de terras para a construción dun edificio.

CELANOVA
O Castrillón (Bobadela). Moi alterado, conserva unha pequena plataforma.

CERCEDA
Castro Coto de Guichar (As Encrobas): Deteriorado pola actividade mineira.

CERDEDO
Castro de Arén (Cerdedo): Sobre o castro érguese unha capela posta baixo a advocación de San Miguel, o cemiterio e outras construcións. 
Castro de Abaixo (Quireza): No ano 2008, por mor das obras de ensanchamento da estrada Cerdedo-Quireza, descubríronse unhas estruturas habitacionais.

CERDIDO
Os Castros (A Barqueira): Practicamente destruído polos traballos agrícolas, construcións de vivendas e por pistas asfaltadas.
Castro de Cerdido: Coñecido tamén como Castrillón e Socastro. Moi alterado por diversas construcións: escola, piscina, pista deportiva e unha área recreativa.
Castro das Felgosas: Alterado por dúas canteiras e a construción de vivendas. No interior do recinto fixeron un depósito de auga e outra construción. No que sería un antecastro foi practicamente destruído polos labores agrícolas e a estrada Ferrol-Ortigueira.

CERVANTES
Santa María do Castro: É o único castro escavado da comarca dos Ancares galegos. Sobre el ergueuse a igrexa e o cemiterio. Cando as escavacións saíron á luz varios enterramentos realizados con lousas datadas na Idade Media.

CERVO
Castro da Atalaia (San Cibrán): Logo dunha longa loita, a asociación MariñaPatrimonio, xunto co apoio doutros colectivos, conseguiu paralizar a urbanización que se estaba a levantar sobre o castro costeiro, coa benzón do Concello de Cervo que sabía, o mesmo ca o promotor, da existencia dun importante xacemento arqueolóxico. No mes de xullo de 2010, a Dirección Xeral de Patrimonio ordenou conservar os restos do castro, aclarando que a súa conservación é incompatible cos proxectos construtivos que se proxectaban sobre esta área.

CESURAS
Castro da Braña: O propietario e unhas pistas que pasan a carón do castro destruíron case todo o recinto polo que non resulta doado recoñecer a primitiva morfoloxía.

CHANTADA
Castro Candaz (Pedrafita): Asulagado polo encoro de Belesar, só se pode ver cando baixan as augas.
Castro de Centulle (San Xurxo de Asma): Sobre el ergueuse a ermida adicada á Nosa Señora de Fátima.
Castro de San Sebastián (Brigos): Sábese que a comezos do século XX aínda conservaba restos da muralla pétrea, un foxo e un contrafoxo.

COIRÓS
Castro da Espenuca (Coirós): Sobre o castro construíuse ...
08 Dec 20:48

Comics: GG Allin and Son

by Johnny Ryan
02 Dec 12:42

Llevo dos días viendo esto sin parar (lo puso en su Facebook...



Llevo dos días viendo esto sin parar (lo puso en su Facebook Cascante) y con la cancioncilla totalmente Ohrwurm :___)

Es el himno de FP y yo quiero ser el que toca el órgano muy concentrado. Los curris son LO MEJOR de mi infancia, role model vital total.

02 Dec 12:41

Tu madre (2012).



Tu madre (2012).

02 Dec 12:22

Los doce

by Raf
20060qf
Al final de la segunda guerra mundial doce superhéroes que estaban luchando contra los nazis son capturados y puestos en animación suspendida durante décadas. En el siglo XXI, poco después de la Guerra Civil superheroica, son despertados y puestos bajo custodia del gobierno norteamericano, que espera que sean más fáciles de controlar que los héroes registrados.

Esos doce superhombres se enfrentarán a la dura prueba de adaptarse a un mundo extraño, un cambio que les afectará como héroes y como personas.

Idioma: Español.
Editorial: Marvel
Guion: J. Michael Straczynski
Dibujo: Chris Weston
Tradumaquetadores: Howard, el patero solitario / Carlos_1981 (CRG)
Archivos: 2 en 1
Formato: CBR.
Tamaño: 139 MB total

Descargar comics:
Enlaces P2P alternativos (eMule) - Lento pero duradero
9ad121
02 Dec 01:15

Memes are cool, right?

