Shared posts

19 Dec 05:16

5 Trends From History With F**ked Up Explanations

By Cracked Writers  Published: December 06th, 2016 
19 Dec 05:15

8 Creepy Aspects Of Nazi Culture (You've Never Heard Of)

By Adam Wears,Marina Reimann  Published: December 08th, 2016 
19 Dec 04:36

THE DEL MOROCCOS "Blue Black Hair" 2008

by noreply@blogger.com (RYP)
This incredible eclectic mix of '50s style r&b, rockabilly, girls group sound, jump blues, swing, Latin beat, etc. is a unique amalgam of styles and sounds that you won't hear from any other American band. Put Bill Haley, Big Joe Turner, Big Maybelle, Ronnie Dawson, and The Crystals into a blender, mix 'em up good, and you will have the Del Moroccos. This is just plain fun music that will have you dancing in your living room.The Del Moroccos are a powerful new 8 piece rock 'n' roll band (guitar, bass, drums, piano, saxes, and 3 sexy frontwomen) who put out an awesome full-length show of dirty R'N'R, R&B material with girl group vocals. Knock the Ray-ettes and Link Wray together, with a blast of garage, a hit of late '50s black rock 'n' roll, dress 'em up like Johnny Cash, and you get a raucous, mean mix of '50s garage. The members are veteran Chicago musicians from the rockabilly, surf, ska, jazz and R & B scenes, from bands including: Mighty Blue Kings, Jimmy Sutton's Four Charms, Deals Gone Bad, Cave Catt Sammy, The Stranger, Kevin O'Donnell's Quality 6, Reluctant Aquanauts and The Stacks. The Del Moroccos lead guitar player Jimmy Sutton, hand picked the line up for this relentless new sound. The Del Moroccos set list features choice selections of obscure, rockin' early independent record label songs and wild originals, capturing a sound that teeters somewhere between the 50's and 60's, and is performed with the emotion of early punk and mod revival. New on the scene, the Del Moroccos have shared the stage with SUN rocording artist Hayden Thompson, and the Queen of rockabilly, the legendary Wanda Jackson. (Black Cat Rockabilly)The Del Moroccos:
Gabrielle Sutton - Lead Vocals / Sarah Goldstien - Backing Vocals, Shakes / Adrienne Stoner - Backing Vocals, Shakes / Jimmy Sutton - Electrified Guitar / Beau Sample - Electrified Bass / Alex Hall - Drums / Aaron Hammes - Piano, Acoustic Guitar / Josh Bell - Saxophones

trax:
01 Baby Doll 02 He Knocks Me Out 03 That's A Pretty Good Love 04 I Don't Know 05 Don't Break My Heart 06 Daddy You Lied To Me 07 I Want Some More 08 Blue Black Hair 09 I'd Rather Go Blind 10 El Tren Del La Costa 11 Skinny Jimmy 12 Action Packed 13 That's All You Gotta Do
...served by Gyro1966...

The Del Moroccos - Baby Doll & Don´t Break My Heart (Helsinki 6.11.2010)
16 Dec 05:18

How to Impress Your Boyfriend’s Mother When His Cum Is Still Inside You

by Editor

The holidays can be a stressful time for new relationships, especially when you’re meeting your man’s family for the first time. You want to be funny and likable and warm because your boyfriend’s cum is still inside you. Here’s how to impress your boyfriend’s mother when you’re full of her son’s semen.

 

Sit Down

Sitting down immediately will help you look breezy and dignified when you meet your boyfriend’s mom. Plus, it will help lock your boyfriend’s jizz in so it doesn’t run down your leg like it always does. Make sure to cross your legs because you’re an impressive lady who, as far as Mrs. McLaughlin knows, did not get rammed by her one and only son sixteen minutes ago. Nope, nothing to see here! You’re just a normal, graceful young woman who is making a great first impression. Just be careful when you stand up, so that gravity doesn’t pull the pool of cum right onto the floor.

 

Wear a Classy Hat

Eyes up, Mrs. McLaughlin! Keep your boyfriend’s mom’s gaze away from any potential problem spots with the gorgeous spectacle of a classy hat. She’ll be too busy looking at your hat and thinking, “Wow, my son’s girlfriend sure is elegant” to notice your clothes look a tad too disheveled and wonder, “Is my son’s cum still inside this woman?” An alternative is to wear a bold hat—if it’s loud enough, she won’t be able to hear the squelch of his sploonk still inside you. Remember: You’re protecting her!

 

Look Comfortable, Like You Aren’t Full of Cum

Try not to project that anything is unusual, like the fact that a superhuman-sized gob was thrust into you just moments ago. If you seem timid or anxious, she’s going to wonder, “Did my son just fill this nice girl with his semen?”

 

 

Don’t Fucking Touch Him

Keep at least eight inches of space between you and your boyfriend at all times when you’re in the presence of his mother. That way, Mrs. McLaughlin won’t suspect that you’re a semen receptacle who has not yet been emptied. You’ll appear poised and respectful, even virginal, which is ideal since you recently rasped, “FILL ME UP” into your boyfriend’s ear. By staying away from your boyfriend, you’ll keep your lustful ways hidden.

 

With these simple tips, you can impress your boyfriend’s mother even when your cooch is overflowing with his cum. And if she does somehow realize, don’t worry—just scream and run off a cliff, because you will never come back from that.

16 Dec 04:54

En perigo o último castelo que resistiu á doma e castración do reino de Galicia

by Redacción

Xabier Moure, investigador e divulgador do patrimonio A Torre de Caldaloba está en perigo de derrube. E non é un castelo calquera, a pesar...

Por Redacción

12 Dec 12:10

Críticos con Santos din que Podemos camiña cara á desaparición na Galiza

by M.O.
“Absoluta ausencia de democracia interna” de Podemos na Galiza. Isto é o que lles transmitiron membros do Consello Cidadán Galego de Podemos críticos coa súa actual secretaria xeral, Carmen Santos. Estas...
10 Dec 16:03

New England Stereotypes Map

by Alex E
New England Stereotypes Map
Reddit user: q1s2e3
10 Dec 16:01

Map of Indian states with each state's stereotype listed

by Alex E
Map of Indian states with each state's stereotype listed

10 Dec 15:59

Germany stereotype map from a Bavarian point of view

by Alex E
Germany stereotype map from a Bavarian point of view

10 Dec 11:26

Café e chocolate ... mexicanos

by Xose Manoel Ramos
¿Lembrades a famosa conversa de Vincent e Jules en Pulp Fiction? Pois México e España teñen cousas parecidas pero... diferentes.

Café de Olla

Vaia, estaredes pensando, isto sona moi parecido ó café de pota tan típico de Galicia. Pois sí, a idea é parecida, pero coma lle pasa a Vincent Vega, ten cousas diferentes.

Coma o café de pota, o café de olla faise quentando auga e metendo dentro cafe moido. Pero aquí remata a semellanza. Primeiro, a tradición mexicana é facelo nunha ola de barro. E logo a outra diferencia é que o café de olla leva doce e aromas:

  • canela para lle dar sabor (cousa nada inusual en México onde se lle pon canela a todo, encantalles)
  • piloncillo para facelo doce
Ainda que eu sonvos máis de cafe sen endulzar, adapteime moito ó sabor do café de olla. Non vaiades pensar que o sabor da canela notaselle tanto (vai mezclada con café, que xa ten un gusto ben forte). Tampouco ten un doce esaxerado. O choio parece unha infusión, notandose o sabor do café pero sen amargar en exceso.

Sendo este o xeito tradicional de facer o café, hoxendía os mexicanos consumen máis Nescafé (con leite evaporada ... que non condensada). Nescafé do normal, non do descafeinado, que en España algúns pensan que só fan do descafeinado. 

