23 Apr 15:38


23 Apr 14:11

GIF | 925.gif

23 Apr 23:12

reblog-gif: ♥ Funny Gif Blog ♥

24 Apr 01:05

A Softer World

24 Apr 13:18

Good Food

24 Apr 04:00

April 24, 2014

From now on, only time travel jokes.
25 Apr 00:00

Old Files

Wow, ANIMORPHS-NOVEL.RTF? Just gonna, uh, go through and delete that from all my archives real quick.
22 Apr 07:02

Gold(III) Corroles for High Performance Organic Solar Cells

by Shiu-Lun Lai, Lin Wang, Chen Yang, Mei-Yee Chan, Xiangguo Guan, Chi-Chung Kwok, Chi-Ming Che

While the use of molecular materials having long-lived triplet excited state(s) for harvesting solar energy could be an effective approach to boost up the power conversion efficiency (PCE) of organic solar cells (OSCs), the performances of this kind of OSCs as reported in the literature are low (< 2.9% PCE attained for the vacuum-deposited OSCs). Herein is described the realization of high performance OSCs by using gold(III) 5,10,15-triphenylcorrole (Au-C1), gold(III) 10-(p-trifluoromethylphenyl)-5,15-diphenylcorrole (Au-C2), and gold(III) 10-(pentafluorophenyl)-5,15-diphenyl-corrole (Au-C3), as electron-donors. These gold(III) corroles display excited state lifetimes of ≥ 25 μs and low emission quantum yields of < 0.15%. With the complexes Au-C1, Au-C2, and Au-C3, vacuum-deposited OSCs, which give PCEs of 2.7%, 3.0%, and 1.8%, respectively, are fabricated. The PCE can be further boosted up to 4.0% after thermal treatment of the OSC devices. Meanwhile, a solution-processed OSC based on Au-C2 with a high PCE of 6.0% is fabricated. These PCE values are among the best reported for both types of vacuum-deposited and solution-processed OSCs fabricated with metal-organic complexes having long-lived excited states as electron-donor material. The underlying mechanism for the inferior performance of the reported OSCs is discussed.

Thumbnail image of graphical abstract

High performance OSCs comprising gold(III) corroles as donors are demonstrated with 4.0% and 6.0% PCEs realized in optimized OSCs based on Au-C2 via vacuum and solution-processes. These PCEs are among the best reported for both types of devices with triplet photo-absorber. Involvement of Au-C2 with long excited-state-lifetime ≥ 25 μs and low Φ PL < 0.15% may benefit to OSC performance.

22 Apr 13:56

Frugal yet Fancy Homebrewing – with 30 Seconds of Work

by Mr. Money Mustache

discoSummer seems to have started a little early this year here in Colorado, and brought along all of its pleasant side effects. Abandoning the socks and shoes, gathering with local friends to play in the park and watch the sunsets, and of course an increased consumption of cold beverages.

Long ago, I wrote a post about brewing your own beer. It was an amazing experience and it produced great beer. Many readers are advanced brewers and they wrote in with advice and encouragement. It is still a great hobby for the many people who enjoy it. But unfortunately for my friends and me, we found that after a few batches the habit just didn’t stick.

It was all in the practicalities: the brewing process takes a couple of hours and involves quite a bit of repetitive labor that can be guilt-inducing for those of us who like to use all our time productively. Bottling is a particularly slow chore, and the more efficient alternative of keg storage encourages excessive beer consumption because you end up with your own refrigerated beer tap taunting you at all hours. To top it all off, the home-brewed beer was only slightly cheaper than the local microbrews, which can be found for just over a dollar a bottle around here if you pick them up during a sale.

To create a winning home brewing situation for lazy people like myself, I needed an impossible combination of attributes: a low time commitment, small batches, low cost, no major research, and no bottling. I didn’t think such a thing existed, but a local friend of mine who is known on this blog as The Honey Badger has proved me wrong. He has rediscovered an age-old method to convert good fruit juice into very good summer party beverages with about 30 seconds of work (plus of course two weeks of fermentation).