by esworp

(ok, prolly been letting reddit influence me too much..)
01 Dec 09:34

Swedes Recognizing The Casting Couch

by Dollarbrother
Video: 
01 Dec 08:32

R.I.P PAUL WALKER

by wagdawg
       
01 Dec 08:31

rip

by Lucas Soze


BADUM TSS
01 Dec 08:30

Llevando los cerdos a la feria de Santa Susana [Ruth Matilda Anderson, 16/X/1924]

by noreply@blogger.com (Admin_MemoriasdeCompostela)
01 Dec 08:30

La Plaza Roja y sus fuentes

by noreply@blogger.com (Admin_MemoriasdeCompostela)
Década de 1970 - 1990
La primera fuente, localizada en la actualidad (2013) en el
barrio de Vite

1990 - 2003

La segunda fuente, emplazada desde el año 2003 en el
Polígono del Tambre

2003 - ...
30 Nov 16:15

Right on now!

by Caskeum
Snob

Buah. :_) <3 <3 <3

30 Nov 16:04

Kathleen Hanna Talks Punk Rock, Death, and Miley Cyrus

by Mike Abu


Kathleen Hanna performing with Bikini Kill in 1991, image via

Kathleen Hanna is, was, and always shall be a polarizing person. As the lead singer of the punk band Bikini Kill, her unapologetic views helped define the third wave of feminism in the 90s and spurred the Riot Grrrl movement. Kathleen’s brazenness courted a great deal of critics who wanted to downplay the necessity of feminism; but as was customary for her, she continued to speak out against the male-dominated society with ferocity, and in the process became a reluctant but forceful spokesperson for her cause. After the demise of Bikini Kill, Kathleen recorded a solo album under the pseudonym Julie Ruin before forming the dance-punk band Le Tigre. The latter experienced a great deal of commercial success before Kathleen abruptly quit without explanation, leaving the spotlight without a trace.

Six years later, a documentary is being released about Kathleen’s life. The Punk Singer chronicles her journey from an outspoken youth in Olympia up to her new band, the Julie Ruin. In the movie, she explains that her decision to stop performing in Le Tigre was due to late-onset Lyme disease, an illness that sapped all of her energy and left her feeling unable to do what she loves most. I sat down with Kathleen to ask her a few questions about punk rock, death, and what she thinks about Miley Cyrus calling herself a feminist. 

VICE: Hey.
Kathleen Hanna: How are you doing today?

Terrible.
Do you want to talk about it?

No.
Are you sure?

Yes. I could get into it, but there’s no point. I’d tell you about working on a resume all day for some job at an ice skating rink, but that would make for rather boring commentary, wouldn’t it? I’m failing to compete with 17-year-olds.
Bummer. I’ve been thinking about writing a resume. I was looking at being a teacher at the Clive Davis Institute of Recorded Music where I would help students improve their performance techniques. I kept thinking about how I would do that. I mean, what would I say? “Have charisma. You should all wear crowns.”

Speaking of charisma, who is your favorite lead singer of Black Flag?
[Extremely long pause] I can’t say. What’s that one guy’s name? See, I know Henry, but… he wasn’t my favorite. He’ll probably find out, but he’s a nice guy and won’t care. So I’d say that first guy whose name I can’t remember.

Yeah, if you’d said Henry Rollins, I was planning on getting up and walking out of the room.
If you think about it, it’s kind of unheard of for a good band to have more than one good lead singer. Actually, I almost tried out for the Misfits when they tried to reform. I think I have a total Misfits voice, and seriously, I could have done it. It was right at the tail end of Bikini Kill, and I was like, Do I keep doing Bikini Kill for the rest of the year or do I try out for the Misfits? I was convinced I was going to be picked.

It would have been badass.
It would have totally been badass! It would have changed the course of my history at least. If I showed up and it was all dudes, it would have been really funny. I would have stood out.

How do you feel about bands like the Dwarves?
Oh, the Dwarves… you know that album cover from Blood Guts & Pussy?

Yes.
Actually, do you know Corin Tucker? She was one of the singers from Sleater-Kinney and Heavens to Betsy, total Riot Grrrl bands from Olympia in the 90s. Corin had this really beautiful voice that made us all cry. But anyways, she was a 17 or 18-year-old college student making a video and she interviewed Bikini Kill and did not like us. She saw us as selfish because we were feminists and we were doing this thing that was pro-women—at least that’s what I felt when I first met her.

I watched her feelings about us change while we were doing the interview. She was actually listening to our ideas and was like, “Wait a minute, I’m a feminist, I actually have felt these same kinds of things…” So she changed her movie to be about the cover of Blood Guts & Pussy. She interviewed all the female bands that were around the scene about it. She’d hold up the cover and everyone would talk about it.