Fago un engadido sobre o piloncillo: o piloncillo é ingrediente fundamental da cociña mexicana. Faise ca caña de azucar (poderíase dicir que é o abó do azucre). Vale, cando estades lendo esto estades pensando que é coma azucar morena. Non, non tal. A ver, o primeiro é que a azucar morena que se vende en España (case todas as marcas que teño probado) non sei que carallo é, pero sabe coma caramelizado. O de caña sen refinar sabe ácedo e afroitado. E logo é que o piloncillo é ainda un paso previo, máis cerca do sabor da caña.


Porque o primero que hai que dicir é que a caña de azucar ten sabor, un sabor coma a lima e un pouco a herba. O piloncillo ten ainda un chisco de esta acidez e logo sabe coma a anis (sí a caña é ben curiosa en canto a sabores). Pois iso, o zume cocese, espesa e logo metese nuns moldiños pequenos e quedan estes conos cativos, que logo usanse para cociñar ou facer doces. (Hai que disolvelo en auga quente, o carafio este é dureiro).

 

Chocolate Mexicano

España aprendeu a facer o chocolate dos mexicanos e logo os mexicanos tamén adoptaron un estilo parecido de facer o chocolate quente. E cando digo parecido, é que eles tamén teñen preferencia por facer chocolate en cunca a partir de pastillas. (No resto do mundo usan pó).



A diferencia interesante é que en México popularizouse o facer tabletiñas pequenas, ca dosis individual para facer unha cunca. Isto pareceme un inventazo. As tabletas de chocolate a la taza, eran un bo lío de cortar. Outra cousa que me chamou a atención é a querencia por darlle forma circular ou poligonal. Se ben tamén as hai rectangulares. 

Onde si que hai diferencia é no chocolate resultante. Por un lado o chocolate mexicano non espesa (tampouco vaiades a pensar, o chocolate español faino porque lle engaden algún espesante), e por outro sempre quedan uns pousos que non se disolven, e por outro adoita a levar algunha especia (canela, unha vez máis). 

Nota, como en España hai as dúas versións de facelo con auga ou con leite. O que é diferente é que acostumbra vir xa doce. Moitas marcas teñen tamén unha versión "semiamarga". 

E para rematar con esta historia sobre o chocolate, hai que destacar que estas tabletiñas de chocolate teñen un uso aparte de para facer bebida. Compranse para preparar mole na casa (o chocolate é un ingrediente fundamental).  De feito, incluso ainda que un compre pasta de mole, podes engadirlle ti mesmo chocolate, para facelo menos picoso ou para facelo máis doce. 
10 Dec 10:42

Area Man Spends 1 Million Dollars on 'Game of War'

by Tasos Lazarides

If you managed to find (embezzle) around $5 million, what would you do with it? Buy expensive cars or indulge in all kinds of craziness? Well, this California guy did all that but also spend $1 million of that on Game of War [Free]. Yes, he spent a fifth of the money he embezzled buying IAPs for a game. I'm pretty sure there should be a different category than "whale" for a guy like him; maybe he's a dinosaur or something, I don't know. What I do know is that just the fact that you can spend that much money on the game goes to show that there's really no ceiling to its monetization system.

We often talk about crazy stories with people spending big sums of money on F2P games, but it takes a story like this one to really shine a light on just how much money one could spend on a mobile game these days. most, if not all of it, on consumables. By the way, the story ended with that guy going to jail and perhaps with Machine Zone's developers weeping for the loss of a dear, very wealthy friend.

[via Ars Technica]

10 Dec 10:41

TouchArcade Game of the Week: 'Bully: Anniversary Edition'

by Jared Nelson

The idea behind the TouchArcade Game of the Week is that every Friday afternoon we post the one game that came out this week that we think is worth giving a special nod to. Now, before anyone goes over-thinking this, it doesn't necessarily mean our Game of the Week pick is the highest scoring game in a review, the game with the best graphics, or really any other quantifiable "best" thing. Instead, it's more just us picking out the single game out of the week's releases that we think is the most noteworthy, surprising, interesting, or really any other hard to describe quality that makes it worth having if you were just going to pick up one.

These picks might be controversial, and that's OK. If you disagree with what we've chosen, let's try to use the comments of these articles to have conversations about what game is your game of the week and why.

Without further ado…

 

Bully: Anniversary Edition

Given Rockstar's history of releases on iOS, it was a given they'd be releasing something at this point in December. Most people assumed it would be an iOS port of GTA: Vice City Stories, which I wouldn't be mad at in the least. However, they threw everyone a bit of a curveball and instead released a 10-year anniversary edition of their cult hit Bully [$6.99]. While I'm a fan of all things GTA and would happily welcome a new entry on iOS, I'm glad Rockstar went this route, if only because I'm among those who missed out on Bully on other platforms and am now finally experiencing its brilliance for the first time.

screen696x696-3

So how does a 30+ year gamer who has loved all of Rockstar's releases miss out on Bully? Well, it originally released at kind of an odd time, towards the end of the PlayStation 2's life cycle. By then I was about a year in with my Xbox 360 and wasn't turning back. A remastered Scholarship Edition was released in early 2008 for then-current systems, but again, it just wasn't a game that registered very hard on my radar at the time. I imagine there's plenty of people who have had a similar experience to mine in regard to Bully, which is why it has gone as an under appreciated gem and gained a cult following.

Anyway, here we are now and I can stick the entirety of Bully into my pocket for seven bucks. What a world we live in. There's not a whole lot to say about the port that we haven't already said in our full review, so I'm going to focus on something different for this specific piece. As a first-time Bully player, something has really stuck out at me about the game compared to its GTA brethren, and that's the pacing of the game.

screen696x696-4

Bully stars a 15-year old high school kid attending a dodgy prep school, and as such you have certain limitations you're bound to as a student. First and foremost is you're expected to attend classes. A clock is constantly running in the corner of the screen so you're always aware of the time, and if you don't make it to your classes at the set times you run the risk of being busted for truancy. You're also not a legal adult yet, and so there's a curfew of 11pm that's enforced in the game's world. This means you'll need to plan around having to get back to your dorm in time in order not to get in trouble, or if you do manage to avoid detection and stay out until 2am, you'll simply pass out right on the spot.

These sort of restrictions add some much-needed structure to the open-world game formula, and they do a great job at making you feel like you're really role-playing as an actual student. GTA for the most part is all about doing whatever the hell you want anytime you want, and to a certain extent you can play that way in Bully as well and just work around the constraints and consequences, but I actually appreciate how these limitations have shaped how I play. If class is about to start I'll opt not to start a mission that might run long, and might take up a shorter fetch quest or simply goof around on my skateboard for a bit until the bell rings.

For lack of a better term, the whole system is really neat. It makes me feel like a school kid again. Added to the typical GTA formula of having a huge variety of activities and other things to do in a nice-sized open world, and Bully really comes out as one of Rockstar's more unique games. I'm sad it's taken me this long to realize how great it is, but I'm thankful that it's on my gaming platform of choice now and that I'm finally experiencing it at all. If you're like me and haven't played Bully before, I very highly recommend you take a chance on this new Anniversary Edition release and experience one of Rockstar's best games.

09 Dec 11:34

¡¡Achilipunk!! – El hardcore lolailo de Manolo Malou y Toreros After Olé

by Pedro Toro

¿Puede el autor de uno de los mayores himnos del punk ibérico ser a la vez un niño prodigio de la rumba, ganar un Goya y producir a Los Del Río? CANINO les invita adentrarse en la fascinante vida de Manolo Malou y Toreros After Olé. Un pedazo viviente de la historia de la música española.

Hijo de emigrantes españoles en Francia, la vida de Manolo Malou ha estado unida a la música desde su más tierna infancia. A los 8 años y bajo el pre-hipster apodo de Lolito gana un certamen de flamenco infantil organizado por el consulado, a los 14 graba su primer disco junto a su inseparable hermano Jorge bajo el nombre de Los Golfos, cuyo tema ¡Qué pasa contigo, tío! se convierte en una de las canciones más populares del momento, siendo rescatada veinte años después por Alex de la Iglesia para su película Muertos de risa (1999), convenientemente reinterpretada por Santiago Segura y El Gran Wyoming.