The end result is a sparkling beverage that is extremely tasty, much drier (less sweet) than the original fruit, and contains about 6% alcohol – the perfect level for adult relaxation and a factor in the easy breezy style of this very article which is being written with a large mug of cider right next to the laptop.

At less than 60 cents per 12 ounce serving, this is a truly frugal way to get the party started. Replacing a portion of your microbrew consumption with some innovative drinks you ferment yourself could save you hundreds per year. And pulling out a fresh gallon jug of this fine hard cider from the fridge is a prestigious way to impress your party guests. As long as you don’t use it as an excuse to consume more, something we laid down the rules for in the old Beer ‘o’ Clock article.

So let’s make some right now.

1: Procure the largest, fanciest bottle of juice you can find

yeastI chose this lovely one-gallon jug bottle of North Coast Sonoma County unfiltered apple juice from the new hipster market in town called Lucky’s. It runs about $5.99 for a bottle this size. The key is to look for something without preservatives, and with a very good natural taste. You can ferment pretty much anything with sugar in it, but we are fancy people here, so we use fancy juice. Apple, grape, mango, pineapple, pear, and berry juices work beautifully.

2: Take off the cap and dump in 1/2 teaspoon of Champagne Yeast
You might give it a little swirl or shake to disperse the yeast nicely through the juice. Save the cap, for you’ll be putting it back on once the brewing is done.

3: Put a cork with an airlock* in it.
stopperThen put an ounce of clean water (or a sterile liquid like whiskey as shown here) into the airlock. I recommend setting the bottle in the center of your kitchen table at this point so you can watch the show. Within 24 hours, it will start gently bubbling and fizzing, as the yeast works its incredible alchemy of turning the useless sugar molecules into useful alcohol ones. This bubbling will go on for about two weeks. At that point, you may notice that it slows down as the yeast runs low on sugar.

And you’re done! After those two weeks, put the cap back on, and put the jug in your fridge. A small amount of additional fermentation will happen, which will release more carbon dioxide that gets forced back into solution to make the mixture slightly bubbly. It will store well for many weeks in the fridge, or you can use it immediately. Dispense freely to self and friends, and watch the pleasant results.

Update: In response to the idea of in-bottle carbonation, some readers brought up the concern that it is possible to break certain bottles if the pressure grows too large. The thing is, you don’t know what “too large” is. Therefore, I will start a new dangerous experiment today that may cost me a whole bottle of cider: I’ll brew a new batch, cap the bottle tightly after two weeks, and leave it in a a protected enclosure in my warm garage for several additional days. Then see if it explodes, gets extremely fizzy, or just ends up perfectly carbonated. Plastic bottles will also eliminate the risk of dangerous explosions, because they have a great capacity to stretch.


The key to this whole deal is that we have eliminated the time-consuming parts of beer and wine brewing. Instead of boiling grains for hours and adding multiple ingredients, we use just one ingredient. Instead of washing carboys and siphoning from one to another, we ferment in just the bottle supplied with the juice. And instead of sterilizing and capping dozens of bottles afterwards, we just throw that same bottle in the fridge and serve directly from it. The result is obviously not beer, but the variety of fruits and other sweet things that Nature makes available will still keep your taste buds entertained.

I just started this experiment two weeks ago. We cracked the first bottle last night, and it was such a success that I decided to share the results with you as well as start a few more bottles for future use.

Bottoms up!


*The Honey Badger has been brewing interesting concoctions to share at his own parties for several years now, and he even started a website called Simple Brew Kits to sell the extremely simple parts needed to ferment beverages like this at home. A rubber stopper/cork, an airlock, and some yeast. Under 15 bucks and you’re set for the summer. 

** Mr. HB is also the guy I teamed up with for The Foreclosure Project, and the one who introduced me to the Badass nature of Fasting. He is also known occasionally as Poppa from Poppa’s Cottage and Hirsute Pursuit.