I was really offended by that album. We were in a scene that was so fucking male dominated and we were treated so poorly and that the album just sort of threw it in our faces. The whole thing was really anti-PC. If you read books about where that phrase came from, it was actually developed by a conservative think tank. Then it got used by people as a way to be racist or sexist or homophobic and absolve themselves from it. I do think there needs to be humor that’s uncontained, and I don’t think everyone has to agree on everything, but I think it’s important to understand the origins of the anti-PC movement.

With everything that was going on in the Northwest, I felt that Dwarves cover was simply shock for shock value. It was just to get attention, and it was at the expense of women. You know what I mean? There’s a naked woman with blood all over her body… and a dwarf? Like, why? [Laughs] It is an arresting image, I’ll give them that. You can’t forget it once you see it, so something was going on there, but I felt they were just doing this “Oh, we’re just so fucked up and crazy and anti-PC” thing.


Kathleen Hanna. Photo by Pat Smear.

That certainly seemed like part of it.
I knew so many men who wanted to get into arguments about feminism just because it was funny to them. They’d be like, “I’m just being a devil’s advocate here,” and I’d say, “You don’t understand. I live this, and it’s not funny to me.”

How involved were you in the editing process of the movie? Were there things you wanted to get in there that didn’t and vice versa?
I didn’t craft the narrative, which was very weird. I just kept reminding myself that it was Sini and Tamara’s movie, and it was gonna be whatever they decided it was gonna be. I tried to be kind of tight lipped about it. I don’t have any perspective on myself. You know, a lot of times before I go on stage I’ll ask my best friend Kathy what I should wear and I’ll just do it because I don’t have any perspective on what looks good on me and what doesn’t. I kind of had the same take on the movie. I didn’t have any perspective on what my story is, so I just let them go at it.

The only things I was kind of freaked out about was a) that shitty spoken word at the beginning, which makes me cringe, and b) the one part where I talk about my mom, the trusting thing.

[Editor’s Note: In the movie, Kathleen talks about her and her mother’s somewhat sadistic relationship by describing a scene where the two play a trust game. Kathleen lets herself fall backwards expecting her mother to catch her, but instead her mother lets her fall to the ground. Lying there, she looked up to see her mother laughing. At this point her mother remarked, “Let that be a lesson to you. Don’t trust anyone, not even your own mother.”]

I told my therapist that story and she was like, “That’s so messed up, it explains why you’re fucked up.” And I was laughing. Every time I’ve told that story I’ve laughed because I think it’s very funny that a grown woman would do that to a child. My mom was the type of person who was always almost pointing at herself, saying, “Who let me be a mom?” She was cool and I always understood her sense of humor. So I made them add a voiceover of me saying something stupid like, “She’s actually really awesome and I love her a lot.” I had to put something in that didn’t make it look like my mom was abusive, because she wasn’t.

I thought that part was kind of cute and funny.
I do, too! Nobody else does.

I wrote something down like, “I wish somebody had taught me that lesson before I met my ex-girlfriend.”
Don’t trust anyone, not even your own mom.

Here’s a question nobody wanted me to ask you: What do you think about death?
Oh, that’s a great question. I think it’s like a portal that you can go through to get out if you want, and it’s in every room—at least I see it in every room. That doesn’t mean I’m suicidal, it just means there’s always an escape route. Maybe that’s totally fucked up, but I think death is an escape route if you need it. It’s like an eject button. But I’m a control freak, so I always see myself as the one who makes the decision in the end. But that’s a really weird question because I honestly do see it as a tunnel.

I wonder how that’s going to read?
Just draw a picture of a hole in a wall.

How often do you think about death?
Well, not as much as I used to, but when I was sick I thought about it all the time. That’s when the portal ideas started going in my head. When you’re in an extreme amount of pain constantly, you become a totally different person. You start thinking to yourself, How can I make this stop? I was taking all this medication, marijuana pills, anything to make it stop, and it wasn’t working. So I’m like, there’s one way that I can make this stop. I had to believe that at some point I could make it through it, but knowing the portal was there was very helpful. I felt if it came down to it, I could make that choice.

I heard you say on NPR that you’re just as angry as before, but you’ve managed to direct it better. What pisses you off now?
You. [Laughs]

Do you still feel like you’re being attacked?
No—and you don’t make me angry, I just thought it was a funny thing to say. Things have really come around. People have been super cool. I feel like I got a lot of shit in the 90s from all sides, from asshole feminists who resented me and the attention I was getting, from dudes who didn’t want the punk scene to include women, from asshole journalists who just talked about our butts and what we were wearing, to people who wrote fanzines and wrote that same shit. What’s the difference between the mainstream and the underground if the fanzines are writing the same exact stuff Rolling Stone is writing?