Antes de finalizar los setenta, el grupo, más crecidito, pasa a llamarse simplemente Manolo y Jorge, como mucho duetos pop de la época estilo Juan y Junior, grabando varios temas, que hoy han quedado en poco más que Cachitos de hierro y cromo.

Con la llegada de la democracia y los nuevos tiempos, el inquieto Manolo integra Plástico, uno de los grupos precursores de La Movida, sustituyendo ni más ni menos que a Eduardo Benavente, que por aquel entonces entraba a formar parte de Los Pegamoides como batería. Aunque Plástico tiende más hacia sonidos nuevaoleros entre bajos tipo Devo y riffs de revival rockabilly ya deja intuir algo de lo que vendrá después.

Con estos antecedentes, sorprende aún más escuchar ese “me muevo entra las calles de Vallecas y San Blas, mis amigos son los choros más potentes de lugar” que abría Chicos de la calle, el tema más emblemático del maxi de 12” que Toreros After Olé (o Toreros, según los que dicen que el After Olé era en realidad el título del maxi que quedó mal etiquetado en el catálogo de Nuevos Medios, su casa discográfica) Sin embargo, fuentes cercanas aseveran que, pese a ser tachado de grupo prefabricado, incluso de “niño pera”, por parte de los fanzines punk de la época, el street cred de los Toreros era legítimo.

En lo musical es sorprendente lo fresco, actual y rabioso que suena el maxi aún hoy en día, quizá por el lujo de haber grabado en Amsterdam en lugar de los chatarreros estudios nacionales de la época. Mientras otros viajaban a por discos de los Pistols a Londres, Toreros se fijaba en la emergente escena hardcore de California con bandas como Black Flag o Dead Kennedys a la cabeza, incluso se «inspiraron» en Red Tape de Circle Jerks para la batería de dos de los temas del maxi, aunque por otro lado hay quien dice que la principal influencia fue del d-beat de Discharge. Tupatutupas aparte, los temas también recogen el paso del postpunk oscuro al pasodoble cañí que posteriormente haría famosos a Gabinete Caligari en temas como Corruptor de menores, la versión del Porompompero de Manolo Escobar o la introducción con saxo y quejío de la versión maquetera de Chicos de la calle.

Sin llegar a realizar conciertos de los que quede constancia y dado el frío acogimiento de su primera grabación, TOA se disuelve y Manolo Malou vuelve a Francia, donde se reencuentra con sus inicios flamencos y rumberos, grabando numerosos discos de fusión y bandas sonoras para largometrajes como Felpudo Maldito de Josiane Balasko (1995), Taxi de Carlos Saura (1996) o Fugitivas de Miguel Hermoso (2000), que le valió el Goya a la mejor canción original en el año 2000. También ha trabajado como letrista para Niña Pastori o Carlos Núñez y ha producido temas con Manu Chao, Orishas e incluso el primer disco de Los Del Río tras su éxito internacional, lamentablemente no-titulado como Rumberos After Macarena.

El pasado punk de Manolo y su hermano Jorge quedó relegado a cintas que pasaban de mano en mano en mano a base de dobles pletinas y ese compañero de clase que hacía la A de anarquía con típex allá donde podía. No fue hasta el nuevo siglo que el recopilatorio Viva la punk 1978-1988 editó el tema Chicos de la calle por primera vez en CD, seguido en 2007 por una reedición del maxi original de la mano de Munster Records en formato de doble 7”.

Viñeta de Chicos de la calle, fanzine de José Tomás

Viñeta de ‘Chicos de la calle’, fanzine de José Tomás

El legado de Toreros After Olé sigue vivo hoy en día en el sonido de bandas como Biznaga o Peluquería Canina, y ha llegado a inspirar a otros artistas como el historietista José Tomás, que se inspiró en temas del grupo para contar sus inicios como jovencito punk. Y es que pocas bandas han sabido capturar con tanta contundencia y rapidez la ansiedad y el cabreo adolescente como aquellos jovencitos afrancesados e inconformistas, encabezados por un Manolo Malou recién llegado de la mili al que “le llamaron melenudo, tonto, heavy, rocker, punk” y ante aquello de “no hay futuro para ti” no le quedó otra que pisar el acelerador y gritar: “¡CORRE! ¡CORRE!

¿Te ha gustado este artículo? Puedes colaborar con Canino en nuestro Patreon. Ayúdanos a seguir creciendo.

La entrada ¡¡Achilipunk!! – El hardcore lolailo de Manolo Malou y Toreros After Olé aparece primero en Canino.

09 Dec 11:23

'Bully: Anniversary Edition' Review - Another Rockstar Classic Heads to Mobile

by Eli Hodapp

At this point, a holiday release from Rockstar on the App Store is beginning to become tradition, and I really couldn't be happier. This year's addition to Rockstar's mobile catalog is Bully: Anniversary Edition [$6.99], celebrating the ten year anniversary of the original 2006 launch. Lots of folks in our community suspected that Grand Theft Auto: Vice City Stories would be the next Rockstar game to hit the App Store, but it turns out that the one and only bigfart12 guessed correctly all the way back in March. Bully always seemed like the "forgotten" Rockstar game, at least amongst my circle of friends. It was released sandwiched in between Grand Theft Auto: Liberty City Stories [$6.99] and Grand Theft Auto: Vice City Stories. I think it was close enough to the GTA formula that anyone interested in Bully likely just gravitated to either title instead. I suppose it also didn't help that literally everyone I know who was even remotely interested in video games was hard and heavy into World of Warcraft at the time either. Anyway, it wasn't until the remastered "Scholarship Edition" was released a few years later that I gave the game a try, and had one of those "Wait, what the. Why didn't I play this when it first came out?" epiphanies that often come with re-releases of games you heard were good but never actually got around to playing. The mobile release is technically a second remaster of the game, as Bully: Anniversary Edition comes with all the tweaks of Scholarship Edition, plus additional graphical effects, higher resolution textures, better lighting, and a new multiplayer mode, effectively making the mobile game the best version yet- At least until it's remastered a third time.

resize_img_012014

Taking a step back, let's assume you've never heard of Bully before (which, again, is totally reasonable since it isn't really a Rockstar flagship title). Bully is an open world third person adventure game where you play as a kid named Jimmy, set at the private boarding school, Bullworth Academy. The game's original marketing lead quite a few people to believe that gameplay orbited around, well, being a total bully and generally causing loads of violence in the school. Jack Thompson (Remember him?!) even took a crack at getting the game banned, comparing what you do inside the game to the Columbine High School massacre. In actuality, while you'll eventually engage in loads of light spirited mischief, the overall goal of the game is to effectively bring peace to Bullworth, uniting all the various cliques, and completing tasks along the way to raise your reputation and effectively get everyone to like you.

resize_img_013226

Anyway, as mentioned, Bully opens with your not-so-loving mother and her new husband dumping you off at Bullworth Academy before they go on their honeymoon. From there, the game quickly shows you the ropes and introduces the main cast of characters which includes the stereotypical headmaster, Dr. Crabblesnitch, and your two cohorts Gary and Petey. The tutorial is guided by Gary, and it quickly becomes apparent that Bully is effectively Grand Theft Auto, but without cars. (Although you do eventually get skateboards, scooters, and similar kid-friendly transportation.) Movement feels very similar, combat is also incredibly familiar, as is the cadence of the game which involves going somewhere, accepting a mission, watching a brief cut scene, then needing to go somewhere else, fight someone, collect something, or do other similar stuff. This may sound like a negative thing, but I actually really like how familiar it all feels. If you've mastered the various little nuances of GTA games, you'll be right at home inside of the world of Bully.

resize_img_012519 resize_img_013125

Of course, being at school, you also have to go to school. The daily cycles you go through really makes it feel like you're at school, as even though you might have a breadcrumb trail of missions to do to advance the story, you still need to attend various classes at specific times of the in-game day. This potentially means dropping what you're doing, and hauling ass across campus to make it to class in time, before resuming whatever hijinks you were up to. "Attending class" involves several different mini-games. For example, Chemistry has you pushing buttons in order rhythmically to conduct experiments while English has you making as many words as you can out of scrambled letters. You also need to be in bed every day too, and both morning and afternoon periods as well as your eventual bedtime does a great job at not only adding a familiar sense of urgency in getting things done in your free time at school, but also gives a fantastic sense of the passage of time.