22 Apr 14:36

Жизнь становится веселее

by tema@tema.ru
Весна, у тупорылых мракобесов начался период обострения. Они нашли ветерана, который подал на меня в суд. Моральный ущерб на миллион рублей.

http://www.ntv.ru/novosti/919056/ (пидарасы не смогли нормальный код для вставки видео сделать на сайте)

Телеканал НТВ в перых же строках сообщает зрителям ложь, пороча мою безупречную репутацию:

Иск против изобретателя и бизнесмена, прославившегося провокационными высказываниями, подали ветераны Великой Отечественной войны. На своей странице Лебедев назвал фронтовиков трусами, а памятник героям, которые погибли, защищая родину, — не иначе как куском бетона.

Источник: http://www.ntv.ru/novosti/919056/video/#ixzz2zclPusZm

Я никогда не называл фронтовиков трусами, поэтому НТВ должно принести мне извинения в эфире. Это не моя проблема, что люди читают жопой, а не глазами. У меня есть опыт требования извинений (см. пост "Нехуя пиздеть" про Независимую газету, которая тоже читала мои посты жопой, за что опубликовала извинение: http://tema.livejournal.com/863707.html).

А с другого фронта вылезли какие-то инвалиды мозга первой степени из неведомой "Партии великое отечество", которые опубликовали заметку "Список люстрации ПВО пополнили имена Лебедева и Шендеровича" (пруф: http://партиявеликоеотечество.рф/spisok-lyustratsii-pvo-popolnili-imena-lebedeva-i-shenderovicha). Товарищи не знают значения слова люстрация, но это не мешает им писать всякую хуйню. Даже не знаю - гордиться или переживать, что меня с Шендеровичем вместе решили люстрировать.

Уровень развития этой белковой массы характеризует фраза из памфлета:

А переходить к конкретике и цитированию Лебедева неприемлемо для любого здравомыслящего человека.

Источник: по ссылке чуть выше

Ничего. Скоро вся эта возня в интернете будет неактуальна. Приструнят народные депутаты зарвавшихся выскочек. Скоро у нас будет как в Иране, иншалла.

А пока патроны есть, буду защищать здравый смысл от толп кретинов.

22 Apr 10:13

Turn-on Phosphorescence by Metal Coordination to a Multivalent Terpyridine Ligand: A New Paradigm for Luminescent Sensors

by Andrea Fermi, Giacomo Bergamini, Myriam Roy, Marc Gingras and Paola Ceroni

TOC Graphic

Journal of the American Chemical Society
DOI: 10.1021/ja501458s
22 Apr 15:00



22 Apr 16:40

О любви

22 Apr 19:00

Improve Your Resume with This Simple Formula Recommended by Google

by Melanie Pinola

Improve Your Resume with This Simple Formula Recommended by Google

Recruiters don't look at your resume for more than a few precious seconds , but that doesn't mean you shouldn't still carefully craft your resume to make sure you've got the best chances of landing a job. Here's a simple formula from Google's HR chief that'll help you put the best information on your resume.


22 Apr 15:02

Multistack Integration of Three-Dimensional Hyperbranched Anatase Titania Architectures for High-Efficiency Dye-Sensitized Solar Cells

by Wu-Qiang Wu, Yang-Fan Xu, Hua-Shang Rao, Cheng-Yong Su and Dai-Bin Kuang

TOC Graphic

Journal of the American Chemical Society
DOI: 10.1021/ja5015635
22 Apr 14:59

Carbon Nanotube-Templated Synthesis of Covalent Porphyrin Network for Oxygen Reduction Reaction

by Ismail Hijazi, Tiphaine Bourgeteau, Renaud Cornut, Adina Morozan, Arianna Filoramo, Jocelyne Leroy, Vincent Derycke, Bruno Jousselme and Stéphane Campidelli

TOC Graphic

Journal of the American Chemical Society
DOI: 10.1021/ja500984k
22 Apr 19:29

Movie Posters With Quotes From Dumb Amazon Reviews Instead of Reviewers

by Susana Polo

Enable JavaScript to check out our fancy slideshow.