I feel 20 years later, people are like, “Wow, that mattered, that was cool,” and I’m getting the kind of positive attention that I didn’t get back then. So when people are like, “Oh, that’s just nostalgia, that’s why people care about the grunge scene,” I’m like, “I don’t give a shit.” I just like feeling appreciated because at the time we weren’t appreciated, and people would throw shit at our heads while we were playing, and it was really, really hard. So I’m stoked.

The Julie Ruin’s song “Girls Like Us” reminds me of “Typical Girls” from the Slits…
Yes, but, I think “Typical Girls” is more making fun of girls who read magazines, put lipstick on, and stuff like that. I never liked that divide. I never liked the whole “we’re the cool girls who play music and you’re the stupid girls who go to the mall,” because I was the stupid girl who went to the mall and then later got into music. I feel like “Girls Like Us” is a statement that there’s no unity. And there shouldn’t be unity. There are no “girls like us.” All the shit in that song is totally abstract and doesn’t make any sense, and I guess in a lot of ways that is a tribute to the Slits. A lot of Ari’s lyrics were pretty fucking weird… She was a fucking weird person.             

Miley Cyrus recently called herself one of the biggest feminists in the world. Is she?
I love that. I have no idea. What do you think?

I don’t know.
I don’t know either. I mean, I feel like it’s cool that she’s this young girl that calls herself a feminist, but… do we want her in our club? [Laughs] Have you seen the new Lily Allen video? I’d suggest you watch that.

@countslackula

30 Nov 15:57

Blowing Away the 'Leek Spin' Polka...

by oneswellfoop
Every good Polka band* needs horns, right? Well, the fun-loving German** quartet Hoch Tirol has Konis Hupen (Koni's Honking)
(Short version for those of you who cannot handle more than 40 seconds of Polka.) (Live performance for those of you who think the video was all fancy editing and fakery) (Seven hour version because there are people on YouTube who do things like this) (Leek Spin Polka Previous)
*NOT an oxymoron
**also NOT an oxymoron
30 Nov 15:04

Puppeteer. 2U. 1/2. U, T: You may tap or untap target creature.

by yellowbinder
Magic: The Musical: A Magic: The Gathering Puppet Musical

Preparing to attend GP Toronto tomorrow and stumbled across this puppet musical about Magic tournaments. I have quibbles but it's a fun effort and the rap battle early on is a delight.
30 Nov 14:36

O Goberno nomeará os peritos de Facenda que investiguen aos corruptos

by eunonman

 

AET

28 de novembro. El Mundo publica que o director da Axencia Tributaria, Santiago Menéndez, un cargo político nomeado polo Goberno, será quen realice a designación última dos peritos xudiciais nos casos en que os xuíces soliciten estes labores en causas por delitos fiscais, branqueo de capitais ou outros. Poderá substituír ou relevar peritos traballando en casos abertos.

http://www.elmundo.es/espana/2013/11/28/52969e63684341104a8b4581.html

Mentres a oposición carga contra o que considera unha politización das investigacións por corrupción e asegura que o Executivo de Rajoy só pretende blindarse tamén neste tipo de investigacións.

http://www.lasexta.com/noticias/economia/gobierno-estrecha-control-peritos-casos-corrupcion_2013112800177.html

http://www.europapress.es/economia/fiscal-00347/noticia-economia-izquierda-plural-cree-gobierno-cambia-designacion-peritos-aeat-proteger-suyos-20131128143236.html

http://www.diariovasco.com/agencias/20131128/mas-actualidad/politica/psoe-pide-comparecencia-a.tributaria-para_201311281333.html

http://www.europapress.es/nacional/noticia-upyd-acusa-gobierno-querer-asegurar-impunidad-elegir-peritos-hacienda-investigan-corrupcion-20131128130255.html

Deste tema na Galega non se deu nada.


Arquivado en:O que non se deu Tagged: Axencia Tributaria, Corrupción, Facenda, Goberno, investigación urbanística, Partido Popular, Peritos
30 Nov 14:35

Vixilia masiva en Ferrol en resposta á crise e ao desemprego

by Redacción

Unhas 5.000 persoas concéntranse no centro da cidade exixindo solucións para a desesperada situación da comarca e da súa contorna.

30 Nov 14:34

Atraca el céntrico restaurante de Santiago en el que cenó y la policía le detiene tras intentar huir en un taxi

by Xurxo Melchor
Encañonó al taxista y a dos agentes, que le pegaron un tiro en un pie
30 Nov 14:34

Santiago é Tapas superó los 37.000 aperitivos servidos

by Marga Mosteiro
El próximo 10 de diciembre se conocerán los ganadores de las distintas categorías

30 Nov 14:33

Casa de As Pedriñas A Veiga : El Gaudi Gallego

by noreply@blogger.com (Servicios Digitales)
Casa de As Pedriñas en A Veiga
 
A Veiga es un municipio situado en la comarca de Valdeorras, al sureste de la provincia de Orense (Galicia, España), de la que es uno de los ayuntamientos de mayor extensión.