resize_img_012822

Also, just like being at school, all the stereotypical cliques are represented. You've got nerds, preps, jocks, greasers (which I'm not sure are a thing anymore?) and of course, the bullies. Depending on what you do on particular missions, completion results in your notoriety with these various factions going up or down. It weirdly feels just like being at school again, as, for instance, the nerds love it when you do something to mess with the jocks and vice versa. The cops and wanted levels from GTA games are replaced with prefects and a "trouble meter." Generally speaking, you can get away with little stuff, but if you cause too much trouble (or cause trouble in front of a prefect) your trouble meter will rapidly rise and you'll need to run or get busted. Just like in GTA, it's also a lot of fun to just cause lots of trouble and to see how long you can survive and how many prefects you can fight before getting busted.

resize_img_014135

Much like GTA, combat is fairly simple. Most of your fighting in Bully will be hand to hand, and you'll learn numerous different fighting techniques by completing side missions. Guns are (obviously) replaced with simple thrown objects or age-appropriate weaponry like slingshots. The same familiar lock-on system is used, where aiming is automatic regardless of whether you're doing ranged or melee attacks which whatever target you're latched on to at the time. Bully takes GTA-style combat one step further with additional moves like being able to grab, push, and throw your opponent as well as various other techniques which spice up fights a bit more than just mindlessly mashing the attack button.

resize_img_013630

Like other Rockstar titles, the level of depth found in Bully is rarely something seen in single player premium games on the App Store. The initially tiny world of Bully opens up into five large areas, with all sorts of side missions, a lightweight crafting system where you can create different mischievous items like stink bombs and similar, and the ability to have romantic flings with other characters in the game. Without spoiling anything, while the main storyline is incredibly linear, there's more than a few twists and turns along the way as you inevitably become king of Bullworth. Every line of dialog in the game is voiced over, and the idle chitchat as you run around the school yard is just as ridiculous as the things you hear people say wandering around any GTA city. The whole thing feels alive.

resize_img_013832

As far as the quality of the port is concerned, Rockstar has done a fantastic job. Utilizing the assets from the previous rework of the game combined with higher resolution textures and other graphical boosts results in a game that still obviously is from a previous generation of consoles, but manages to be visually appealing enough to play today. Many older 3D titles look a little rough by 2016 standards, and that's not the case here. I played it on my iPad Pro, and the game unsurprisingly ran flawlessly, but if you're playing on an older device there's options to lower the graphics settings to get higher framerates. Just like other Rockstar mobile games, Bully features a cloud save system through the Rockstar Social Club. This review was based on an early copy of the game, so I wasn't able to test any of them, but they've even gone as far as to turn the different school class mini games into turn-based online multiplayer friend challenges. Much like cloud saving via the Social Club, it's just one more thing Rockstar totally could have skipped out on and Bully would still have been a fantastic game.

resize_img_01105

Controls are... Well, they're about what you'd expect if you've played any of the previous GTA games on mobile. If not, they did about as good of a job as they could have making the game work with a touchscreen. Movement is handled via a virtual joystick on the left side of the screen, while an array of buttons on the right side of the screen handle all of your actions. Rarely does the game require much precision, largely thanks to how the lock-on system works in combat, but I did run into a few action-packed sequences that felt a little more difficult than they should have been using virtual controls. Regardless, they totally work. Thankfully, MFi controllers are totally supported and if you've got one connected all the clutter of the on-screen UI goes away and the game prompts you to do things using the various MFi buttons instead. While I have no doubts you can play Bully start to finish with the touchscreen, the best way to play this game is definitely going to be with a controller.

resize_img_0108-23

I'm really not sure what else there is to say about Bully. The game, when it was originally released, scored an impressive 87 on Metacritic, and it's only gotten better over the years with the various visual improvements and minor gameplay additions. If you missed Bully when it was first released on the PlayStation 2, then skipped it again when it was re-released on other platforms, don't miss this new re-remastered iteration. Hell, I'd say the entirety of the Rockstar iOS catalog is worth owning, and Bully: Anniversary Edition is no different.

08 Dec 01:44

Rupturas poliamorosas (4): ¿Cómo consuelas a tu marido cuando lo ha dejado con su otra pareja, cuando ella no era muy amable contigo?

by moscacojonera

En la búsqueda de artículos sobre rupturas en relaciones no-exclusivas, encontré un artículo escrito pensando en la pareja de la persona que está pasando por una ruptura. Hay alguna idea interesante, aunque el problema aquí es que Cunning Minx (quien hace Polyamory Weekly) contesta a una mujer casada, lo que hace sonar la respuesta muy heteroparejil… De todos modos, traduzco íntegramente el post de su blog, donde va resumiendo los temas que va tratando en su podcast.

Para quien no conozca a Cunning Minx, lleva muchísimos años haciendo un podcast que con el tiempo se ha ido centrando casi exclusivamente en el poliamor y tiene mil temas interesantes. Como yo hablaba de su trabajo hace ya ocho años, hay veces que olvido que quienes acaban de llegar a estos temas quizá no la conozcan… y tras tantos años con un podcast, se encontrarán con programas que den respuestas a casi todo. Otra cosa es que se coincida con su manera de ver las cosas. 

 

Cunning Minx http://polyweekly.com

Cunning Minx
http://polyweekly.com

 

El título original del post que traduzco es “Dealing with a poly breakup”

Cuando un metamor (resumido, la pareja de tu pareja) deja a tu pareja ¿cómo la consuelas cuando tienes sentimientos ambivalentes respecto a la ruptura?

La mayoría de las preguntas que llegan a Poly Weekly no son exclusivas del poliamor, pero la del podcast de la semana pasada [finales de mayo 2015] es una exclusiva del poliamor: ¿Cómo consuelas a tu marido cuando lo ha dejado con su otra pareja, cuando ella no era muy amable contigo?

Sara estuvo casada con David durante 5 años, y él ha sido pareja también de Julie durante dos años. Julie, Sara y David convivieron ese tiempo. Julie se fue de repente, diciendo que era porque Sara no quería tener una relación íntima/sexual con ella. Sara está intentado empatizar con el estado de ánimo de David tras la ruptura, pero también se siente frustada y poco valorada porque ella le ofreció a Julie apoyo emocional, económico y profesional. La pregunta de Sara es: ¿Cómo hago para ofrecer apoyo cuando me siento frustrada y herida por la persona que él echa de menos?

Esto puede ser una situación complicada. Quieres apoyar, pero tienes tus propias emociones sobre la situación y no coinciden con las de él. Estas son algunas cosas que puedes tener en mente:

 

Responsabilízate de tus propias emociones

Tu emociones son tuyas, y las de él, suyas. No tienes que sentirte como él se siente, y él no tiene que sentirse como tú te sientes. Ambos conjuntos de emociones pueden existir en el mismo espacio y lo que sea que sintáis está bien. No necesitáis llegar a un consenso o acuerdo para apoyaros mutuamente durante ese tiempo. Está bien que tú te sientas ambivalente, con resentimiento o herida y para él estar desesperado porque ella vuelva.

 

Cúidate a ti misma

Si necesitas hablarlo con alguien que te entienda, y tu marido no puede darte eso en este momento, busca a alguien que sí pueda. Busca a alguna de tus amistades o tu terapeuta para que te escuche y apoye.. Mímate escribiendo un diario, dándote un relajante baño, un masaje, un brunch con tus amistades o lo que sea que te ayude en tu proceso de pérdida. Haz lo que necesites hacer para superar la pérdida y manejar tus emociones.