  1. 1.Leon: The Professional Leon: The Professional
  2. 2.Jaws Jaws
  3. 3.Die Hard Die Hard
  4. 4.Skyfall Skyfall
  5. 5.2001: A Space Odyssey 2001: A Space Odyssey
  6. 6.Cool Runnings Cool Runnings
  7. 7.Captain America: The First Avenger Captain America: The First Avenger
  8. 8.Fargo Fargo
  9. 9.Labyrinth Labyrinth
  10. 10.Alien Alien
  11. 11.Battle Royale Battle Royale
  12. 12.Mean Girls Mean Girls
  13. 13.Iron Man Iron Man
  14. 14.District 9 District 9
  15. 15.The Avengers The Avengers

The Tumblr Awful Reviews is a brilliant idea. When you hate a movie, you can be amused by a quip taking it down. When you don’t, you can be amused by feeling superior to the sort of person who could watch The Professional and not be totally into Gary Oldman‘s performance as another scene stealing villain. I mean, everyone loves him in that movie.


(via lots of places, including BuzzFeed and The Daily Dot.)

[View All on One Page]

Are you following The Mary Sue on Twitter, Facebook, Tumblr, Pinterest, & Google +?

22 Apr 14:53

Advances in the Chemistry of Oxaziridines

by Kevin S. Williamson, David J. Michaelis and Tehshik P. Yoon

TOC Graphic

Chemical Reviews
DOI: 10.1021/cr400611n
23 Apr 00:00

Phone Alarm

23 Apr 02:37

I meant like, Tyrion

23 Apr 02:35

Tumblr | 132.gif

23 Apr 02:34

Gurl Gamer | bb5.png

23 Apr 06:47

کوکو سبزی، نوشته‌ای در هفت بند‎


۱- صبحِ دگرگون

الف صبح زود باید بیدار می‌شد. من طرف‌های هفت از خواب بیدار شدم. ساعت موبایلش را چک کردم. هنوز یک ربع وقت داشت که بخوابد. موبایل را از لبه‌ی پنجره برداشتم و گذاشتم روی مبل، انگار لب پنجره زنگ بزند نمی‌شنویم ولی نیم متر این طرف‌تر باشد بیدارش می‌کند. بعد هم خزیدم بغلش. دوباره خوابم برد و احتمالاً یک ربع بعدش با صدای زنگ موبایل بیدار شدم. خاموشش کرد و برگشت سرجایش. ولی داشت زیر لب غر می‌زد. از شب قبلش ناراحت بود و می‌گفت نمی‌خواهد سر تمرین برود. من که چیز زیادی نمی‌فهمیدم، می‌گفتم «خب نرو» اما می‌گفت نمی‌شود، توضیح هم می‌داد و من باز هم چانه‌ام را می‌خاراندم و می‌گفتم «خب بهشون زنگ بزن بگو عمه‌ت فوت کرده یا کتفت در رفته.» اما انگار مناسبات اینها فرق می‌کند و من نمی‌فهمم. بیدار هم که شد غر می‌زد و من همان‌طور نیمه‌خواب بغل گردنش را بوسیدم و بعد دوباره خوابم برد.