El municipio se encuentra en una zona de alta montaña y cuenta con la cumbre más alta de Galicia, Peña Trevinca (2.124 metros), así como con el embalse de Prada (encoro de Prada), que aprovecha el curso del río Jares, un afluente del río Bibey, y cuya presa, construida en el año 1958, sumergió el pueblo de Alberguería el 9 de mayo de 1959.

La zona destaca por sus zonas verdes y posibilidades en cuanto a turismo activo, senderismo... pero en este artículo no nos vamos a ocupar de este tema sino de la llamada Casa de As Pedriñas que cualquiera diría que Gaudi pasó por allí.
 
El promotor de esta curiosa construcción, que parece inspirada en los edificios modernistas de Gaudí, fue el Sr. Daniel Mancebo que dedicó 25 años de su vida para levantarla. Queremos denunciar que no existe ninguna mención en las guías turísticas del Concello ni tampoco señalización alguna en el pueblo nos lleve hasta la casa que sin duda no dejará indiferente a nadie. Además su estado no es el más adecuado y un poco de restauración y conservación seguro que le vendría bien.
 
Os dejo las fotos vía nuestro amigo de Turismo Enxebre
 




 

30 Nov 14:29

Bored russian is bored

by mongosansl
30 Nov 14:28

For charridy

by Firky
30 Nov 12:22

Cruzado

by Pedro Garcia
Crossed es esa colección que se ha hecho habitual de nuestro bottom 10 apareciendo mes sí, mes también. Aparecer una vez en esa lista no suele ser muy bueno, porque indica bajas ventas, pero aparecer varias veces seguidas es indicador de estabilidad, de que tienes unos fans leales que no te abandonan. 

La serie fue creada en 2008 por Garth Ennis y su argumento copiado de la wikipedia inglesa y pasado por el traductor de google es el siguiente

La historia sigue a los supervivientes que tratan de una plaga que causa a sus víctimas para llevar a cabo sus pensamientos más perversos. Los portadores del virus son conocidos como la Cruzada por una erupción en forma de cruz que aparece en sus rostros. Este contagio se propaga principalmente a través de los fluidos corporales, que la Cruzada han utilizado con gran efecto por el tratamiento de sus armas con sus fluidos, así como a través de otras formas de contacto de fluido directo, como la violación y las mordeduras, suponiendo que la víctima vive lo suficiente para convertir. Una diferencia importante entre los zombies o la locura-virus epidemias de ficción cruzadas y otros (por ejemplo, en la película 28 días después), es que mientras que la Cruzada se convierten en psicópatas violentos homicidas, que aún conservan un nivel humano básico de la inteligencia: por lo tanto son todavía capaces de usar armas de fuego, herramientas como arcos y flechas, y de trampas complejas.


En definitiva, es una serie que trata sobre no-me-llames-zombie-llamame-zombie-psicopata. Como no, es una serie bastante gore llena de escenas macabras por todos lados. Pero aquí no venimos a hablar sobre su argumento y su colorido interior, sino sobre sus portadas. Esta es la del número 0, el número que abre la serie.


numero0.jpg

Es una portada muy normalita la verdad, pero porque no es la unica. El número 0 salio con otras 4 portadas más, siendo una constante a lo largo de la serie, que todos sus numeros tengan varias portadas. La normalita, la no tan normalita y directamente la gore.

crossed0gore.jpg



El número 1 tiene una portada más, para hacer un total de 6, y en este caso dos de ellas gore

crossed1gore.jpg

crossed1bgore.jpg

Podiamos seguir así hasta el infinito, así que si alguién quiere ver todas las portadas, que lo haga por su propia voluntad. Ah, y aquí tenéis las de Badlands , que es la misma serie, pero solo con el nombre de Ennis en la portada.