 

polyweekly_4x6flierfront_no

 

Pide lo que necesites

Dile a tu marido qué tipo de apoyo necesitas de él y pregúntale qué necesita él. Si no puedes darle lo que te está pidiendo –por ejemplo escucharle hablar sobre cómo volver con Julie– dale apoyo de otras maneras que te resulten más cómodas. Prepárale una cena, llévale en coche a casa después de que se ha tomado algo con sus amistades, consíguele un nuevo videojuego. Tu marcas tus propios límites en el apoyo que puedes aportar. Si te pide algo que no le puedes dar, no hay nada malo en que le digas que no se lo puedes dar y buscar otra manera de darle apoyo.

Si decides escucharle durante su proceso de duelo, intenta contestar a lo que está detrás de lo que te está contando más que a lo que dice. Si dice “Quiero volver con ella”, por ejemplo, responde a la idea que hay detrás, que sería algo como “me duele porque la quiero y la echo de menos”. A lo que puedes responder “lamento que esté siendo tan duro para ti; Sé lo mucho que todavía la quieres”.

 

Evita darle vueltas a la razón de la ruptura

Seguro que te ha sucedido antes en la vida: La razón que alguien da para dejar una relación rara vez es todo lo que ha pasado. Es totalmente posible que la misma Julie no sea consciente de las razones para romper y quizá no lo sea en los próximos veinte años. Así que evita darle vueltas a la razón que haya dado y trata de aceptar que la relación simplemente no encajaba para que esas personas se convirtieran en una mejor versión de sí mismas.

 

pw-logo-2012-white-square-1

08 Dec 01:40

Alto’s Odyssey is a Sequel to Alto’s Adventure, Coming 2017

by Jim Squires
altosodyssey

Remember Alto’s Adventure? That fantastic little snowboarding game that you’re probably still playing right now, nearly two years after its release? The team behind it, Snowman, have just pushed out a tweet that should make your toes tingle: they’ve announced Alto’s Odyssey, a new game coming in 2017.

There are zero additional details at this point, but it looks like the game will retain the same art style as the first (hooray!) — and those hot air balloons in the picture are sending our imaginations racing. You can also sign up for more details on the official Alto’s Odyssey website.

We’ll keep you updated as we learn more. And if your toes are tingling just like we’d said, don’t forget — you can always warm them up with a pair of Alto Socks from the Snowman store.

The post Alto’s Odyssey is a Sequel to Alto’s Adventure, Coming 2017 appeared first on Gamezebo.

07 Dec 11:43

El cierre de La Tita, epílogo de la cultura del «after» en Santiago

by Brais Capelán
La normativa actual y los continuos altercados han convertido estos establecimientos en un colectivo marginal a día de hoy

07 Dec 11:16

Anatómicamente, estas son las posturas sexuales más jodidas

by Alba Carreres

Imagen vía Vicente Villamón en Flickr

<span class="redactor-invisible-space"><p></p></span>

Todo el mundo ha sentido alguna vez molestias fisiológicas al practicar sexo. Dolor de espalda, pinzamientos, tirones, malestar lumbar, gemelos que se suben... Esas molestias son especialmente agudas cuando se intentan poner en práctica posturas sexuales que requieren un poco más de preparación física de la que tenemos y de la que pensamos que necesitamos para hacer algo tan básico como echar un polvo.

Por poner un ejemplo: según un estudio de Natalie Sidorkewicz, especialista en sexo y biomecánica, el 78% de los hombres y el 58% de las mujeres sienten menos dolor en su espalda y cadera cuando se encuentran en posición supina, es decir cuando están abajo, que cuando están arriba. Echándole un ojo al resto del estudio está claro que el dolor en los movimientos y en las posturas durante el coito es un factor importante para muchas personas. De hecho, que exista un estudio al respecto deja claro que estamos ante un tema importante.

Los principales problemas musculares y óseos derivados del ejercicio sexual se centran básicamente en la zona baja de la espalda, la pelvis y las lumbares. Los movimientos repetitivos de flexión y extensión de la espina dorsal pueden provocar incluso la aparición de una hernia discal. Y la cosa afecta tanto a hombres como a mujeres: todos podemos sentir dolor en la espalda después del sexo si no se ejecutan los ejercicios con precisión.

Tras esta experiencia vital, por la que seguramente todos hemos pasado o pasaremos, decidí contactar con una especialista para que me explicase cuáles son aquellas posturas con las que puedes estar más cerca a romperte la crisma.

Nos han educado en temas de prevención sexual, en temas reproductivos, pero poco nos han hablado de la obtención de placer

Marta Torrón es fisiosexóloga, una especialidad de la fisioterapia que intenta rehabilitar la función erótica con la finalidad de mejorar la salud sexual. Muchos hombres acuden a su consulta para perfeccionar su movimiento de caderas y dejar así de sufrir lesiones poscoitales. Las mujeres, en cambio, piden cita para solucionar problemas de dolores pélvicos o molestias en la zona genital.

"Hay posturas que en algunas mujeres provocan dolor en la penetración. En los casos de dolor en la parte más profunda casi siempre va a doler cuando son posturas en las que las rodillas estén cerca del pecho", asegura Marta Torrón. Sin embargo con un trabajo adecuado estas molestias pueden llegar a desaparecer para siempre.

No es que tú seas rarita. Es que esta postura duele a morir.

Luego están las posiciones que, a nivel físico y de flexibilidad, son más complicadas. Aun así, según Marta no hay posiciones imposibles: todo requiere práctica. "El gran tema es hacer todas esas posturas mientras disfrutamos, es decir con una función erótica", explica Marta Torrón. "Nos han educado en temas de prevención sexual, en temas reproductivos, pero en cambio poco nos han hablado de la obtención de placer. Esa es la función que precisamente se trabaja desde la fisiosexología".

Una buena función erótica no tiene nada que ver con practicar todas las posturas del Kamasutra, llegar siempre al orgasmo, practicar sexo a diario o tener múltiples parejas sexuales.

Lo ideal es probar todas estas posiciones sin estar en situación sexual. Recomendamos jugar a hacerlas para que luego, cuando se está en pleno coito, no sea frustrante

Según cuenta la experta en fisiosexología, hay posturas que anatómicamente son más complicadas y con las que puede ser más complicado llegar a esa excitación mutua. Una de ellas sería la figura de "el puente", en la que él estaría arqueando la espalda formando un puente. "Si el hombre no tiene una flexibilidad ni consciencia corporal es muy fácil que aumente la presión en los discos vertebrales y llegue incluso a hacerse una hernia lumbar", dice Torrón.

Aquí le toca al hombre hacer el puente.

La fisiosexóloga explica que hay muchos hombres que tienen este tipo de hernias debido al sexo. "Son chicos sexualmente muy activos y que no saben mover bien la pelvis. El movimiento lo hacen desde la espalda y por eso se hacen daño".

Otra de las posturas jodidas anatómicamente sería el rocking horse, que implica a la mujer hacer la vertical. En estos momentos me estoy imaginando a la vecina del tercero practicando esta postura un domingo por la tarde y me la veo en urgencias en cero coma un segundo.

Marta Torrón explica que existen maneras de practicar esa postura sin que te acabe doliendo la espalda. Se trataría de hacer la vertical en una pared pero al revés, es decir iniciándose boca abajo de espaldas al muro y trepando con las piernas hasta conseguir la total verticalidad.


Hay quien ha visto la muerte de cerca intentando hacer el 'rocking horse'.

En esta posición se van a cansar las muñecas y los brazos, por lo que hay que entrenar para llegar a la correcta realización del ejercicio. La opción avanzada delrocking horse sería el standing weelbarrow, que sería lo mismo pero con las piernas flexionadas hacia el tronco de la pareja.

Otras posiciones requieren tener fuerza en los brazos y mantener el equilibrio. Es el caso de las suspended scissors. Si no se hace un movimiento correcto puede provocar incluso dolor en las cervicales.

Las 'suspended scissors' te destrozan la espalda.

Marta también explica que las posiciones que requieran hacer las típicas sentadillas también pueden provocar dolores musculares, sobre todo en los cuádriceps o las rodillas. Por eso es importante tener consciencia corporal y hacer un mínimo de ejercicio.