۲- تجربه‌ی بی‌زمانی

فکر کنم صبحانه نخورد. به آژانس زنگ زد و نشانی داد؛ کوچه هشتم، زنگ دوم از پایین. بعد هم رفت. من موقع موقعش که بیدار و هشیارم گذر زمان را درست نمی‌فهمم، زمان برایم زیادی کشسان است، بعضی وقتها کش می‌آید و بعضی وقتها دو سال گذشته و من هنوز توی قدیم مانده‌ام. دم صبح لای لحاف که دیگر اصلاً نمی‌فهمم چقدر گذشته و ساعت چند است. اما لابد چند دقیقه بعد بود که آیفون زنگ زد. فکر کردم یا الف است یا راننده آژانس، اما توی مانیتور آیفون هیچ کس نبود، یک تصویر سیاه و سفید کروی بود از کوچه و درخت‌های خمیده‌اش. نتوانستم از رختخواب بلند شوم و آیفون را جواب بدهم و به جایش خوابم برد. دوباره که بیدار شدم احساس کردم چه خوب، چه صبح زود و مرغوبی است. فکر می‌کردم نُه یا ده باشد. تازه ده هم نه. جنس نور خانه به ده و کلاً ساعت‌های دو رقمی نمی‌خورد. ساعت مچی‌ام را نگاه کردم. شش و نیم بود. خوشحال شدم و فکر کردم کل روز «مقابلم» است. بعد یادم افتاد ساعت مدت‌هاست که رو به «جلو» حرکت می‌کند. ساعت را برعکس کردم. دوازده و نیم بود. یادم افتاد اینجا نور ندارد. یعنی ضلع جنوبی آپارتمان یک پنجره‌ی سرتاسری بزرگ دارد اما نور از نورگیر می‌آید؛ سر ظهر شانس بیاوری پنج دقیقه آفتاب می‌تابد و بعد گم و گور می‌شود تا فردایش. خانه مادربزرگم هم همین‌طور است. خواب تا لنگ ظهر توی این جور جاها نزدیک‌ترین تجربه به بی‌زمانی است.

۳- کتاب‌های توالتی

آلن دو باتن را از بغل رختخواب برداشتم و رفتم دستشویی. دو باتن داشت تلاش می‌کرد بهم توضیح بدهد چطور مطالعه‌ی پروست می‌تواند زندگی‌ام را دگرگون کند. دو باتن خیلی زرنگ است. زرنگی‌اش را دوست دارم. دنبال خر مرده می‌گردد و پوستش را به ما می‌فروشد، دنبال لقمه‌ی راحت است و پیدایش هم می‌کند چون بیزنس‌من است و این را از عناوین پنیری کتاب‌هایش هم می‌شود فهمید. عناوینش این حس را می‌دهند که این مرد دانا جوهر زندگی را فهمیده و حالا آمده به ما نادان‌ها هم یاد بدهد، آمده سیر و سفر یادمان بدهد، آمده مذهبی نوین به ما لامذهب‌ها یاد بدهد، آمده کل زندگی‌مان را «دگرگون» کند. در بهترین لحظه‌هایش روانشناسی پاپ و مثبت‌اندیشی و «نیمه‌ی پر لیوان» است. در بقیه مواقع بدیهیات پیش پا افتاده را با چسباندن دو تا اسم و ایجاد شائبه‌ای از «عمق» قالب ما می‌کند. مثلاً بهمان یادآوری می‌کند که پروست آدم جزییات است، به جزییات دقت کنیم و دنیا را جور دیگری ببینیم. انگار خود پروست لال بوده و نمی‌توانسته این دو خط خامه‌ی حکمت را به ما بگوید و به جایش جلد پشت جلد توضیح از جزییات زندگی روزمره نوشته. آلن دو باتن نوعی پائولو کوئیلیوی در استتار است. پائولو برای آدم‌های سطحی‌تر و آلن برای آنهایی که دوست دارند «عمیق» باشند. پائولو را هم دوست دارم. پارسال زندگی‌نامه‌اش را خواندم. قبل از نوشتن رمان‌های عرفانی توی برزیل لیریکس‌های پاپ می‌نوشته و از همین راه میلیونر هم شده، شش تا آپارتمان توی ریو خریده و اجاره داده و زندگی مرتبی به هم زده. بعدترش خب جهانی شد و برزیل برایش کوچک بود، رفت جایی که همه‌ی بزرگان می‌روند: سوییس کنار دریاچه‌ی ژنو، دو تا خانه آن‌طرف‌تر از خانه‌ی سابق بورخس. از دستشویی که برگشتم متوجه شدم کتاب را کنار توالت جا گذاشته‌ام. کمی ورزش کردم.