Bueno, pues ultimamente les ha dado hacer una gracia especial, que es hacer portadas multiples de verdad, es decir, que sé continuan de la una a la otra, aquí teneis el primer ejemplo.

crossedbadlands29_1.jpg

crossedbadlands29_2.jpg

crossedbadlands29_3.jpg

Divertido, ¿eh? Pues en el previews que acaba de aparecer anuncian otra parecida

CROSSED BADLANDS #33 BLAZING HOT 4 CVR SET (MR)	02/26/14	SRP: $39.99	

crossed33.jpg


¿Adivinais como sera el resto? Porque todavia no han salido y nadie lo sabe... menos mal que esto es internet y siempre hay tipos dispuestos a escanerlo todo

crossedbadlands33_4.jpg


Crossed, siempre triunfando desde el fondo de la lista de ventas.
30 Nov 12:18

Consultorio NI: No sé qué mierdas quieren los tíos

by Jesús Terrés

Jeune-et-jolie

Estimado Jesus,

Buenas tardes, jovencita.

Llevo bastante tiempo siguiendo tu blog y quería compartir contigo un par de cosas.

Esto está bien.

Verás, soy una chica independiente, inteligente, divertida, simpática y mona.

Hosti, tú, enorme comienzo de Consultorio, a pocos pasos de aquel maravillosoTengo 34 años, soy de Málaga y estoy enamorado”.

Y por lo que leo en tu blog soy la antítesis de la mujer perfecta, soy todas las chicas de las que hay que huir. Soy la princesita que quiere mimos cuando está malita, la pija clásica, a veces la histérica enternecedora por lo mucho que me preocupo. La gatita que ronronea cuando le interesa, la celosona, la femme fatale, la que llora como si fuera a acabarse el mundo y un minuto después ríe a carcajada limpia,

¿La que está como una puta cabra? Ups, perdón, siga usted, siga…

Soy autosuficiente y a veces un poco tocapelotas, mandona y listilla, visto de Zara y Mango y a veces me doy un caprichazo en Louis Vuitton, a veces voy al gimnasio y otras muero por un helado frente a la tele viendo Pretty Woman un día y Con Air o Steven Seagal al siguiente.

Lo de Con Air me ha llegado a la patata, que lo sepas.

Y has de saber que tienes razón en que las mujeres lo queremos todo, al menos yo. Sí, yo lo quiero todo en un hombre. TO-DO.

¡Ajá!

Quiero que se preocupe por mí, pero también que me deje mi espacio, que me ayude sin agobiarme, quiero que me lleve a Kinépolis y me compre palomitas y también que aparezca en mi casa con una botella de ginebra dispuesto a emborracharme, quiero que me folle como a una perra y también que me haga el amor con todo el romanticismo del mundo, quiero velas y flores y bombones y sobre todo quiero un hombre valiente que no piense que quiero cazarlo cual si fuera un gamo, ya ves, lo quiero… pues eso, todo. Y no le veo nada de malo. Sé que pido mucho pero sé lo que quiero. Lo que no sé es qué mierdas quieren los tíos.

Siento ir al grano; bueno, qué cojones, no; no lo siento:

Queremos una mujer que no quiera un ejército a su servicio: un psicólogo, un amigo, un ministro y un sugar daddy, un poco Nacho Vidal y un poco pagafantas. Queremos que nos dejéis en paz, que te vayas solita a Kinépolis y te apañes con pelis cerdas y que no vengas con todas las exigencias “del mundo“. Queremos que te relajes, que te tomes un té verde con pasiflora, que no mandes Consultorios Sentimentales a un fulano que firma como “Nada Importa”, queremos que no quieras lo que quieres.

Queremos una puta tía normal.

Eso queremos.

30 Nov 12:17

No fingirás

Hola, hay dos mentiras que toda tía nace con ellas metidas a fuego en la cabeza y que nos joden la vida, que son: yo no me toco y no he fingido un orgasmo en mi vida. Todas, TO-DAS, mentimos pero lo mío ya riza el rizu. Os cuento:

Típica noche en donde ya por las horas te da, más o menus, igual ocho que ochenta, tomo consciencia del cacho del pedo que llevo cuando me tiro 5 minutos intentanto abrir una puerta de baño con el pestillo puesto, ese era mi nivel de tupismo, MÁXIMO, así que con la dignidad  que da el etilismo sobre unos tacones me dirijo hacia estas cuando veo a un tío que no para de mirarme y viene hacia mi ” te encuentras bien? estás muy pálida” , “eh? sí, sí, igual un poco de aire me vendría guay” salimos, pillamos unas yonkie latas porque todo el mundo sabe que lo mejor cuando una va tupi perdía es seguir bebiendo (ais) y comenzamos a andar hacia mi casa, “vivo aquí, subes?” fueron las palabras que despertaron a la bestia, me agarró los dos brazos con una mano y los sujeto contra la pared mientras con la otra me tomaba la barbilla y me besaba con ira, lo juro, como si me odiara, no había subido ni dos plantas y yo ya estaba sin ropa, él con toda, fui a desabrocharle el cinturón y me azotó, no me dejaba tocarle, me lo comió en el rellano.