"Lo ideal es probar todas estas posiciones sin estar en situación sexual. Recomendamos jugar a hacerlas para que luego, cuando se está en pleno coito, no sea frustrante. Si se prueban todas esas posturas y otros movimientos como por ejemplo el de acoplarse el uno con el otro, vestidos o con ropa interior, luego durante el encuentro sexual resulta mucho más sencillo y placentero", asegura Marta Torrón.

Y es que sí, hay vida más allá del misionero. Pero puede ser una vida extremadamente frustrante y dolorosa si no practicamos antes de lanzarnos al vacío.

07 Dec 03:03

Los clientes de La Tita ‘peregrinan’ a otros negocios de la zona

by redacción Santiago
07 Dec 01:52

El «after» La Tita fue clausurado por su insuficiente capacidad de evacuación

El cierre cautelar se levantará si el propietario corrige las deficiencias de seguridad observadas en el establecimiento

07 Dec 01:51

Una piedra que causa problemas en Belvís

by ECG


07 Dec 01:51

El desmadre de Fernando III lleva las escenas de sexo hasta la vía pública

by alexandra cordero Santiago


07 Dec 01:49

Clausuran el pub La Tita solo por motivos técnicos

by martín fernández Santiago


07 Dec 01:49

«Galicia ten máis esclerose, como outros países onde houbo viquingos»

by joel gómez
En la comunidad sufren el mal 2.700 personas, y hay 110 casos nuevos al año, dice Manuel Arias, neurólogo del CHUS

07 Dec 01:48

Atopada unha foca nova nas redes dun barco pesqueiro

Vaia sorpresa levaron os mariñeiros do pesqueiro Lucero Un, de Cedeira.

Atoparon entre as súas redes un exemplar de foca noviña. Ela tamén estaba sorprendida, e algo asustada. Os mariñeiros xa lle puxeron nome, Lucero, como o barco. A coordinadora para o estudo dos mamíferos mariños xa trasladou a foca ao seu centro de Marín. Unha vez que estea revisada será devolta ao mar.
07 Dec 01:45

“É moi necesario reducir o uso de antibióticos na cabana gandeira”

by Campo Galego

España ten unha materia pendente na súa cabana gandeira: reducir o uso de antibióticos, sobre todo nas producións intensivas, algo do que están concienciados cada vez máis profesionais do sector. E é que a lexislación europea e española encamíñase cada vez máis a limitar o uso de antimicrobianos para facer fronte ao crecente problema das resistencias a antibióticos, algo que afecta cada vez máis á saúde humana. O sector está a tempo de reducir o uso destes medicamentos voluntariamente antes de que sexa obrigatorio.

Este foi un dos temas principais que se abordaron recentemente en Santiago de Compostela na “XVIII Xornada Técnica da Fundación Instituto Tecnolóxico do Penso: Novo escenario de redución de antibióticos e novas materias primas na industria da alimentación animal”.

Sara Sacristán, do grupo coordinador do Plan Nacional de Resistencias Antibióticas (PRAN) da Axencia Española de Medicamentos e Produtos Sanitarios (AEMPS), analizou como desde o sector de fabricación de pensos pódese contribuír a reducir as resistencias antimicrobianas nas explotacións gandeiras.

En que situación se atopa España dentro da Unión Europea no uso de medicamentos antimicrobianos e antibióticos en veterinaria? Cales son as ganderías que máis os utilizan?
España atópase á cabeza na Unión Europea en canto ao consumo de antibióticos de uso veterinario. Actualmente estamos a traballar para mellorar o sistema de recollida de datos de consumo e poder situar, entender mellor esta situación e actuar para diminuír o consumo.

As producións animais con maior consumo de antibióticos son, loxicamente, as producións de carácter intensivo, xa que a súa cabana gandeira é moito maior que en extensivo, os animais teñen máis contacto e por tanto máis risco de padecer enfermidades.

Como foi a evolución de consumo destes medicamentos nos últimos anos e cales son os máis demandados en veterinaria? Está a abusarse destes produtos en España?
Os antibióticos máis usados en medicamento veterinario a nivel nacional son as tetracicilinas e as penicilinas, cuxo consumo nos últimos anos foi en aumento. Ademais, cabe destacar o elevado consumo que temos en España de colistina en comparación co resto de Estados membros que achegan datos de consumo de antibióticos veterinarios.

É por iso que desde o Plan Nacional fronte á Resistencia aos Antibióticos traballamos na vixilancia específica destes antibióticos e cos sectores implicados para diminuír o seu consumo. Un exemplo é o recente Acordo para a redución do consumo de Colistina no sector Porcino, asinado polas asociacións do sector e que adheriu a un gran número de empresas produtoras.

“É moi necesario reducir o uso de antibióticos na cabana gandeira”

Non podemos considerar un abuso dos mesmos xa que os veterinarios cumpren coas indicacións específicas das fichas técnicas destes medicamentos; pero, é certo que é moi necesario que os profesionais implicados optimicen o uso dos antibióticos, recorran máis a miúdo ás alternativas existentes e, sobre todo, traballen en boas prácticas de hixiene, manexo, bioseguridade e benestar animal para previr a aparición de infeccións.

Por que é tan importante reducir o uso destes produtos antimicrobianos nas ganderías?
A resistencia aos antibióticos é un problema multifactorial de saúde pública a nivel mundial cuxas causas son diversas: o uso inadecuado e excesivo de antibióticos en medicamento humano e en veterinaria e a transmisión de resistencias, onde non só ven implicadas a saúde humana e a sanidade animal, senón tamén o medio ambiente e a alimentación.

É por iso que todos os ámbitos implicados deben tomar medidas. Entre eles, a produción animal supón unha parte moi importante, debido ao gran número de animais en produción e ao que supón o uso de antibióticos neste sentido e tamén, debido á súa conexión directa co medio ambiente e coa cadea alimentaria.

Cales son as principais alternativa que se expoñen?
Optimizar o uso dos antibióticos, utilizándoos de forma terapéutica e seleccionando os tratamentos máis adecuados baseados en bos diagnósticos.

Por outra banda, reforzar a saúde dos animais cunha alimentación de calidade, bo manexo e instalacións para evitar que caian enfermos.

E por último, mellorar e traballar en boas prácticas de hixiene, manexo, bioseguridade e benestar animal para previr a aparición de infeccións.

Con todo, desde o sector produtor e desde a industria veterinaria xa se advirte de que reducir antibióticos en animais para consumo humano supoñerá incrementar os custos de produción….
Non ten porqué, é máis, temos exemplos de gandeiros que reduciron considerablemente o uso de antibióticos e non só diminuíron os custos senón que aumentaron a produción.

Diminuír o consumo de antibióticos require de cambios na forma de producir e é por iso que se necesita implicación e concienciación. Se se consegue, o resultado será a obtención de máis beneficios, non só a nivel económico senón tamén no nivel de sustentabilidade da produción.

Neste contexto, ¿cales son as principais medidas que aprobarán proximamente no Real Decreto de Prescrición Veterinaria e no de Pensos Medicamentos para reducir o uso destes produtos na gandería española? Que obxectivos se marcan?
Actualmente non existe en España un sistema de recollida de datos de consumo de antibióticos a nivel de campo e clínica, na práctica veterinaria.

É por iso que, desde o Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente (Mapama) e en colaboración coa Axencia Española de Medicamentos e Produtos Sanitarios (Aemps), está a desenvolverse un Real Decreto para a declaración da prescrición de antibióticos de uso veterinario.

“O Goberno vai crear unha base de datos de consumo de antibióticos veterinarios”

Para poder facer a recollida destes datos, está a desenvolverse unha base de datos central, que será o repositorio da información da prescrición de antibióticos veterinarios.

Estes datos permitirannos situar o consumo real e establecer medidas de redución e optimización do uso de antibióticos.

¿Van ser as medidas de carácter obrigatorio, con sancións, ou voluntario? Se é así ¿non cre que será difícil que se apliquen?
Será obrigatorio que todos os veterinarios acheguen a información relativa ás prescricións de antibióticos que realicen.