۴- بالا، بالا و بالاتر

ساعت نزدیک یک بود. گفتم صبحانه بخورم. توی آینه مرد میانسال علافی را دیدم با پیژامه‌ی سرخابی و بالاتنه‌ی لخت که تا لنگ ظهر می‌خوابد و بعد از نرمش‌های کششی، اوایل بعد از ظهر صبحانه می‌خورد. از خودم خجالت کشیدم اما بعد یادم افتاد هیچ کسی مرا نمی‌بیند پس کتری را گذاشتم روی گاز. یک قاشق چایی و یک مشت بهار نارنج ریختم توی قوری. آب که جوش آمد یک کم ریختم توی قوری، قدر یک بند انگشت. این را از الف یاد گرفتم. خودم تا گردن قوری آب می‌ریختم تا چایی برکت کند و برای همین چایی‌هایم مزه‌ی ادرار گاو می‌داد. اولین بار که چایی‌های الف را خوردم گریه‌ام گرفت. پرسیدم چایی‌اش چیست، گفت چایی جهان اما حتی قبل از پرسش هم می‌دانستم مرضم آب بستن زیادی بوده، مرضم گداصفتی بوده و نه نوع چایی. اینها را که به الف نگفتم، به جایش سریع لِم ماجرا را یاد گرفتم و الآن جوری رفتار می‌کنم انگار دویست سال است این‌طوری چایی دم می‌کنم. کلاً این روزها این‌طوری هستم، انگار زندگی بوته نقد من است و من ثانیه به ثانیه دارم یاد می‌گیرم، حک و اصلاح می‌شوم و همین است که این‌قدر فوق‌العاده هستم، این‌قدر در حال حرکت هستم، رو به جلو، به سمت بالا به همراه یک فوج شاهین و عقاب که بی‌صدا پشت سرم بال می‌زنند و بالا می‌آیند.

۵- مردی که صبح‌ها سالاد می‌خورد

توی یخچال دنبال پنیر گشتم. چشمم به جعبه پلاستیکی سالاد افتاد. شب قبلش عقل کردم و حواسم بود با این وضعیت بحرانی شهوت عمراً وقت خوردن این‌همه سالاد نمی‌شود؛ برداشتم نصفش را قایم کردم برای فردایش. یادم افتاد شاید الف برای نهار بیاید و بهتر است صبحانه نخورم و برایش صبر کنم نهار باهم بخوریم. گفتم زنگ بزنم بپرسم کی می‌آید؟ زنگ نزنم؟ می‌دانستم مشغول است، دوست نداشتم زنگ بزنم. برای پانزده دقیقه به نظرم بزرگترین تصمیم دنیا زنگ زدن یا نزدن بود. آخرش هم که هیچی، پانزده دقیقه گذشته بود و من هنوز داشتم به بخارهایی که از لوله کتری بیرون می‌آمد نگاه می‌کردم. زنگ زدم و سر بوق سوم قطع کردم. فکر کردم که دگرگون کردن زندگی‌ام پیشکش‌اش، دو باتن بیاید همین گره گوره‌های بی‌معنی زندگیم را باز کند، بهم بگوید تلفن بزنم یا نه و من راضی‌ام. احساس کردم قند خونم افتاده. سرم گیج می‌رفت. چایی ریختم و شیرینش کردم. گفتم صبحانه را سبک می‌خورم که اگر احیاناً الف آمد جا داشته باشم. اما نمی‌شود که، یعنی هیچ وقت نشده، جلوی وساوس شکمی من همیشه بازنده‌ام، همیشه. روغن زیتون رودبار را «ول» دادم روی کاهوها و خیارها و گوجه‌ها، صیفی‌جاتم زنده شدند، گوجه‌ها بهم صبح بخیر گفتند وکاهوها یک صدا سرود «مرا بخور و قوی شو» را می‌خواندند. یک کم نعناع خشک و یک قطره سرکه هم زدم. قلق سالاد صبح این است: سرکه صفر، یا پُر پُرش یک قطره، ولی به جایش مغروق در روغن زیتون. تافتونم هم با اتاق هم دما شده بود و فنجان چایی شیرینم در آن نور تقریباً ناموجود آپارتمان الف مثل یاقوت مذاب می‌درخشید. با هر لقمه‌ی نان و پنیری که فرو می‌دادم بیشتر متقاعد می‌شدم که خوردن این صبحانه درست‌ترین تصمیم روزم بوده. اما هنوز نمی‌دانستم کی سر صبحی آیفون زده بود و نمی‌دانم چرا برایم به معمای مهمی تبدیل شده بود.