Cuando conseguí recuperar el habla y tras recoger mi ropa perdida por varias plantas, entramos a mi casa, a mi cama y en qué hora, todo lo que ganaba en vertical el amigo lo perdió en horizontal, “métetela tú que no encuentro el agujero” el agujero colegui, lo que no encuentras es tu polla, pensaba peeeeeeeeeeeeeeero como se lo había currado muchotodo antes ahí me vi, metiendo “algo” y FINGIENDO QUE LO NOTABA, lo que leéis, no fingía correrme, fingía sentir que la sentía, tracatrá. Al tercer “ah, ah, mmm” paré “oye, mejor te la chupo, si?” el horror, yo no soy para nada garganta profunda bueno pues, me cabían hasta los huevos (olvidar, olvidar). Al ratito  me dice “puedes parar que ya”, subo cabeza y le veo todo sonriendo “te has corrido?” pregunta que junto con, te ha gustado? son siempre MAL, sabed eso. Bueno a lo que iba, “sí, hace ya” y mira no, imposible, tenía tooooooda su polla dentro de la boca, UN TÍO ESTABA FINGIENDO QUE SE HABÍA CORRIDO, pero qué le digo? pues clarisísimamente un  “pilla tu ropa y vete”. En fins,

Moraleja: Titis, los nuevos tíos son las antiguas tías.^^

30 Nov 12:14

Podcast 31: ¡Juguetes 2013!

by Jose Viruete

catalogo_toys-500x385

¡LLEGA EL CLÁSICO DE LAS NAVIDADES! Las fiestas no llegan hasta que lanzamos nuestro podcast de juguetes. Por primera vez los cuatro hermanos Viruete hacen un podcast juntos. Ahí estamos el Súperagente 86, Miguel Viruete, Mrs Hardita y un servidor para comentar el catálogo del Toys’R'Us, contar anécdotas familiares y reírnos con Lars Von Trier, Paolo Futre, los Salvasaurios, Hastur el innombrable, Melrose Place, Andy y Lucas, el mundo Furby, Emmanuel Negra. los rogue-like y mil cosas más.

Canciones de TSR y Alphabeat. Por aquí podéis ver el catálogo online o descargarlo. Y a todo esto…. ¿qué os vais a pedir vosotros estos reyes? ¿EH?

29 Nov 09:52

La USC suspende cautelarmente de empleo y parte del sueldo al profesor acusado de homofobia

by Tamara Montero
Está apartado de la docencia hasta que se resuelva el expediente

29 Nov 09:51

Las discotecas de Santiago son historia

by juancapeans

Hago un repaso rápido y me salen tres. Tres discotecas que actualmente funcionan con cierta solvencia en la otrora marchosa Compostela. El resto malviven, se han convertido en salones de bautizos y comuniones o están cerradas sin más, con sus luces de colores apagadas a la espera de sabe dios qué, porque como salas de baile no tienen futuro. Pasado sí que tienen. Incluso prehistoria, que hay que situar nada menos que en el Hostal dos Reis Católicos en los años 60. Allí en sus bajos de piedra surgió el primer intento serio de montar en Santiago un espacio para las copas y el baile que fracasó precisamente por eso, por ser demasiado estirado para una ciudad que empezaba a armarse con adoquines contra el franquismo. Hubo otra con más éxito que recordará algún carroza. Estaba, no se lo pierdan, en el sótano del antiguo Gaiola, en Bautizados, donde ahora lo único que se menea es el torno de un kebab. Después empezó lo serio, o lo divertido, según se mire. El Johakin fue el estandarte de una generación de locales que pusieron las bases del posterior despiporre de madrugada en Compostela. La montó a finales de los 60 un tal Joaquín, un novillero de Albacete que puso una banderilla y espoleó el incipiente ocio nocturno de una ciudad que empezaba a revolverse. Estaba, aunque con un local más modesto, en el mismo lugar que ahora ocupa el Ruta, una de las considero que resisten el tsunami de la crisis. Entre una y otra pasó con más pena que gloria Kilate, de la que solo recuerdo su sugerente logotipo y su fama de estar petada de macarras, como su vecina Popool (más tarde Factoría), que es de las que están chapadas a cal y canto desde hace años sin otra actividad conocida. Ambas eran cañeras, nada que ver con la selecta clientela que ya enfilaba el Don Juan, ahora reabierto con aires más jóvenes; El Corzo, que sigue en pie y a la que solo bajé una vez en mi vida con una compañía inquietante; o El Búho, del que hablan los coperos veteranos pero del que no tengo la más mínima referencia. Sí descendí alguna vez a las catacumbas del Maycar, que era más de andar por casa que las anteriores y que siempre acogió a la grey universitaria de última hora. Ahora despunta entre los alternativos y perroflautas. De momento, los perros se quedan fuera.