¿Por que motivo Dinamarca, onde lograron ser o país de Europa con menor uso de antibióticos en veterinaria, a pesar da súa importante cabana gandeira, pode ser un exemplo neste sentido?
Porque ten obxectivos moi claros e de carácter cuantitativo aos que chegar. Ademais leva máis de 6 anos traballando na loita contra o desenvolvemento de resistencia aos antibióticos e os resultados que están a conseguir son moi bos.

¿Que aspectos do plan danés poden ser trasladados a España? ¿Tamén o do cartón amarelo?
O sistema de optimización de uso prudente de antibióticos, enfocado sobre todo a aquelas producións menos sustentables e o sistema de cartón amarelo, que é moi bo tanto para avaliar o consumo como para alentar aos profesionais implicados para que desenvolvan boas prácticas.

¿Pódese concluír que a produción gandeira española pode ver comprometida a súa viabilidade, sobre todo para a exportación?
Si, é necesaria a concienciación de todos os profesionais implicados, non só polo grave problema que afrontamos senón porque todos os países membros da UE están a traballar e implementando medidas para combater o desenvolvemento de resistencia aos antibióticos e reducir o consumo destes. Debido a isto, dentro de UE, están a esixirnos e vannos a esixir que vaiamos nesta liña de loita contra as resistencias.

¿Algo máis que queira engadir?
Desde o Pran consideramos como prioridade concienciar a todos os profesionais implicados na sanidade animal sobre o problema do desenvolvemento e diseminación da resistencia aos antibióticos, ademais de proporcionar toda a información dispoñible e actualizada sobre o uso prudente dos antibióticos. Está en mans de todos solucionar este grave problema.

La entrada “É moi necesario reducir o uso de antibióticos na cabana gandeira” aparece primero en Campo Galego.

07 Dec 01:27

Felicidades Little Richard, verdadero rey del rock

by Wilson Palleiro

Hoy cumple 84 años el grandísimo Richard Penniman, o sea Little Richard, el verdadero rey del rock and roll, historia viva. Maltratado por la industria en general y alabado en particular por esa enorme minoría rockera que aún sobrevive a pesar del desalentador panorama, es el símbolo viviente de un estilo que marcará para siempre el devenir de la música. Junto a los también inmortales Jerry Lee Lewis y Chuck Berry, el pequeño Ricardo es uno de los últimos exponentes de la generación que cambió la música. Little Richard, además, es la voz por excelencia del r&r y sus canciones, esas explosiones de vitallidad, representan las más altas cotas de un estilo aún no superado por nadie. Que siga siendo así por muchos años más, señor Penniman. Dios salve a Little Richard. Dios salve al rock and roll.

 

 

07 Dec 01:26

No hay tantas fobias como te quieren hacer creer

by Jaime Rubio Hancock

Apeirofobia: aversión al infinito. Friggastriscaidecafobia: aversión al viernes 13. Melanofobia: aversión al color negro. Optofobia: aversión a abrir los ojos. Papirofobia: aversión al papel. Xantofobia: miedo al color amarillo. Y la favorita de muchos, hipopotomonstrosesquipedaliofobia: aversión a las palabras largas.

Todos nos hemos topado en internet con listas de decenas de fobias, algunas tan inverosímiles como las citadas. ¿Pero es verdad que se puede tener miedo a escribir (grafofobia) o a los ombligos (omfalofobia)? ¿O solo se trata de invenciones de gente con mucho tiempo libre y un diccionario de griego clásico?

“Las fobias que existen son las reconocidas desde hace muchos años. No hay nuevas -explica Julio Bobes, presidente de la Sociedad Española de Psiquiatría-. Las fobias sociales, las alturas, los espacios amenazantes… Clínicamente están admitidas las que tienen documentación basada en evidencias”. Y añade: “Nunca he visto a nadie con fobia a colores”.

Guillermo Fouce, doctor en Psicología y autor de Psicología del miedo, apunta que “por poder, se puede tener fobia a cualquier cosa”. Pero no es lo habitual: “Hay algunas que son más frecuentes que otras y que tienen una base biológica”, como en el caso de los reptiles o volar. El resto pueden ser invenciones o “gente que busca fobias muy raras”. Al fin y al cabo, el miedo a dar opiniones (alodoxafobia) puede ser parte de una fobia social.

Bobes también recuerda que no es lo mismo una fobia que simple miedo o rechazo. “Para que sea una fobia -explica-, tiene que mantenerse constantemente y se ha de crear un gran disconfort e incapacidad para afrontar situaciones”.

Por muy supersticiosos que seamos y por mucho que evitemos el amarillo, este color difícilmente nos causará una “hiperreacción” comparable a la de una fobia que nos impida, por ejemplo, ir a trabajar. La fobias, recuerda Fouce, llevan a evitar las situaciones que causan un miedo excesivo y  habitualmente se intenta justificar esta actitud con ideas irracionales. Además, “cuanto más evitamos la situación, más se refuerza la fobia”.

¿Qué fobias dan más miedo?

Para saber qué fobias son reales y cuáles no, Bobes nos remite a la Clasificación Internacional de Enfermedades, publicada por la Organización Mundial de la Salud. Allí podemos leer que los síntomas de una fobia incluyen “palpitaciones o sensación de desvanecimiento”. También se pueden dar “temores secundarios a la muerte, a la pérdida de control y a la locura”.

Se clasifican en:

- Agorafobia: miedo a salir del hogar, a ir a sitios públicos y con multitudes, y a viajar solo.

- Fobias sociales: el “temor a ser escudriñado por la gente, que lleva al paciente a evitar situaciones de interacción social”.

- Fobias específicas: restringidas a situaciones muy concretas, “tales como la cercanía de ciertos animales, las alturas, el trueno, la oscuridad, volar en avión, los espacios cerrados, orinar o defecar en baños públicos, la ingestión de ciertos alimentos, la atención dental o la visión de sangre o de heridas”.

El índice del CIE recoge otra decena de ejemplos, algunos también curiosos, pero sin llegar a los que mencionábamos en el primer párrafo: la bromidrosofobia (a los olores), la eritrofobia (a ruborizarse en público), la getirofobia (temor a los puentes) y la sitofobia (miedo a comer, ya sea por sus efectos -obesidad, diabetes- como por creer que la comida está envenenada o contaminada).

¿Cómo se cura una fobia?

Fouce nos explica que las fobias se tratan por exposición a lo que causa este miedo. “Cuando la fobia es muy compleja, como en el caso de las fobias sociales o las agorafobias, se trata de una exposición progresiva a la causa, de una desensibilización gradual”. En el caso del miedo a volar, por ejemplo, se puede comenzar hablando de la situación, recrear el escenario (a veces con ayuda de la tecnología), y terminar por subirse a un avión.

Bobes apunta que un tratamiento típico puede consistir en 12 o 20 sesiones a lo largo de dos o tres meses, acompañado de “ansiolíticos de fondo”. El pronóstico es muy bueno, sobre todo en el caso de los adolescentes, aunque puede ser necesario “hacer tratamiento de refuerzo” en caso de que se vuelvan a presentar los síntomas.

En algunos casos se puede hacer un tratamiento “por inundación”, explica Fouce. Por ejemplo, encerrar a un claustrofóbico en un espacio cerrado. No es agradable: “Esta persona puede llegar a creer que le va a dar un infarto, por ejemplo, pero el miedo se acaba superando y desciende la activación, al ver que los temores no se materializan”.

Solo tiene sentido pasar por estos tratamientos si la fobia nos impide llevar una vida normal: salir a la calle, hablar en público o viajar, por ejemplo. Pero teniendo en cuenta que la mayoría de nosotros no nos encontramos todos los días con ratas, serpientes y cucarachas parece razonable que se prefiera convivir con este miedo irracional a superarlo. ¿Para qué enfrentarse durante tres meses a un animal al que en el peor de los casos no vamos a ver más que en ocasiones contadas?