۶- حمله‌ی موج سرد و سنگینْ‌گذرِ ناامیدی پای فریزری سفید

اواخر صبحانه‌ام الف زنگ زد. خسته‌تر از این بود که پیشنهادی در مورد «نهار چی بپزم؟» بدهد. گفت از بیرون بگیرم. گفتم نه، محکم و بدون مکث. مادرم از بچگی کاری با ما کرده که شنیدن نام غذای بیرون و فکر کردن به «پول دادن» بابت غذا باعث می‌شود از اضطراب فلج بشویم. سریع چمباتمه زدم پای فریزرش، بسته‌های یخ‌زده‌ی گوشت و مرغ و ماهی را بیرون می‌کشیدم و توی گوشی تلفن اسامی غذاهای مختلف را با فریاد پیشنهاد می‌دادم، اما معلوم بود این‌طوری که این حیوانات یخ زده‌اند سالها طول می‌کشد تا باز شوند. یکهو گفتم کوکو سبزی. نمی‌دانست سبزی‌اش را دارد یا نه. گوشی را قطع کردم. کشوی پایین فریزر پر از بسته‌های سبزی بود. چند تا بسته‌بندی شهروندی بود که برچسب داشت: شوید، نعناع و جعفری. چند بسته هم سبزی خانگی توی کیسه فریزری. مطلقاً ایده‌ای نداشتم که کدام سبزی کوکو است. با ناامیدی در فریزر را بستم. یادم افتاد مادرزن سابقم که سبزی خشک می‌فرستاد کانادا روی‌شان برچسب می‌زد که دخترش گیج نشود. از همین برچسب‌های دور آبی که اسم و کلاس‌مان را روی‌شان می‌نوشتیم و می‌زدیم روی کتاب و دفترهای مدرسه. ما هم که سبزی آن‌چنانی مصرف نمی‌کردیم. نعناع‌ها را می‌زدیم به ماست و بقیه‌اش می‌ماند ته کابینت‌ها. فکر کنم دم دم‌های طلاق‌مان پنج کیلو سبزی خشک ریختم توی سطل. چیزهای زیادی از آن دوران یادم نیست اما این را خوب یادم است که هفت دقیقه به سبزی‌های توی سطل خیره شده بودم، برچسب‌هایشان را بلند بلند می‌خواندم و قهه‌قهه‌قهه می‌زدم. گفتم شاید مادر الف هم روی سبزی‌های دخترش برچسب زده باشد. دوباره پریدم سر کشوی فریزر اما نُچ، خبری از برچسب نبود. از شدت بی‌عرضگی خودم، از اینکه می‌دیدم حتی قابلیت پیدا کردن یک بسته سبزی کوکو هم ندارم این‌قدر ناراحت بودم که تصمیم گرفتم خودم هم بروم توی فریزر، لای گوشت چرخ‌کرده‌ها و سبزی‌ها و مرغ‌ها تبدیل به یک موجود بی‌فایده‌ی یخ‌زده بشوم و خودم را برای نسل‌های بعدی حفظ کنم.