Pero para alternativa, Black. Ubicada en los bajos del hotel Peregrino, en los 80 fue la discoteca de los modernos y el primer gran local en el que los gais se encontraron cómodos. Debió de tener sus episodios oscuros, porque durante una larga temporada recuerdo toda la ciudad llena de pintadas pidiendo la muerte del «negro del Black». Creo que se referían a su polémico portero y lo decían las paredes, no yo. En esos tiempos los pubs del Ensanche ya habían tomado posiciones (Número KLa OfisinaZetaLa Bolera…) y a partir de las cuatro comenzaba la ruta por las discotecas del extrarradio. El tour metropolitano llegaba hasta el Hipódromo, en Osebe, o La Facultad (antes Ben Alí), en Santa Lucía, que tuvo un breve franquiciado de Pachá –manda carallo- y Salón, en los bajos del hotel Los Tilos, que montaron los dueños de Dúplex para dar continuidad a su exitosa experiencia en el centro. Todas fueron decayendo porque, entre otras cosas, los clientes se iban muriendo por las carreteras y las pistas por las que intentaban esquivar los controles de la Guardia Civil, que empezaba a tomarse en serio lo del soplímetro. Aquello era insostenible.

Cuando el alcohol dejó de correr por las carreteras fueron los mejores años de Laesquina, pija a dolor; Apolo y Fontana, en la plaza Roxa; Liberty, cerrada desde hace unos meses y con visos de reabrir cuando pase el temporal; pero sobre todo, llegó el momento del AraguaneyGhaleb Jaber hizo una oportuna reforma, erradicó el ambiente de boina que le atribuían y bajo la marca Casting montó la que probablemente fue la mejor disco del centro de Santiago, que arrasó en los 90. Al final se cansó y reutilizó el espacio para los eventos de su lujoso hotel. Decidamente, los cristales rotos y las vomitonas a la puerta eran incompatibles con la impecable tripulación de Iberia, que se alojaba allí para salir en el primer vuelo de la mañana a Madrid. Sí, ese que también ha desaparecido. A su sombra competían la discoteca Sarela, en Vidán, el Afreketé, que empezó muy bien pero que se perdió entre sus mastodónticas columnas; y La Cabina, ya de la mano de un joven Fernando Pazos, que le dio una vuelta al antiguo Aquarium y que ahora mantiene el pulso como Gabbana. Más errático fue el periplo del pub El Duque, en Santiago de Chile, que en los últimos años se centró en los estudiantes más jóvenes y está quemando etapas sin acabar de levantar el vuelo: primero fue Century, después Shangoo y ahora vuelve a intentarlo como Rockola, el perfecto ejemplo de lo complicado que es aguantar el tipo en estos momentos. Solo Capitol, que tuvo una breve pero exitosa etapa como disco hace justo diez años -ahora sigue a tope como sala de conciertos- podría levantar hoy el ánimo de la descafeinada noche compostelana, que a partir de las cuatro se diluye como un azucarillo. Pero esa posibilidad quedó en manos de la voluntad administrativa, y ya se sabe, vuelva usted mañana.

Me he dejado Clangor para el final, intencionadamente. Abrió en 1980 y, gustase o no, es con todo merecimiento el icono por excelencia de la mejor etapa de la movida compostelana, que nunca volverá. Atrajo a grupos internacionales de primera, las mejores bandas del emergente pop español la consideraban su segunda casa, y desde la cabina Fernando Pereira abrió las orejas al rock and roll a un par de generaciones a un volumen como nunca se ha vuelto a escuchar en Galicia. Con una estética en blanco y negro sencilla y atractiva, la historia la ha convertido en víctima de su propio drama. Es como intentar entender el peso musical de Antonio Vega, uno de los amigos de la casa, dejando a un lado su desgraciada deriva y su trágico final. Allí pasó lo que pasó una noche de octubre de 1990, y cuando intentó revivir unos meses más tarde el vinilo ya perdía revoluciones. A diferencia de las heridas de aquella fatídica madrugada, cerró para siempre. El que quiera saber más, puede buscar en la Wikipedia, que para eso es el único local de copas de Santiago que tiene el honor o el estigma de haber llegado hasta ahí.

Buenas noches.