¿Por qué existen las fobias?

Aunque hay mucha discusión al respecto, Bobes explica que las fobias suelen tener su origen en el desarrollo del niño y el adolescente, sobre todo en lo que se refiere a nuestra adaptación al espacio social. Pueden tener su origen en un trauma, pero no es lo más habitual.

Muchas veces, recuerda Fouce, hay una variante cultural o biológica. El miedo es adaptativo (aunque no las fobias): si tenemos miedo a las serpientes y no a los corderos es porque muchas de las primeras son venenosas, por lo que tiene sentido que estemos predispuestos a mostrarnos precavidos al ver una. También tiene sentido tener miedo (aunque no fobia) a volar o a las alturas, ya que lo normal es que pasemos la mayor parte del tiempo muy cerca del suelo.

En algunos pacientes se presenta más de una fobia. “Se da un efecto de generalización”, explica Fouce. Generalmente, son miedos a estímulos muy parecidos, pero la asociación puede ser relativamente arbitraria. Y nos recuerda el caso del pequeño Albert.

El 1920, el psicólogo John B. Watson y su alumna Rosalie Rayner hicieron una serie de experimentos de corte pavloviano (y nada ético) con un bebé de 9 meses, Albert. El niño fue expuesto a una rata, a un conejo, a un perro, a un mono, a varias máscaras y a otros estímulos como algodón y lana. Como se ve en el vídeo, el niño no tuvo problemas con ninguno.

Hasta que los psicólogos comenzaron a dar golpes a una barra de acero con un martillo cada vez que le presentaban la rata. El bebé asoció este animal con el ruido y, con solo verlo y sin martillazos, ya lloraba asustado. Poco a poco, generalizó esta respuesta a otros objetos con pelo, como el conejo, el perro, un abrigo e incluso una máscara de Santa Claus.

No se sabe muy bien qué pasó con Albert (aunque hubo esfuerzos por encontrarlo), pero hay que decir que dejó el hospital antes de que se le desensibilizara y que probablemente mantuvo alguno de estos miedos.

07 Dec 01:23

Tipos de tíos según sus estrategias de ligue

Hola, ya lo dijimos hace varios días, aquí no hay quien folle porque cuando más saliva gastan ellos más flujo vaginal ahorramos nosotras peeeeeeroooo eso nos deja tiempo para analizar las tácticas de ligue y cla, os la contamos, así son los tíos según sus estrategias de ligue by RayBootycelli 

Nice guy aka el majo
-Te trata muy bien
-Cree que es muy bueno
-Pero si no te lo follas te odiará
-Le hablará mal de ti a tus amigos

Fuck boy aka el fucker de toda la vida
-Te trata mal para ligar
-Te dice que te follara como nadie
-No sabe que es el clitoris

Fedora guy aka el poeta
-Es artista
-Te comprende como ningún otro tío ha hecho
-Es muy profundo
-Cuando folláis no vuelves a verlo más

Sad boy aka el sufrientedolientedelalife
-Te trata mal porque su vida ha sido dura
-Debes cambiarlo y hacerle feliz
-Si te pone los cuernos es tu culpa por no cambiarle

Friendzone guy aka el famoso pagafantas
-Se queja de que no folla
-Dice que las tías siempre se van con los capullos
-Se intenta liar contigo cuando vas borracha

Lonely boy aka el intenso
-Nunca se ha enamorado
-Eres la primera por la que siente algo
-A la próxima tía que conozca le dirá lo mismo

Unicorn guy aka el unicorn guy
-Te trata genial
-Nunca te insultará con “puta” o “estrecha”
-Folla increíble
-Pero respeta si no quieres follar
-No existe

Philosopher guy aka el que estudió en Somosaguas
- Conversaciones elevadas
- Cita a Hegel y Heidegger
- Todos los poemas le recuerdan a ti
- Se lo dice a otras 10 a la vez

El feministo aka el machista listo
- te respeta mazo
- va a charlas
- qué asco dan los hombres (él no)
- no quieres follar conmigo porque estás alienada

Poliamoroso fuckboy aka el machista relisto
-Aliado feminista
-Se folla a 500 pero de cuidados 0
-Te llama loca alienada si te pones celosa

Moraleja: Titis, follar no pero unas rises, si lo piense bien, tampoco. I believe in Unicorns. Y en la cerveza y el free wifi. ^^

image
05 Dec 17:30

Suárez aplaude parte de los presupuestos de la Xunta y pide «fronte común» por el tren

by Salgado
Jorge Suárez, alcalde de Ferrol, durante el pleno ordinario de este jueves en el Concello (foto: Mero Barral / 13fotos para Ferrol360)

Jorge Suárez, alcalde de Ferrol, durante el pleno del Concello (foto: Mero Barral / 13fotos para Ferrol360)

RAÚL SALGADO | Ferrol | Lunes 5 diciembre 2016 | 17:30

Si hay «algo que celebrar» al analizar el proyecto presupuestario de la Xunta, el alcalde de Ferrol apunta a las partidas para el saneamiento de A Malata o la residencia de mayores. Porque, ha dicho este lunes Jorge Suárez, «non é preciso ser críticos por ser críticos». En una comparecencia ante los medios, ha subrayado el «investimento importante» para A Malata.

Podría «dar un novo pulo» al sector marisquero, gracias al cual «subsisten» ahora unas 500 familias. Sin embargo, vaticina un repunte de esa cifra «co saneamento integral». Sobre la residencia de Caranza, ha aseverado que el plan «tiña que estar feito hai anos», afeando la existencia de dos plantas cerradas durante «seis anos».

Atribuye esa situación a una «adxudicación nefasta», cuya beneficiaria «deixou abandonadas as obras». Como consecuencia, usuarios «desviados a outras residencias»; algunas en lugares alejados, como Vimianzo, según ha citado. «Hai que celebrar que se faga unha residencia, pero chega tarde», apostilla, reclamando «máxima celeridade».

Inversiones

En torno al plan director del Complexo Hospitalario Universitario, una «demanda histórica», ha sostenido que se tendría que haber solventado en el «anterior mandato» y ha centrado sus palabras en recintos como el Novoa Santos. Llama la atención por el hecho de que esté «infrautilizado», con plantas «baleiras» y sin «xestión» que favorezca su adquisición.

También ha cargado contra los «desvíos» de pacientes a centros privados, caso del Juan Cardona en Ferrol, que ve evitables «coa infraestructura» actual. Jorge Suárez reclama mejoras «canto antes» y que se subsane la «falta de camas». Sus críticas a unos «orzamentos coxos» se extienden a industria, empleo o bienestar.

Habla de una «asfixia» a entidades como Afal o Aspaneps, guiadas por el «altruismo» en una labor que tendría que prestar, ha matizado, el sistema público. A su entender, la Xunta «consolida o descenso nos convenios» con estas asociaciones, pero tampoco contempla iniciativas «de calado» para erigir a Ferrol en «polo do noroeste de Galicia».

Fondos

Suárez no ha descuidado la realidad de los fondos estatales para la reindustrialización, sin frutos aparentes en la zona, ni la de las «5.000 familias» que «non se recuperan» tras los despidos del naval. El empleo, ha señalado al respecto, «non repunta». La parte positiva de su valoración también está trufada de sugerencias.

Así, el regidor propone que el proyecto de saneamiento para A Malata incluya a la cuenca del río da Sardiña, observando que no se incrementaría sustancialmente el coste. Como mensaje central, ha exigido una «aposta decidida por volver a conectar a Ferrol co eixo atlántico» del ferrocarril y que se haga con la Xunta «fronte común ante Fomento e Adif».

El objetivo, «xa non un tren do século XXI, senón unha liña cando menos do XX». Así se podría olvidar la «tomadura de pelo» que supone la actual conexión con A Coruña. Eso sí, el Gobierno gallego reserva 75.000 euros para la nueva estación intermodal y el alcalde opina que «non van dar máis que para o anteproxecto». De la VAP de la costa norte, «serán os nosos netos os que vexan» su fin.