۷- رودخانه‌ی معرفت

اما همین موج نفرت از خودم باعث شد به فکر فرو بروم و بعد خیلی بی‌دلیل یاد داشته‌هایم افتادم: دوباره رفتم سر فریزر، یک کیسه را در آوردم، دماغ تقریباً درازم را فرو کردم لای توده‌ی سبز یخ‌زده و بعد محکم، خیلی محکم بو کشیدم، لای بوی سرد برفک‌ها به وضوح بوی قورمه سبزی می‌آمد. بسته را پرت کردم ته کشو. بسته بعدی را محکم‌تر بو کشیدم، چند تا برفک و چند تکه سبزی وارد دماغم شدند و به همراهش هم بوی یکتای سبزی کوکو تا ته مخم پیچید. بسته را در آوردم، چند بار پیشانی‌ام را آرام به کُنجیِ در فریزر کوبیدم و زیر لب گفتم «سرلشگر، به خودت اعتماد کن، همه چیز رو درونت داری، [مادر طبیعت/پروردگار؟] همه چیز رو درونت کار گذاشته، کافیه فقط ازشون استفاده کنی، برچسب مال مادرزناس، مال مهاجراس، تو هوش و حواسی داری که نیازی به برچسب نداره، تو فراتر از برچسبی، برچسب مال بدبختاس، مال کارمنداس، مال اوناییه که دماغ ندارن دهن ندارن گوش ندارن نه مال تو سرلشگر.» یاد نیل یانگ افتادم که می‌خواند «بیا پایین، بیا به رودخانه‌ی بینایی و بعد تازه می‌فهمی.» من هم در همان حالی که بسته‌ی سبزی کوکو را به سینه‌ام چسبانده بودم احساس کردم قطعاً جزو شناگران رودخانه‌ی معرفت هستم. صدای کلید آمد. الف با عینک آفتابی گردالی و دم دستگاهش آمد تو. من را دید، ولو کف آشپزخانه. پرسیدم «تو بودی صبح آیفون زدی؟» چیزی نگفت، با نگاه همه چیز را فهمید؛ بی‌درنگ لباس‌هایش را کند، لبخند زد و آمد داخل رودخانه و کنارم شنا کرد. پیشانی‌اش را بوسیدم، آمدم بیرون، خودم را حوله‌پیچ کردم و مشغول مایه‌ی کوکو شدم.

23 Apr 06:34

Comparing the Device Physics and Morphology of Polymer Solar Cells Employing Fullerenes and Non-Fullerene Acceptors

by Jason T. Bloking, Tommaso Giovenzana, Andrew T. Higgs, Andrew J. Ponec, Eric T. Hoke, Koen Vandewal, Sangwon Ko, Zhenan Bao, Alan Sellinger, Michael D. McGehee

There is a need to find electron acceptors for organic photovoltaics that are not based on fullerene derivatives since fullerenes have a small band gap that limits the open-circuit voltage (VOC), do not absorb strongly and are expensive. Here, a phenylimide-based acceptor molecule, 4,7-bis(4-(N-hexyl-phthalimide)vinyl)benzo[c]1,2,5-thiadiazole (HPI-BT), that can be used to make solar cells with VOC values up to 1.11 V and power conversion efficiencies up to 3.7% with two thiophene polymers is demonstrated. An internal quantum efficiency of 56%, compared to 75–90% for polymer-fullerene devices, results from less efficient separation of geminate charge pairs. While favorable energetic offsets in the polymer-fullerene devices due to the formation of a disordered mixed phase are thought to improve charge separation, the low miscibility (<5 wt%) of HPI-BT in polymers is hypothesized to prevent the mixed phase and energetic offsets from forming, thus reducing the driving force for charges to separate into the pure donor and acceptor phases where they can be collected.

Thumbnail image of graphical abstract

A small molecule electron acceptor, 4,7-bis(4-(N-hexyl-phthalimide)vinyl)benzo[c]1,2,5-thiadiazole (HPI-BT), achi­eves efficiencies of 3.7% and open-circuit voltage values of 1.11 V in bulk heterojunction (BHJ) devices with polythiophene donor materials. The lower internal quantum efficiency (56%) in these non-fullerene acceptor devices is attributed to an absence of the favorable energetic offsets resulting from nanoscale mixing of donor and acceptor found in comparable fullerene-based devices.

23 Apr 10:44

1361 – O que acontece no céu quando chega a sua hora?

by Carlos Ruas


Maio 1999 – Esta mulher azarada foi encontrada morta em um parque em Yorkshire, Inglaterra. Acredita-se que ela foi perfurada por uma barra de urina congelada que teria caído de um vazamento em um banheiro de avião.